III CZ 52/12

Sąd Najwyższy2012-08-08
SNCywilneochrona dóbr osobistychWysokanajwyższy
koszty postępowaniaart. 102 k.p.c.szczególnie uzasadnione wypadkidobra osobisteznęcaniezadośćuczynieniepomoc prawna z urzędu

Sąd Najwyższy zmienił postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, nie obciążając powódki kosztami z uwagi na szczególnie uzasadnione wypadki, w tym kontekst sprawy o naruszenie dóbr osobistych i znęcanie się.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powódki na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, które zasądziło od niej kwotę 3321 zł na rzecz pozwanego. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, nie obciążając powódki kosztami, powołując się na art. 102 k.p.c. i szczególnie uzasadnione wypadki, biorąc pod uwagę kontekst sprawy – skazanie pozwanego za znęcanie się nad powódką i dochodzenie przez nią zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie powódki K. P. na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powódki na rzecz pozwanego J. Ś. kwotę 3321 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, opierając się na art. 100 zd. 2 k.p.c. Powódka wniosła o zmianę tego postanowienia, domagając się odstąpienia od obciążania jej kosztami. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, odwołał się do art. 102 k.p.c., który przewiduje możliwość odstąpienia od zasady odpowiedzialności za wynik procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Sąd podkreślił, że ocena tych wypadków powinna uwzględniać nie tylko sytuację majątkową, ale także życiową strony oraz okoliczności wystąpienia o ochronę prawną. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy uznał, że istniały podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c., biorąc pod uwagę, że pozwany został skazany za znęcanie się nad powódką, a powódka dochodziła zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych. W związku z tym Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, nie obciążając powódki kosztami postępowania apelacyjnego. Przyznano również wynagrodzenie pełnomocnikom z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c. i odstąpienia od obciążenia powódki kosztami postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że fakt skazania pozwanego za znęcanie się nad powódką oraz dochodzenie przez nią zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych stanowi szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu art. 102 k.p.c., uzasadniający odstąpienie od obciążania powódki kosztami postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana postanowienia o kosztach

Strona wygrywająca

powódka (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
K. P.osoba_fizycznapowódka
J. Ś.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Przewiduje możliwość odstąpienia od zasady odpowiedzialności za wynik procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach, uwzględniając sytuację majątkową, życiową strony oraz okoliczności wystąpienia o ochronę prawną.

Pomocnicze

k.p.c. art. 100 § zd. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania od strony przegrywającej.

k.p.c. art. 394¹ § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zaskarżenia postanowienia o kosztach postępowania apelacyjnego.

k.p.c. art. 398¹⁶

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozpoznania zażalenia przez Sąd Najwyższy.

Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm. art. § 13 ust. 2 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

Podstawa do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Szczególnie uzasadnione wypadki w rozumieniu art. 102 k.p.c. ze względu na kontekst sprawy (znęcanie, naruszenie dóbr osobistych).

Godne uwagi sformułowania

„w szczególnie uzasadnionych wypadkach” Fakt ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego, przy uwzględnieniu całokształtu rozpoznawanej sprawy. Oceniając istnienie podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. sąd powinien wziąć pod uwagę nie tylko sytuację majątkową strony, lecz także jej sytuację życiową oraz okoliczności, w jakich strona wystąpiła o udzielenie jej ochrony sądowej.

Skład orzekający

Dariusz Zawistowski

przewodniczący, sprawozdawca

Maria Szulc

członek

Andrzej Niedużak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie zastosowania art. 102 k.p.c. w sprawach dotyczących naruszenia dóbr osobistych i przemocy domowej, gdzie kontekst sprawy uzasadnia odstąpienie od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania."

Ograniczenia: Zastosowanie art. 102 k.p.c. zawsze zależy od indywidualnej oceny sądu i konkretnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może uwzględnić trudną sytuację życiową strony i kontekst sprawy (przemoc domowa) przy orzekaniu o kosztach, co jest istotne z perspektywy sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy: Nawet przegrana sprawa może oznaczać brak kosztów, gdy w tle jest przemoc domowa.

Dane finansowe

zwrot kosztów postępowania: 3321 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 52/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 8 sierpnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Maria Szulc 
SSA Andrzej Niedużak 
 
w sprawie z powództwa K. P. 
przeciwko J. Ś. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 8 sierpnia 2012 r., 
zażalenia powódki na postanowienie o kosztach zawarte  
w wyroku Sądu Apelacyjnego  
z dnia 21 marca 2012 r.,  
 
1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie obciąża 
powódki 
kosztami 
postępowania 
apelacyjnego 
na 
rzecz 
pozwanego, 
2. przyznaje radcy prawnemu J. B. od Skarbu Państwa - Sądu 
Apelacyjnego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset), powiększoną 
o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów pomocy prawnej 
udzielonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, 
3. nie obciąża pozwanego kosztami postępowania zażaleniowego, 
4. przyznaje adwokat K. K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego 
kwotę 300 zł (trzysta), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem 
kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w 
postępowaniu zażaleniowym. 
Uzasadnienie 
 

 
2 
Postanowieniem zawartym w punkcie 3 wyroku z dnia 21 marca 2012 r. Sąd 
Apelacyjny zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3321 złotych tytułem 
zwrotu kosztów postępowania. Swoje rozstrzygnięcie oparł na treści art. 100 zd. 2 
k.p.c. 
W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego zmianę poprzez 
odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od - odnoszącej się do obowiązku 
rozliczania kosztów postępowania - zasady odpowiedzialności za wynik procesu 
i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt 
ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego, przy 
uwzględnieniu całokształtu rozpoznawanej sprawy. 
Oceniając istnienie podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. sąd powinien 
wziąć pod uwagę nie tylko sytuację majątkową strony, lecz także jej sytuację 
życiową oraz okoliczności, w jakich strona wystąpiła o udzielenie jej ochrony 
sądowej. W świetle ustaleń dokonanych przez Sąd, wynika między innymi, 
że pozwany został skazany za znęcanie się nad powódką, a w niniejszej sprawie 
powódka dochodziła roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych, jakich dopuścił 
się wobec niej pozwany. Sąd uznał, że do naruszenia takiego doszło i przyznał 
powódce zadośćuczynienie, nie podzielając jednakże żądania powódki, co do jego 
wysokości. Z tych względów w rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do 
zastosowania art. 102 k.p.c. Dlatego też zaskarżone postanowienie podlegało 
zmianie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. 
Sąd Najwyższy przyznał adw. K. K. kwotę 300 (trzysta) złotych powiększoną 
o należny podatek VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z 
urzędu, ustalając należne wynagrodzenie w oparciu o treść § 13 ust. 2 pkt 2 
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z 
późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI