III Cz 632/16

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2016-06-07
SAOSCywilnepostępowanie egzekucyjneŚredniaokręgowy
egzekucja z nieruchomościprzysądzenie własnościlicytacja komorniczawłasność lokalunieruchomość wspólnapostępowanie cywilnezażaleniesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie o przysądzeniu własności lokalu mieszkalnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu wadliwego oznaczenia udziałów w nieruchomości wspólnej.

Sąd Okręgowy rozpoznał zażalenie dłużniczki na postanowienie o przysądzeniu własności lokalu mieszkalnego. Choć zarzuty dłużniczki dotyczące wadliwości postępowania przed udzieleniem przybicia nie mogły być uwzględnione z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia o przybiciu, sąd z urzędu dostrzegł wadę w postanowieniu o przysądzeniu własności. Brak było oznaczenia udziałów przypadających właścicielowi w nieruchomości wspólnej, co jest istotne w świetle przepisów o własności lokali. Z tego powodu Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie dłużniczki E. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2015 r., którym przysądzono własność lokalu mieszkalnego na rzecz S. A. po licytacji komorniczej. Dłużniczka zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym brak powiadomienia o terminie posiedzenia w przedmiocie przybicia i nie doręczenie postanowienia. Sąd Okręgowy zauważył nieścisłości w datowaniu postanowienia o przybiciu i protokołu licytacji, jednakże uznał, że zarzuty dotyczące wadliwości postępowania przed udzieleniem przybicia nie mogą być skutecznie podniesione po odrzuceniu zażalenia dłużniczki na postanowienie o przybiciu z powodu uchybienia terminu. Mimo to, sąd z urzędu dostrzegł istotną wadę w zaskarżonym postanowieniu o przysądzeniu własności – brak oznaczenia udziałów właściciela w nieruchomości wspólnej, co jest wymogiem wynikającym z przepisów ustawy o własności lokali i Kodeksu postępowania cywilnego. Niewłaściwe oznaczenie przedmiotu egzekucji może rodzić problemy przy wpisie do księgi wieczystej. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który ma ustalić prawidłowy przedmiot przetargu i zakres przybicia, a w razie potrzeby rozważyć sprostowanie lub wykładnię postanowienia o przybiciu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienie o przysądzeniu własności przedmiotu egzekucji powinno pod względem przedmiotowym odpowiadać opisowi tego przedmiotu, w tym uwzględniać udziały w nieruchomości wspólnej związane z własnością lokalu.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z ustawą o własności lokali i praktyką orzeczniczą, własność lokalu jest nierozerwalnie związana z udziałem w nieruchomości wspólnej. Pominięcie tego elementu w postanowieniu o przysądzeniu własności stanowi wadę, która może utrudnić wpis do księgi wieczystej i wymaga ponownego rozpoznania sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejspółkawierzyciel
Bank (...) Spółki Akcyjnej w W.spółkawierzyciel
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w Z.instytucjauczestnik
Gmina G.instytucjauczestnik
S. A.spółkanabywca
E. M.osoba_fizycznadłużniczka

Przepisy (15)

Główne

k.p.c. art. 386 § 4

Kodeks postępowania cywilnego

podstawa uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania

u.w.l. art. 3 § 1

Ustawa o własności lokali

zasada powiązania własności lokalu z udziałem w nieruchomości wspólnej

u.w.l. art. 3 § 2

Ustawa o własności lokali

u.w.l. art. 4 § 3

Ustawa o własności lokali

odpowiednie zastosowanie do udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu

Pomocnicze

k.p.c. art. 998 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 998 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

zd. 2 - zabrania podnoszenia zarzutów sprzed uprawomocnienia się przybicia na etapie przysądzenia własności

k.p.c. art. 397 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 974

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 628 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 628 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 350 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 352

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wada postanowienia o przysądzeniu własności w postaci braku oznaczenia udziałów w nieruchomości wspólnej.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dłużniczki dotyczące wadliwości postępowania przed udzieleniem przybicia (nie mogły być uwzględnione z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia o przybiciu).

Godne uwagi sformułowania

Postanowienie to powinno wymieniać obydwa związane prawa (własność lokalu i udział w nieruchomości wspólnej). Wadliwość ta może m. in. rodzić problemy na etapie wpisu prawa własności nabywców do księgi wieczystej. W rozpoznawanej sprawie pomimo tego, że w opisie i oszacowaniu wskazano, że z lokalem związany jest udział w wysokości (...) w nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą nr (...) , a z operatu szacunkowego wynika, że jest to grunt oddany w użytkowanie wieczyste, zaś sam budynek stanowi odrębną własność, to Sąd Rejonowy pominął to w treści postanowienia o przysądzeniu własności.

Skład orzekający

Magdalena Balion – Hajduk

przewodniczący

Leszek Dąbek

sędzia

Roman Troll

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących przysądzenia własności lokalu mieszkalnego i wymogu oznaczenia udziałów w nieruchomości wspólnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji egzekucyjnej i wadliwości postanowienia sądu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne są szczegóły formalne w postępowaniu egzekucyjnym i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia orzeczenia, nawet jeśli zarzuty strony nie były zasadne.

Błąd w postanowieniu o przysądzeniu własności: dlaczego sąd uchylił decyzję mimo uprawomocnienia?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Cz 632/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion – Hajduk Sędziowie SO Leszek Dąbek SO Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. z udziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w Z. , Gminy G. oraz S. A. przeciwko dłużniczce E. M. o świadczenie pieniężne w przedmiocie nadzoru nad egzekucją z nieruchomości prowadzoną przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach D. R. w sprawach o sygn. akt Km 1158/14, Km 1159/14 i Km 1774/15 na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II Co 6605/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 632/16 UZASADNIENIE Postanowieniem 3 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach przysądził własność lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabytego na licytacji 18 września 2015 roku za kwotę 108 000 zł na rzecz S. A. wskazując, że cena została w całości zapłacona gotówką, a postanowienie o udzieleniu przybicia uprawomocniło się 26 września 2015 roku. Postanowienie to zapadło na podstawie art. 998 § 1 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła dłużniczka zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz jej praw. W uzasadnieniu podała, że po przeprowadzeniu licytacji nie została powiadomiona o terminie posiedzenia sądu w przedmiocie wydania postanowienia o przybiciu i nie doręczono jej odpisu postanowienia w przedmiocie przybicia, a nie była obecna na posiedzeniu z powodu tego, że odroczono ogłoszenie przybicia. Podkreśliła także, że po uzyskaniu telefonicznej informacji z sądu o dokonaniu przybicia złożyła wniosek o doręczenie postanowienia w celu jego zaskarżenia, ale przed doręczeniem postanowienia o przybiciu Sąd Rejonowy wydał postanowienie o przysądzeniu własności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Protokół posiedzenia jawnego, na którym przeprowadzono licytację pochodzi z 19 września 2015 roku, a samo postanowienie jest wydane dzień wcześniej - 18 września 2015 roku. Zarówno protokół licytacji, jak i postanowienie o udzieleniu przybicia wskazują, że prowadzono posiedzenie jawne. Jednocześnie w aktach sprawy znajduje się protokół z licytacji nieruchomości z 18 września 2015 roku sporządzony przez komornika i podpisany przez sędziego nadzorującego. Z żadnego jednak z tych dokumentów nie wynika, że dłużniczka była obecna na posiedzeniu jawnym wyznaczonym na licytację 18 września 2015 roku oraz, że doszło do odroczenia ogłoszenia postanowienia. Natomiast z protokołu licytacji sporządzonego przez Sąd Rejonowy 19 września 2015 roku na posiedzeniu jawnym wynika, że wówczas właśnie wydano postanowienie o udzieleniu przybicia, którego datę oznaczono na 18 września 2015 roku. Może to być oczywista omyłka pisarska, ale przy zarzutach dłużniczki i braku jakiegokolwiek sprostowania w tym zakresie prowadzi ona do niemożliwości ustalenia kiedy rzeczywiście przeprowadzono licytację i kiedy wydano postanowienie co do udzielenia przybicia. Nastąpiła jednak nowa okoliczność, ponieważ złożone przez dłużniczkę zażalenie na postanowienie z 18 września 2015 roku zostało odrzucone /k. 59/ postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z 24 listopada 2015 roku z uwagi na złożenie zażalenia po terminie, a na to postanowienie nie złożono zażalenia – dłużniczka otrzymała je 29 grudnia 2015 roku /k. 67/. Dłużniczka nie kwestionowała tego odrzucenia, to zaś powoduje, że postanowienie o udzieleniu przybicia musiało się uprawomocnić w stosunku do niej. Podstawą zażalenia na postanowienie o przysądzeniu własności nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia ( art. 998 § 2 zd. 2 k.p.c. ). Dłużniczka kwestionuje prawidłowość prowadzenia postępowania przed udzieleniem przybicia, natomiast nie kwestionuje jego uprawomocnienia się po odrzuceniu jej zażalenia. W zasadzie więc jej zarzuty nie mogą być uznane za zasadne, bo ustawodawca zabrania ich podnoszenia na obecnym etapie. Zaskarżone postanowienie zawiera jednak wadliwość, na którą Sąd Okręgowy zwrócił uwagę z urzędu. W treści postanowienia o przysądzeniu własności nie oznaczono udziałów przypadających właścicielowi tego lokalu w nieruchomości wspólnej jako prawa związanego z własnością lokalu. Nie może zaś budzić wątpliwości, że postanowienie o przysądzeniu przedmiotu egzekucji po zakończeniu licytacji i udzieleniu przybicia pod względem przedmiotowym powinno odpowiadać opisowi tego przedmiotu (zgodnie z opisem i oszacowaniem z uwzględnieniem zmian podanych do wiadomości przez komornika na terminie licytacyjnym – por. art. 974 k.p.c. ). Jeżeli przedmiotem opisu była odrębna własność lokalu, z którą związany jest udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego gruntu oraz w częściach wspólnych budynku, postanowienie to powinno wymieniać obydwa związane prawa (por. H. Pietrzkowski: Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, pod red. T. Erecińskiego, Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie IV, Warszawa 2012, część IV, Postępowanie egzekucyjne, s. 603, teza 3 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z 19 listopada 1996 roku, sygn. akt III CKU 10/96, OSNC 1997/3/32). Art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 1892) wynika zasada, zgodnie z którą własność lokalu występować może tylko w powiązaniu z udziałem w nieruchomości wspólnej, co poprzez art. 4 ust. 3 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu, jeżeli budynek wzniesiono na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste (por. A. Doliwa: Komentarz do ustawy o własności lokali, Wydawnictwo C.H. Beck, Wydanie 5, 2015 rok, tezy 1 i 2 do art. 3). W rozpoznawanej sprawie pomimo tego, że w opisie i oszacowaniu wskazano, że z lokalem związany jest udział w wysokości (...) w nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą nr (...) , a z operatu szacunkowego wynika, że jest to grunt oddany w użytkowanie wieczyste, zaś sam budynek stanowi odrębną własność, to Sąd Rejonowy pominął to w treści postanowienia o przysądzeniu własności. Wadliwość ta może m. in. rodzić problemy na etapie wpisu prawa własności nabywców do księgi wieczystej, w szczególności w świetle art. 628 8 §1 2 k.p.c. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali . Opisana nieprawidłowość występuje także w postanowieniu o udzieleniu przybicia, konieczne jest więc ustalenie jaki był w istocie przedmiot przetargu i zakres przybicia. Dopiero po wyjaśnieniu tych wątpliwości możliwe będzie wydanie postanowienia co do przysądzenia własności. W takiej sytuacji zasadnym było uznanie, że wydając zaskarżone orzeczenie Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy. Skutkować to musiało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, a to na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy ustali jaki był przedmiot przetargu i zakres przybicia. W razie potrzeby powinien rozważyć możliwość sprostowania z urzędu postanowienia o udzieleniu przybicia w tym zakresie zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , ewentualnie wydania z urzędu postanowienia w trybie art. 352 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. w przedmiocie wykładni postanowienia o udzieleniu przybicia. Po dokonaniu niezbędnych czynności Sąd Rejonowy ponownie ustali czy zachodzą podstawy do przysądzenia własności na rzecz nabywcy przy uwzględnieniu opisanej zasady, zgodnie z którą postanowienie o przysądzeniu przedmiotu egzekucji po zakończeniu licytacji i udzieleniu przybicia pod względem przedmiotowym powinno odpowiadać opisowi sporządzonemu w trybie 947 k.p.c. z uwzględnieniem art. 974 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Leszek Dąbek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI