III CZ 66/23

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie wniesione przez M.N.1 i M.N.2 na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2022 r. (sygn. akt I CSK 3625/22). Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej przez S. spółkę akcyjną w W. oraz zasądził od skarżącego na rzecz powodów kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W zażaleniu na to postanowienie powodowie M.N.1 i M.N.2 zarzucili naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 98 § 1 i § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c., a także przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Wnieśli o zasądzenie na ich rzecz kwoty 4050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że dopuszczalność zażaleń do Sądu Najwyższego podlega szczególnej regulacji zawartej w art. 394¹ k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, poza przypadkami w nim uregulowanymi, zażalenie do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne. Sąd wskazał, że postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego nie jest orzeczeniem podlegającym zaskarżeniu zażaleniem. W związku z tym, zażalenie powodów zostało odrzucone jako niedopuszczalne na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3, art. 394¹ § 3, art. 398⁶ § 3 i art. 398²¹ k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający