III CZ 5/26

Sąd NajwyższyWarszawa2026-02-27
SNCywilnepostępowanie egzekucyjneŚrednianajwyższy
egzekucjanieruchomościSąd Najwyższyzażaleniebrak reprezentacjizdolność postulacyjnakoszty postępowania

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne z powodu braku profesjonalnego pełnomocnika.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie B.L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży dotyczące nadzoru nad egzekucją z nieruchomości. Zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione samodzielnie przez stronę, która powinna być reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. Brak profesjonalnego pełnomocnika stanowił nieusuwalną wadę formalną.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie wniesione przez B.L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 28 lipca 2025 r., sygn. akt I WSC 1/24, dotyczące nadzoru nad egzekucją z nieruchomości. Sprawa dotyczyła postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. pod sygnaturą Km [...]. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2026 r., postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne. Uzasadnienie opiera się na art. 87¹ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który nakłada obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w czynnościach podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ponieważ B.L. samodzielnie sporządziła zażalenie i nie wynikało, aby była zwolniona z tego obowiązku, sąd uznał, że wada formalna jest nieusuwalna i skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia. Sąd powołał się na szereg niepublikowanych postanowień Sądu Najwyższego potwierdzających tę praktykę.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, który dotyczy również czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji w ramach postępowania przed SN. Brak profesjonalnego pełnomocnika stanowi nieusuwalną wadę formalną skutkującą odrzuceniem środka zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (wobec skarżącej)

Strony

NazwaTypRola
B.L.osoba_fizycznaskarżąca
K.T.osoba_fizycznawierzyciel
R.T.osoba_fizycznawierzyciel
M.Ł.osoba_fizycznawierzyciel
B.M.osoba_fizycznawierzyciel
J.J.osoba_fizycznawierzyciel
B.L.osoba_fizycznadłużniczka

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed SN, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 87¹ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398⁶ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c. poprzez brak profesjonalnego pełnomocnika.

Godne uwagi sformułowania

przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez możliwości jej sanowania

Skład orzekający

Monika Koba

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, nawet w sprawach wywołanych środkami zaskarżenia od postanowień sądów niższych instancji."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy strona wnosi środek zaskarżenia do Sądu Najwyższego samodzielnie, bez profesjonalnego pełnomocnika, i nie jest zwolniona z tego obowiązku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy istotnej kwestii formalnej związanej z reprezentacją procesową przed Sądem Najwyższym, co jest ważne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakującego rozstrzygnięcia.

Brak radcy prawnego w Sądzie Najwyższym? Sprawdź, dlaczego Twoje zażalenie może zostać odrzucone!

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
III CZ 5/26
POSTANOWIENIE
27 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Monika Koba
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2026 r. w Warszawie
‎
zażalenia B.L.
‎
na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży
‎
z 28 lipca 2025 r., I WSC 1/24,
w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli K.T., R.T., M.Ł., B.M. i J.J.
z udziałem dłużniczki B.L.
prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. […] pod sygnaturą Km […]
w przedmiocie nadzoru nad egzekucją z nieruchomości
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 87
1
§ 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia.
B.L.
samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie z 28 lipca 2025 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby skarżąca należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych stosownie do art. 87
1
§ 2 k.p.c.
Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością  jego  odrzucenia, bez możliwości jej sanowania (zob. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13; z 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15; z 9 maja 2014 r., I PZ 9/14; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14; z 15 maja 2015 r., III PZ 7/15; z 16 września 2015 r., III CZ 40/15; i z 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).
Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało
odrzuceniu
(art. 398
6
§ 3 w zw. z art. 394
1
§ 3 oraz w zw. z art. 87
1
k.p.c.).
Monika Koba
[A.T.]
[a.ł]
‎

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę