III CZ 70/13

Sygn. akt III CZ 70/13 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 stycznia 2014 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
 
w sprawie ze skargi B.G. i D. G. 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem  
Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 września 2009 r., w sprawie II Ca (…) 
w sprawie z wniosku B. G. i D. G. 
przy uczestnictwie D. J., Gminy B., Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej 
S.A. w B., Skarbu Państwa-Starosty B. i Powiatu B.-Powiatowego Zarządu Dróg w 
B. 
o zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 30 stycznia 2014 r., 
zażalenia wnioskodawców  
na postanowienie Sądu Okręgowego w K. 
z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II Ca (…), 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi 
Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania, pozostawiając 
temu 
sądowi 
rozstrzygnięcie 
o 
kosztach 
postępowania 
zażaleniowego. 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił 
skargę B. i D. małż. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym 
postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II Ca 
(…), oddalającym apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w 
B. z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt I Ns (…), którym w sprawie z wniosku B. i D. 
małż. G. przy udziale D. J., Gminy B., Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej 
SA w B., Skarbu Państwa – Starosty B. i Powiatu B. – Powiatowego Zarządu Dróg w 
B. oddalono wniosek w części dotyczącej nabycia przez zasiedzenie udziału 
w wysokości po ½ części we współwłasności działki nr 247/2, położonej w B., przez 
wnioskodawców na prawach wspólności ustawowej i D.J. 
 
Skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie 
przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący powołali się na nowe środki dowodowe 
w postaci opinii geodezyjnej z dnia 29 maja 2013 r., opartej na materiałach 
geodezyjnych sprzed wydania postanowienia, od którego została wniesiona skarga 
o wznowienie, i zeznań świadków, którzy - o czym skarżący dowiedzieli się dopiero 
w maju 2013 r. – posiadają informacje świadczące o samoistnym posiadaniu przez 
skarżących działki stanowiącej przedmiot zasiedzenia. 
 
Zdaniem Sądu Okręgowego nie zachodzi wskazana przez skarżących 
podstawa wznowienia, ponieważ przedstawione przez nich dowody nie mają 
charakteru nowych środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący 
mieli bowiem obiektywną możliwość skorzystania z zeznań wskazanych świadków w 
poprzednim 
postępowaniu. 
Opinia 
geodezyjna 
została 
zaś 
wydana 
po prawomocnym zakończeniu postępowania o zasiedzenie. 
 
 W zażaleniu pełnomocnicy B. i D. małż. G. zarzucili naruszenie art. 410 § 2 
w związku z art. 403 § 2 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 328 § 2 w związku z art. 361 i 
art. 406 k.p.c. i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia bądź „o jego zmianę 
przez uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
3 
Podniesione przez skarżących zarzuty wydania zaskarżonego postanowienia 
z naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa zmierzają do wykazania, 
że Sąd przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia przedstawionych w skardze 
okoliczności uznał, iż nie zachodzi wskazana podstawa wznowienia postępowania. 
Skarżącym nie można odmówić racji. 
Trafnie zarzucili oni, że nie wiadomo, na jakiej podstawie Sąd uznał, że mieli 
obiektywną możliwość powołania zawnioskowanego dowodu z przesłuchania 
świadków w poprzednim postępowaniu, uzasadniająca przypisanie im zaniedbania 
w starannym gromadzeniu materiału w postępowaniu o zasiedzenie. Nie można 
podzielić stanowiska Sądu, że skarżący nie wskazali przeszkody uniemożliwiającej 
im powołanie tego dowodu w poprzednim postępowaniu, w skardze podali bowiem, 
że dopiero w maju 2013 r. dowiedzieli się o tym, że wskazani świadkowie posiadają 
informacje istotne w sprawie. Okoliczności tłumaczące niepowołanie tego dowodu w 
poprzednim postępowaniu przedstawili też w oświadczeniu dołączonym do 
zażalenia. W tej sytuacji nie sposób odeprzeć zarzutu skarżących, że Sąd 
z naruszeniem art. 410 § 2 k.p.c. uznał, że nie zachodzi wskazana przez nich 
podstawa wznowienia postępowania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 
30 października 2008 r., II CZ 74/08, nie publ. i z dnia 20 grudnia 2012 r., 92/12, nie 
publ.). 
Trafnie skarżący zarzucili również, że zdyskwalifikowanie opinii geodezyjnej z 
dnia 29 maja 2013 r., jako w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. nowego środka 
dowodowego, pomija stanowiący podstawę tej opinii zawarty w jej pkt II materiał 
geodezyjno-kartograficzny, istniejący przed wydaniem postanowienia w przedmiocie 
zasiedzenia, zwłaszcza operat z 1978 r., którego skarżący - jak twierdzą – wcześniej 
nie znali. Wyjaśnienia wymaga więc kwestia, czy stanowiący podstawę wydania 
opinii z dnia 29 maja 2013 r. materiał geodezyjno-kartograficzny był znany biegłemu 
sądowemu, który wydał opinię w sprawie o zasiedzenie i czy może on mieć wpływ 
na tę opinię. 
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji 
postanowienia (art. 39815 § 1 i art. 108 § 2 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).