III CZ 71/10

Sygn. akt III CZ 71/10 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 13 stycznia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Iwona Koper (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa Powiatu O. - Powiatowego Urzędu Pracy 
przeciwko WW "E." S.A. w O. i H. sp. z o.o.                         
w K. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 13 stycznia 2011 r., 
zażalenia pozwanych 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 21 września 2010 r.,  
 
 
 
1. oddala zażalenie; 
2. zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwoty po 1.800 
(tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania 
zażaleniowego. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 września 2010 r. w  sprawie z 
powództwa Powiatu O. – Powiatowego Urzędu Pracy przeciwko „WW E.” Spółce 
akcyjnej w O. i „H.” Spółce z o.o. w K. o zapłatę odrzucił apelację pozwanych od 
wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 kwietnia 2010 r. Podkreślił, że pozwane w 
apelacji domagały się zwolnienia od kosztów sądowych, przy czym wniosek w tym 
zakresie został oddalony przez Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16  czerwca 
2010 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone w ustawowym terminie, zaś opłata 
od apelacji została wniesiona dopiero z dniem 27 sierpnia 2010 r. w wykonaniu 
wezwania przewodniczącego do jej uiszczenia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, 
skoro, stosownie do art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach 
sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze 
zm.; dalej „u.k.s.c.”), termin do opłacenia pisma wniesionego przez profesjonalnego 
pełnomocnika 
strony 
biegnie 
od 
daty 
doręczenia 
stronie 
postanowienia 
oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, apelacja została 
opłacona po upływie terminu. 
Pozwane w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego wniosły 
o  uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 373 k.p.c. 
w  związku z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 
17  grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 7, poz. 45) oraz art. 2, 78 i 176 ust. 1 
Konstytucji RP. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.  
Zgodnie z art. 112 ust. 2 u.k.s.c., jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów 
sądowych zgłoszony przed upływem terminu do opłacenia pisma został 
prawomocnie oddalony, przewodniczący wzywa stronę na podstawie art. 130 k.p.c. 
do opłacenia złożonego pisma. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, jeżeli pismo 
podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej 

 
3 
przez stronę wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia, 
zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego. 
W  takim przypadku, jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony 
przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, tygodniowy termin do 
opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia, a gdy 
postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. 
Jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, 
a  strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma 
biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, a jeżeli 
postanowienie sądu drugiej instancji zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od 
dnia jego ogłoszenia (art. 112 ust. 3 u.k.s.c.). Obecne brzmienie art. 112 u.k.s.c. 
zostało nadane przez ustawę nowelizującą z dnia 17 grudnia 2009 r., która weszła 
w życie dnia 19 kwietnia 2010 r. Jest zasadą, że w sprawach wszczętych przed 
dniem wejścia w życie tej ustawy, do czasu zakończenia postępowania w danej 
instancji, stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej 
z  dnia 17 grudnia 2009 r.). Jednakże, według art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej 
z   dnia 17 grudnia 2009 r., m.in. art. 112 u.k.s.c., w brzmieniu nadanym ustawą 
nowelizującą, stosuje się z dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. z  dniem 
19 kwietnia 2010 r. Z tych powodów zarzut naruszenia art. art. 373 k.p.c. w związku 
z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. w związku z art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej z  dnia 
17 grudnia 2009 r. jest nieuzasadniony.  
Nie znajdują też podstaw podniesione w zażaleniu zarzuty naruszenia 
przepisów art. 2, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji RP. Zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji 
może być kierowany nie do Sądu Apelacyjnego, ale co najwyżej do ustawodawcy. 
Należy jednak podkreślić, że ograniczenie wynikające z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. 
dotyczy jedynie sytuacji, gdy pismo podlegające opłacie zostało wniesione m.in. 
przez adwokata lub radcę prawnego, a więc wykwalifikowanego pełnomocnika, 
który powinien znać prawo. Według art. 78 Konstytucji RP, każda ze stron ma 
prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, a wyjątki 
od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa. Zgodnie z art. 176 ust. 1 
Konstytucji RP, postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne. 

 
4 
W  okolicznościach niniejszej sprawy to sama strona (pozwane spółki) ograniczyła 
sobie prawo do rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji.  
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku 
z art. 3941 § 3 k.p.c.).