SN III CZ 501/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Kowalski (przewodniczący) SSN Marcin Łochowski SSN Mariusz Załucki (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. F. przeciwko miastu Nowy Targ o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 22 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, zażalenia powódki na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 listopada 2022 r., sygn. akt I CSK 2486/22, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 15 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej miasta N., pozwanego w sprawie z powództwa A. F. o zapłatę, zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 19 stycznia 2021 r. oraz oddalił wniosek powódki o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Powódka zaskarżyła orzeczenie Sądu Najwyższego zażaleniem w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wyczerpujący i zamknięty katalog zażaleń do Sądu Najwyższego został zawarty w art. 394 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie w trzech przypadkach: na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 394 1 §1 k.p.c.) oraz w przypadku uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 394 1 §1 1 k.p.c.). Oznacza to, że zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku należy uznać za niedopuszczalne. Analogiczne stanowisko Sąd Najwyższy zajmował już m.in. w postanowieniach: z 5 marca 2020 r., III PO 8/19; z 8 sierpnia 2017 r., II PZ 21/17; z 22 listopada 2017 r., II UO 16/17, w których rozstrzygnął wprost, że nie można skutecznie składać zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. Pogląd ten Sąd Najwyższy powtórzył, po wejściu w życie ostatniej nowelizacji przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących zażaleń, w postanowieniach z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/20, oraz z 29 kwietnia 2022 r., III CZ 127/22. Próba oparcia zażalenia na podstawie art. 398 21 w zw. z art. 394 2 k.p.c. musi zakończyć się niepowodzeniem. Artykuł 398 21 k.p.c. wyraźnie bowiem odnosi się do sytuacji, w których nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Dopuszczalność składania zażaleń do Sądu Najwyższego została zaś w wyczerpujący sposób i wprost uregulowana we wskazanym art. 394 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 398 6 § 3 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.
Pełny tekst orzeczenia
III CZ 501/22
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.