III Cz 599/16

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2016-05-04
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
zażaleniekoszty sądowezwolnienie od kosztówsąd okręgowysąd rejonowypostępowanie cywilnepisma procesoweart. 130 kpc

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu zażalenia, uznając, że błędne oznaczenie pisma procesowego nie powinno stanowić przeszkody do jego rozpoznania.

Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej odrzucił zażalenie uczestniczki postępowania na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że nie można zastosować przepisu o mylnym oznaczeniu pisma procesowego. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając zażalenie, uznał to rozstrzygnięcie za nieprawidłowe. Stwierdził, że błędne oznaczenie pisma procesowego, jeśli intencje strony są jasne, nie powinno stanowić przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go we właściwym trybie.

Sprawa dotyczyła zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej, które odrzuciło jej zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Rejonowy uznał, że pełnomocnik uczestniczki wniósł środek odwoławczy inny niż właściwy, co nie mogło być uznane za mylne oznaczenie pisma procesowego w rozumieniu art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając zażalenie, uznał je za zasadne. Powołał się na art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., który stanowi, że mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie są przeszkodą do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Sąd Okręgowy podkreślił, że sąd powinien ocenić rzeczywiste znaczenie pisma i intencje strony, stosując wykładnię oświadczeń woli (art. 65 k.c.) lub wzywając do wyjaśnienia wątpliwości. W tej konkretnej sprawie, mimo błędnego oznaczenia, intencje pełnomocnika uczestniczki były jednoznaczne, dlatego postanowienie Sądu Rejonowego zostało uchylone.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli intencje strony są jasne i można je odczytać.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy powołał się na art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., który wyłącza negatywne skutki błędnego oznaczenia pisma procesowego, jeśli jego rzeczywiste znaczenie i intencje strony są możliwe do ustalenia. Sąd powinien dążyć do wykładni pisma, a nie pochopnie je odrzucać.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie

Strona wygrywająca

uczestniczka postępowania M. M.

Strony

NazwaTypRola
T. M.osoba_fizycznawnioskodawca
M. M.osoba_fizycznauczestniczka postępowania

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 130 § § 1 zd. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

Dyrektywy właściwe dla tłumaczenia oświadczeń woli.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie zostało wniesione terminowo. Treść środka odwoławczego jednoznacznie wskazywała na intencje strony. Zastosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. w przypadku oczywistych niedokładności pisma procesowego.

Odrzucone argumenty

Sąd Rejonowy błędnie uznał, że przepis o mylnym oznaczeniu pisma procesowego nie ma zastosowania.

Godne uwagi sformułowania

mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym istnieje obowiązek poddania ich treści ocenie pod kątem ustalenia ich rzeczywistego znaczenia oczywiste są takie niedokładności, które mimo pewnych braków formalnych pozwalają na odczytanie rzeczywistych intencji strony i wywołanie właściwych skutków pisma procesowego

Skład orzekający

Magdalena Balion - Hajduk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. w kontekście błędnie oznaczonych pism procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy intencje strony są jasne pomimo niedokładności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną zasadę proceduralną dotyczącą interpretacji pism procesowych, co jest istotne dla praktyków prawa.

Błąd w piśmie procesowym nie musi oznaczać końca sprawy – sąd musi szukać intencji strony.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Cz 599/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Balion - Hajduk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2016 r. w Gliwicach sprawy z wniosku T. M. z udziałem M. M. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2066/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie przez jego uchylenie. SSO Magdalena Balion – Hajduk Sygn. akt III Cz 599/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 26 lutego 2016r. Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie uczestniczki postępowania M. M. na postanowienie z dnia 18 lutego 2016r. w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że wniesienie przez uczestniczkę działającą za pośrednictwem adwokata innego środka odwoławczego niż właściwy, nie może być uznane za mylne oznaczenie pisma procesowego w rozumieniu art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył pełnomocnik uczestniczki, zarzucając naruszenie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. , poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie. Przy tak sformułowanym zarzucie, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie i nadanie sprawie dalszego biegu. Zwrócił uwagę, że wskazane przez Sąd niedokładności nie czynią nieprzydatnym pisma procesowego, a stwierdzona niedokładność pozostaje bez wpływu na zamierzone wywołanie właściwych skutków. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie musiało odnieść skutek. Stosownie do regulacji zawartej w art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. , mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Z powyższej regulacji wynika, iż w przypadku czynności podejmowanych w formie pisemnej, istnieje obowiązek poddania ich treści ocenie pod kątem ustalenia ich rzeczywistego znaczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lipca 2015r., I CSK 683/14). W związku z tym, Sąd Odwoławczy uznał, iż z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego nie można było się zgodzić. W rozpatrywanej sprawie, pełnomocnik uczestniczki złożył zażalenie adresowane do Sądu Rejonowego terminowo, zaś treść wniesionego środka odwoławczego wskazywała, że jego intencje były jednoznaczne. Należało zatem przyjąć, że mylne oznaczenie pisma procesowego wynikało z oczywistej niedokładności. Jak przyjmuje się w doktrynie, oczywiste są takie niedokładności, które mimo pewnych braków formalnych pozwalają na odczytanie rzeczywistych intencji strony i wywołanie właściwych skutków pisma procesowego (zob. J. Bodio (w:) Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego, A. Jakubecki (red.), Lex nr 496454, 2016). Jeżeli zatem w świetle okoliczności sprawy istnieją wątpliwości co do rzeczywistych intencji autora pisma, sąd powinien poddać je wykładni zgodnie z dyrektywami właściwymi dla tłumaczenia oświadczeń woli ( art. 65 k.c. ) albo usunąć te wątpliwości przez wezwanie strony do ich wyjaśnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2015r., IV CZ 105/14). Reasumując, zaskarżone postanowienie okazało się nieprawidłowe, dlatego z mocy art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. , z uwzględnieniem art. 13 § 2 k.p.c. , orzeczono jak w sentencji. SSO Magdalena Balion - Hajduk

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI