III CZ 49/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie sądu drugiej instancji, uznając je za niedopuszczalne.
Pozwana złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Sąd Najwyższy rozpoznał to zażalenie i stwierdził, że nie mieści się ono w katalogu postanowień, które można zaskarżyć zażaleniem do Sądu Najwyższego zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Sprawa dotyczy zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2011 r., którym odrzucono jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego. Wcześniej Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej jako nieopłaconą, a następnie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony. Pozwana zaskarżyła ostatnie postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając wadliwe odrzucenie apelacji i błędne przyjęcie uchybienia terminu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.), stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego. W szczególności nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie, a dotyczy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, który inicjuje postępowanie wpadkowe. Ponieważ zażalenie było niedopuszczalne, Sąd Najwyższy orzekł jego odrzucenie na podstawie odpowiednich przepisów k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, które zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego. Dotyczy ono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, który jest wnioskiem wpadkowym, a nie postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec niedopuszczalności zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Europejski Fundusz Leasingowy S.A. | spółka | powód |
| J. S. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa katalog postanowień sądu drugiej instancji podlegających zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje odrzucenie niedopuszczalnego zażalenia.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznawania zażaleń.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
k.p.c. art. 397 § §2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie, które nie przewiduje ustawa jest zażaleniem niedopuszczalnym. Dotyczy wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia apelacji, czyli wniosku zmierzającego do zainicjowania postępowania wpadkowego...
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
przewodniczący
Anna Kozłowska
sprawozdawca
Grzegorz Misiurek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu zaskarżalności postanowień sądu drugiej instancji do Sądu Najwyższego, w szczególności w kontekście wniosków o przywrócenie terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i przepisów k.p.c. dotyczących zażaleń do SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością środka zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy zażalenie nie jest zażaleniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice dopuszczalności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 49/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Europejskiego Funduszu Leasingowego S.A. w W. przeciwko J. S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2011 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 listopada 20101 r., sygn. akt I C 677/10, jako nieopłaconą w terminie. Zażalenie pozwanej na to postanowienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. odrzucił, jako spóźnione. Pozwana złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji i wniosek ten, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r., jako złożony z naruszeniem terminu z art. 169 §1 k.p.c., odrzucił. Postanowienie z dnia 19 kwietnia 2011 r. zaskarżyła zażaleniem pozwana. Domagając się jego uchylenia zarzuciła wadliwe odrzucenie apelacji i wadliwe przyjęcie uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu złożenia apelacji. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażaleniem do Sądu Najwyższego objęte są postanowienia sądu II instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu I instancji (§ 1) oraz te postanowienia, które zapadły w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna i są postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie, ale nie są postanowieniami w przedmiocie odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania (i nie są postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu I instancji – § 2). Zaskarżone zażaleniem postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii, w szczególności nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Dotyczy wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia apelacji, czyli wniosku zmierzającego do zainicjowania postępowania wpadkowego, którego celem nie było jednak rozstrzyganie ani o zasadności roszczeń dochodzonych przez strony, ani też dopuszczalności wyrokowania w sprawie, a jedynie rozstrzygnięcie czy uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej było zawinione przez stronę (por. postanowienia Sądu 3 Najwyższego: z dnia 6 lipca 2002 r. IV CZ 92/02 Lex 74475, z dnia 27 lutego 2002 r. III CZ 14/02 Lex 54470, z dnia 11 lutego 2000 r. III CKN 1084/99 Lex 529742 , z dnia 22 lutego 2006 r. III CZ 4/06 Lex 200847, z dnia 10 stycznia 2008 r. IV CZ 110/07 Lex 621784). Zażalenie, którego nie przewiduje ustawa jest zażaleniem niedopuszczalnym. Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu, co też mając na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.