III CZ 5/11

Sygn. akt III CZ 5/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 17 lutego 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości Krak Gaz sp. z o.o.  
o wznowienie postępowania w sprawie  
z powództwa Sped Partner sp. z o.o.  
przeciwko Krak Gaz sp. z o.o.  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 17 lutego 2011 r., 
zażalenia Syndyka masy upadłości Krak Gaz sp. z o.o. w Krakowie 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 26 października 2010 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. Sąd Apelacyjny wznowił 
postępowanie zakończone prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 15 
września 2009 r., uzupełnionym postanowieniem z dnia 29 października 2009 r. 
po czym oddalił wniesioną skargę.  
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło po uchyleniu przez Sąd Najwyższy 
postanowieniem dnia 29 czerwca 2010 r. wcześniej wydanego przez Sąd 
Apelacyjny postanowienia o odrzuceniu skargi syndyka masy upadłości Krak Gaz 
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wznowienie postępowania, w którego 
uzasadnieniu Sąd Najwyższy zanegował wystąpienie przyczyn, które legły u 
podstaw odrzucenia skargi.  
Sąd Apelacyjny odwołując się do stanowiska zajętego przez Sąd 
Najwyższy wznowił postępowanie na podstawie przewidzianej w art. 401 pkt 2 
k.p.c.  
Pozbawienie pozwanego możności działania w procesie, którego dotyczy 
skarga o wznowienie, nastąpiło z chwilą ogłoszenia jego upadłości, a naruszenie 
przepisów polegało na przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego i wydaniu 
orzeczenia przez Sąd Apelacyjny, mimo że do postępowania po stronie pozwanej 
nie wstąpił syndyk masy upadłości. Z uwagi na to, że podstawa wznowienia 
dotyczyła postępowania zażaleniowego wywołanego odrzuceniem sprzeciwu 
pozwanego (upadłego) od nakazu zapłaty – Sąd orzekający poddał ocenie 
zasadność tego zażalenia, a w szczególności zbadał prawidłowość oddalenia 
przez Sąd Okręgowy wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia 
sprzeciwu. Przyczyną odrzucenia tego środka zaskarżenia był bowiem 
niewątpliwy fakt jego spóźnionego wniesienia, przy czym okoliczności, którymi 
pozwany we wniosku o przywrócenie terminu usprawiedliwiał uchybienie terminu 
(zaniedbanie przez pracownika przyjmującego korespondencję w starej siedzibie 
spółki odnotowania daty nadejścia odpisu nakazu zapłaty i przekazanie do nowej 
siedziby bez tej informacji)  zostały uznane za niespełniające wymagań art. 168 
§ 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu Okręgowego i wyjaśnił, 
że  niedopatrzenie 
pracownika 
pozwanego, 
zajmującego 
się 
odbiorem 

 
3 
i przekazywaniem do nowej siedziby przesyłek, obciąża pozwanego i nie pozwala 
na przyjęcie, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych 
przez tę stronę. W konsekwencji Sąd Apelacyjny uznał, że wydane w sprawie 
orzeczenie było merytorycznie uzasadnione i oddalił skargę pozwanego, 
wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 412 § 1 i 2 k.p.c.  
Pozwany wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie zarzucając mu 
naruszenie art. 174 § 3 k.p.c. poprzez uniemożliwienie syndykowi wstąpienia do 
postępowania wskutek błędnego przyjęcia, że syndyk do niego wstąpił. 
We wnioskach domagał się uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy 
do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm 
przesądzonych prawem. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie pozwanego opiera się na przekonaniu, że jego wstąpienie do 
wznowionego postępowania wymagało podjęcia przez Sąd Apelacyjny czynności 
przewidzianych w art. 174 § 3 k.p.c., ponieważ zgłoszenie przez niego skargi 
o wznowienie postępowania nie wywołało skutku w postaci wstąpienia do 
postępowania, o którego wznowienie zabiegał. Takie rozumowanie jest błędne. 
Czynności określone w art. 174 § 3 k.p.c. mają na celu umożliwienie syndykowi 
podjęcia decyzji dotyczącej potrzeby jego udziału w konkretnej sprawie, 
a jednocześnie 
wyjaśnienie 
okoliczności 
istotnych 
dla 
dalszego 
biegu 
postępowania. Są one zbędne, jeżeli syndyk sam zgłosi swoje wstąpienie do 
sprawy, przy czym wstąpienie nie wymaga dokonania sformalizowanego aktu. 
Może nastąpić także przez podjęcie przez syndyka działań procesowych. 
Jeśli sprawa została prawomocnie zakończona – czynność tego rodzaju stanowi 
złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Celem wznowienia jest rozpoznanie 
sprawy na nowo w granicach wznowienia (art. 412 § 1 k.p.c.), na co wyraźnie 
wskazuje obowiązek zamieszczenia już w skardze wniosku o uchylenie lub zmianę 
zaskarżonego orzeczenia (art. 409 k.p.c.). W tym też kierunku zmierzały żądania 
skarżącego, który domagał się podjęcia konkretnych rozstrzygnięć w prawomocnie 
zakończonej sprawie. Skarżący nie ma więc racji traktując sprawę o wznowienie 
i sprawę wznowioną jako odrębne, samodzielne postępowania, gdy tymczasem 
postępowanie w przedmiocie dopuszczalności skargi oraz postępowanie, które ma 

 
4 
na celu ponowne rozpoznanie sprawy to dwie fazy tego samego postępowania 
wywołanego skargą.  
Reasumując Sąd Apelacyjny słusznie uznał, że od chwili zgłoszenia przez 
syndyka skargi o wznowienie, z jego udziałem toczy się postępowanie w niniejszej 
sprawie rozumianej jako całość. Jeżeli syndyk zamierzał złożyć w toku 
postępowania określone oświadczenia procesowe, w tym cofnąć zażalenie – 
nie było po temu przeszkód. To, że zwlekał z ich podjęciem kierując się własną 
interpretacją art. 174 § 3 k.p.c., nie może uzasadniać krytycznej oceny stanowiska 
Sądu Apelacyjnego, zwłaszcza, że cofnięcie zażalenia spowodowałoby jedynie 
umorzenie postępowania wywołanego tym zażaleniem i w żaden sposób nie 
wpłynęłoby 
na 
prawomocność 
nakazu 
zapłaty 
w 
niniejszej 
sprawie, 
a w konsekwencji na sytuację prawną stron. 
Z przytoczonych względów zażalenie należało oddalić na podstawie art. 3941 
§ 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jz