III CZ 7/09

Sąd Najwyższy2009-02-12
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
koszty sądoweopłata podstawowaapelacjazażaleniepełnomocnik z urzęduSąd Najwyższypostępowanie apelacyjne

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda, ponieważ nie została uiszczona opłata podstawowa, mimo że powód był częściowo zwolniony z kosztów sądowych. Pełnomocnik powoda wniósł zażalenie, argumentując, że nie można obciążać pełnomocnika z urzędu obowiązkiem ponoszenia opłat. Sąd Najwyższy uznał, że obowiązek ten spoczywa na stronie, a skutki jego niewykonania ponosi strona, co uzasadnia odrzucenie apelacji.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Powodem odrzucenia apelacji było nieuiszczenie opłaty podstawowej, mimo częściowego zwolnienia powoda z kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny zastosował przepisy ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2006 roku, zgodnie z którymi strona zwolniona z kosztów sądowych nadal była zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej. Pełnomocnik powoda w zażaleniu podniósł zarzut naruszenia przepisów proceduralnych, argumentując, że nie można nakładać na pełnomocnika z urzędu obowiązku ponoszenia opłat sądowych. Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie nakładało takiego obowiązku na pełnomocnika, a jedynie na stronę postępowania. Negatywne skutki procesowe niewniesienia opłaty ponosi strona, co w tym przypadku skutkowało odrzuceniem apelacji. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował przepisy i oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek ponoszenia opłat sądowych obciąża wyłącznie stronę postępowania, a nie jej pełnomocnika.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że negatywne skutki procesowe niewniesienia opłaty obciążają stronę, a nie pełnomocnika z urzędu. Postanowienie Sądu Apelacyjnego nie nakładało takiego obowiązku na pełnomocnika.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Apelacyjny

Strony

NazwaTypRola
B.N.osoba_fizycznapowód
J.N.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 1302 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia środka odwoławczego w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty.

u.k.s.s.c. art. 100 § ust. 2

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Przepis w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2006 r., przewidujący obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych.

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.

k.p.c. art. 394¹ § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 395 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Ustawa w brzmieniu prawnym przed nowelizacją z dnia 14 grudnia 2006 r.

Ustawa z dnia 14 grudnia 2006 r.

Ustawa nowelizująca, do spraw wszczętych przed jej wejściem w życie stosuje się przepisy dotychczasowej ustawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązek ponoszenia opłat sądowych obciąża stronę, a nie pełnomocnika z urzędu. Prawidłowe zastosowanie przepisów ustawy o kosztach sądowych w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2006 r. uzasadnia odrzucenie nieopłaconej apelacji.

Odrzucone argumenty

Pełnomocnik z urzędu powinien być zwolniony z obowiązku wykładania własnych środków na pokrycie opłat sądowych obciążających stronę. Zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. obciążającego pełnomocnika odpowiedzialnością za nieopłacenie środka odwoławczego nie powinno mieć miejsca.

Godne uwagi sformułowania

Nie można bowiem nakładać na pełnomocnika, ustanowionego z urzędu, obowiązku wykładania własnych środków na pokrycie opłat sądowych obciążających stronę. Taki obowiązek może obciążać jedynie stronę postępowania, toteż negatywne, procesowo-prawne skutki niewykonania obowiązku wniesienia stosownej opłaty może ponosić jedynie strona nie czyniąca zadość ciążącemu na niej obowiązkowi ustawowemu.

Skład orzekający

Mirosław Bączyk

przewodniczący, sprawozdawca

Zbigniew Kwaśniewski

członek

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od apelacji w sprawach, gdzie strona jest częściowo zwolniona z kosztów, oraz odpowiedzialności za te opłaty."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji z 2006 r. oraz specyfiki postępowania zażaleniowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu kosztów sądowych i roli pełnomocnika z urzędu, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Pełnomocnik z urzędu a opłaty sądowe: Kto ponosi koszty apelacji?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 7/09 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 12 lutego 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
 
w sprawie z powództwa B.N. 
przeciwko J.N. 
o złożenie  oświadczenia woli, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 12 lutego 2009 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
 
Uzasadnienie 
 
 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 listopada 2008 r. odrzucił apelację 
powoda wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 września 2008 r. 
Apelacja 
ta 
została 
złożona 
przez 
stronę 
powodową, 
reprezentowaną 
w  postępowaniu przez pełnomocnika z urzędu bez uiszczenia opłaty podstawowej 
w wysokości 30 zł. W stosunku do powoda miały zastosowanie przepisy ustawy 
z  dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, 
poz. 1398 ze zm.) w brzmieniu prawnym przed nowelizacją z dnia 14 grudnia 
2006 r., przewidujące obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę 
zwolnioną od kosztów sądowych (art. 100 ust. 2 tej ustawy). Rozstrzygnięcie Sądu 
zapadło na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. 
 
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego podniesiono zarzut 
naruszenia art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 100 § 2 ustawy o kosztach sądowych 
w     sprawach cywilnych z 2005 r. Wnosząc o dopuszczenie dowodów 
wnioskowanych w zażaleniu, pełnomocnik powoda domagał się zastosowania art. 
395 § 2 k.p.c., ewentualnie – uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz 
wezwania powoda do uiszczenia opłaty od apelacji. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Należy przede wszystkim zwrócić uwagę na to, z jakiego powodu 
pełnomocnik powoda zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające 
apelację powoda. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wyjaśnił, że nie mógł 
skontaktować się z powodem w żaden sposób po zapadnięciu wyroku przed sądem 
pierwszej instancji, dlatego złożył apelację bez uiszczenia stosownej opłaty 
podstawowej. Zdaniem pełnomocnika wnoszącego zażalenie, „zastosowanie przez 
Sąd art. 1302 § 3 k.p.c., obciążającego adwokata odpowiedzialnością za 
nieopłacenie środka odwoławczego, nie powinno mieć miejsca”. Nie można bowiem 
nakładać na pełnomocnika, ustanowionego z urzędu, obowiązku wykładania 
własnych środków na pokrycie opłat sądowych obciążających stronę.   

 
3 
 
Należy stwierdzić, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika nałożenie  
na 
pełnomocnika 
powoda 
sugerowanego 
obowiązku 
ponoszenia 
opłaty 
podstawowej, przewidzianej w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2005 r.  
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Taki obowiązek może obciążać  
jedynie stronę postępowania, toteż negatywne, procesowo-prawne skutki   
niewykonania obowiązku wniesienia stosownej opłaty może ponosić jedynie strona 
nie 
czyniąca 
zadość 
ciążącemu 
na 
niej 
obowiązkowi 
ustawowemu. 
Takim  procesowym skutkiem stanie się właśnie m.in. odrzucenie nieopłaconej 
apelacji.    
 
W zażaleniu pełnomocnik powoda nie kwestionuje, że w stosunku do 
powoda  - zwolnionego od kosztów sądowych częściowo (tj. od opłat sądowych) –
będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach 
sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu przed zmianą tej ustawy ustawą 
z dnia 14 grudnia 2006 r.  (art. 100 § 2 ustawy przewidywał obowiązek uiszczenia  
opłaty podstawowej także przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych). 
Sąd  powołał się na art. 2 ustawy nowelizującej, zgodnie z którym do spraw  
wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy z 2006 r. stosuje się przepisy 
dotychczasowej ustawy. Skoro wspomniane przepisy miały zastosowanie, to Sąd 
Apelacyjny prawidłowo odrzucił apelację, od której nie wniesiono opłaty 
podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.).        
 
W tej sytuacji zażalenie pełnomocnika należy uznać za nieuzasadnione. 
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie  art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39414 k.p.c.  
orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI