III CZ 53/11

Sąd Najwyższy2011-10-26
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
zażaleniesąd najwyższykoszty postępowaniasprostowanie wyrokukpcniedopuszczalność

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, ponieważ nie obejmuje ono postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.

Powód zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego o sprostowaniu wyroku, twierdząc, że zmiana rozstrzygnięcia o kosztach postępowania nie mieści się w trybie sprostowania. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania jest niedopuszczalne, powołując się na ścisłą interpretację przepisów dotyczących zażaleń do Sądu Najwyższego.

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2011 r. Sąd Okręgowy sprostował w tym postanowieniu punkt II wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2010 r. oraz wyrok Sądu Okręgowego z dnia 15 marca 2011 r. w zakresie zasądzonych kosztów postępowania. Powód zarzucił, że Sąd Okręgowy dokonał w ten sposób merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia o kosztach, co wykracza poza dopuszczalny tryb sprostowania (art. 350 k.p.c.). Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na ściśle określone postanowienia sądu drugiej instancji, w tym na postanowienia dotyczące kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Jednakże przepis ten nie obejmuje postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 373 w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.

Uzasadnienie

Przepis art. 3941 § 1 k.p.c. ściśle określa przypadki, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej instancji. Przepis ten nie obejmuje postanowień w przedmiocie sprostowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strony

NazwaTypRola
O. Inwestycje sp. z o.o. w K.spółkapowód
J. K.-W.osoba_fizycznapozwana
M. J.K. sp. z o.o. z siedzibą w K.spółkapozwana

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 350

Kodeks postępowania cywilnego

Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia.

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Odrzucenie zażalenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania nie jest dopuszczalne na podstawie art. 3941 § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Sąd Okręgowy dokonał merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w drodze sprostowania, co jest niedopuszczalne.

Godne uwagi sformułowania

Przepis ten - mający charakter wyjątku od zasady - powinien być interpretowany ściśle. Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie obejmuje bowiem rozstrzygnięć sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.

Skład orzekający

Dariusz Zawistowski

przewodniczący

Jan Górowski

sprawozdawca

Wojciech Katner

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienia o sprostowaniu orzeczeń sądu drugiej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zażaleniem na postanowienie o sprostowaniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności środka zaskarżenia, bez szerszego znaczenia dla praktyki poza wąskim zakresem postępowania cywilnego.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 53/11 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 26 października 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) 
SSN Jan Górowski (sprawozdawca) 
SSN Wojciech Katner 
 
 
w sprawie z powództwa O. Inwestycje sp. z o.o. w K. 
przeciwko J. K.-W. i M. J.K. sp. z o.o. z siedzibą w K. 
o dopuszczenie do posiadania, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 26 października 2011 r., 
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 31 marca 2011 r.,  
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. Sąd Okręgowy sprostował punkt II 
wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2010 r. w zakresie zasądzonych w 
tym wyroku kosztów oraz wyrok Sądu Okręgowego z dnia 15 marca 2011 r. także w 
zakresie zasądzonych tym wyrokiem kosztów postępowania.  
Zażaleniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. powód zaskarżył postanowienie z dnia 
31 marca 2011 r. w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy dokonał sprostowania punktu 
II wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4  października 2010 r. i wniósł o jego uchylenie 
w zaskarżonej części. Wskazał, iż w ten sposób Sąd dokonał zmiany 
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a  zatem tryb sprostowania (art. 350 
k.p.c.) nie mógł mieć w sprawie zastosowania, albowiem sprostowanie nie może 
prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Powód 
zażaleniem 
zaskarżył 
postanowienie 
Sądu 
Okręgowego 
w  przedmiocie sprostowania orzeczeń. Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do 
Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji 
odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnego orzeczenia, a także na postanowienie sądu drugiej instancji co do 
kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej 
instancji. Przepis ten rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie przysługuje 
zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej instancji inne, niż 
kończące postępowanie w sprawie. Przepis ten - mający charakter wyjątku od 
zasady - powinien być interpretowany ściśle. 
Uwzględniając 
powyższe 
zażalenie 
podlegało 
odrzuceniu 
jako 
niedopuszczalne na podstawie art. 373 w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 3 
i  art. 39821 k.p.c. Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie 
obejmuje bowiem rozstrzygnięć sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI