III CZ 54/13

Sygn. akt III CZ 54/13 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 listopada 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Dariusz Dończyk 
SSN Marta Romańska 
 
w sprawie z powództwa J. T. 
przeciwko T. K. i P. P. 
przy uczestnictwie interwenienta ubocznego po stronie pozwanej E. B. 
o uznanie czynności za bezskuteczną, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 22 listopada 2013 r., 
zażalenia pozwanych oraz interwenienta ubocznego  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 17 lipca 2013 r.,  
 
1) oddala zażalenie; 
2) zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1800 zł 
(jeden 
tysiąc 
osiemset) 
podlegającą 
podwyższeniu 
o podatek od towarów i usług (VAT) tytułem kosztów 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanych 
i interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 listopada 
2013 r., przyjmując, że złożona została po upływie terminu przewidzianego w art. 
369 § 1 k.p.c. Skoro doręczenie pełnomocnikowi apelujących wyroku Sądu 
pierwszej instancji miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r., a apelacja złożona 
została w dniu 11 stycznia 2013 r., to należało ją odrzucić na podstawie art. 373 
k.p.c. 
 
Pozwani i interwenient uboczny domagali się w zażaleniu uchylenia 
zaskarżonego postanowienia, zarzucając, że wyrok i uzasadnienie Sądu 
pierwszej  instancji zostały doręczone ich pełnomocnikowi w dniu 28 grudnia 
2012 r. Pełnomocnik zlecił obsługę korespondencji prowadzonej przez siebie 
kancelarii  wyspecjalizowanej firmie. Zgodnie z ustaleniami wiążącymi strony tej 
umowy, pracownik firmy dokonywał, w oparciu o pełnomocnictwo pocztowe, 
udzielone przez pełnomocnika apelujących, odbioru przesyłek pocztowych. 
Następnie  poinformował pełnomocnika, że przesyłka została odebrana w dniu 
28 grudnia 2012 r. i tej treści adnotację uczynił na kopercie. Nie było zatem 
podstaw do przyjęcia, że doręczenie miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r., 
zwłaszcza że w dwuletnim okresie współpracy nie doszło do tego rodzaju 
rozbieżności. 
 
Powód wniósł o oddalenie zażalenia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Potwierdzenie odbioru przesyłki dokonane zgodnie z art. 142 § 1 k.p.c. 
oznacza, że miarodajna dla ustalenia, kiedy nastąpiło doręczenie jest data, wpisana 
przez odbierającego na dowodzie doręczenia. Strona może przy pomocy wszelkich 
dopuszczalnych środków dowodowych starać się wykazać, że doręczenie w ogóle 
nie nastąpiło, bądź też nastąpiło, ale w innym czasie, niż wynika to ze zwróconego 
przez pocztę potwierdzenia.  
W 
rozpoznawanej 
sprawie 
dowód 
taki 
nie 
został 
przedstawiony. 
Rozbieżności pomiędzy datą potwierdzającą fakt odebrania przesyłki przez osobę 
umocowaną do wykonania tej czynności przez pełnomocnika apelujących, a datą 

 
3 
określoną przez tę osobę na kopercie, nie wyjaśniają przedstawione dokumenty 
w postaci treści umowy zawartej w dniu 4 maja 2011 r., wydruku powiadomienia                
o korespondencji oraz kserokopii koperty. Analiza tych dokumentów nie zezwala na 
uznanie, że doręczenie korespondencji nastąpiło w innej dacie niż wpisana na 
potwierdzeniu odbioru. Nie zasługuje na podzielenie twierdzenie żalących się, 
że datą doręczenia pełnomocnikowi korespondencji była ta, wynikająca z informacji 
zleceniobiorcy przekazanej przez internet i określona przez niego na kopercie. 
Nie  uwzględnia ono tego, że pełnomocnika wiążą czynności, których wykonanie 
zlecił innemu podmiotowi. Jeśli zatem umocowany przez pełnomocnika podmiot 
potwierdził fakt odebrania korespondencji sądowej w dacie 27 grudnia 2012 r., 
to  pełnomocnik apelujących i oni sami byli związani tym potwierdzeniem. 
Nie  zostały przedstawione miarodajne przyczyny, które mogłyby przemawiać 
za przyjęciem, że  doręczenie miało miejsce w innej dacie. Prowadzi to do 
konstatacji, że  stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, iż apelacja nie została 
wniesiona w terminie objętym art. 369 § 1 k.p.c. było prawidłowe. 
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania 
zażaleniowego oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy 
na tym etapie postępowania, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, 
art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. 
 
  
 
 
jw