III CZ 49/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji, uznając, że przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku było bezzasadne z powodu niedbalstwa pozwanej.
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej B. J. od wyroku Sądu Okręgowego, uznając, że termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku został przywrócony bezzasadnie. Pozwana wniosła o uzasadnienie wyroku z opóźnieniem, a mimo przywrócenia terminu przez Sąd Okręgowy ze względu na jej trudną sytuację, Sąd Apelacyjny uznał, że uchybienie terminowi nastąpiło z jej winy (niedbalstwa). Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej, podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego.
Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanej B. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, który odrzucił jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie o zapłatę. Sąd Okręgowy wydał wyrok 2 grudnia 2008 r., a pozwana wniosła o jego uzasadnienie w dniu 9 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy początkowo odrzucił wniosek jako spóźniony, ale następnie przywrócił termin do jego złożenia postanowieniem z 9 kwietnia 2009 r., biorąc pod uwagę trudną sytuację rodzinną i materialną pozwanej oraz brak wykształcenia prawniczego. Pozwana złożyła apelację 20 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że przywrócenie terminu było bezzasadne, ponieważ uchybienie terminowi wynikało z niedbalstwa pozwanej, która nie zapisała sobie pouczenia sądu. W konsekwencji apelacja została odrzucona jako wniesiona po terminie. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie pozwanej, stwierdził, że Sąd Apelacyjny miał podstawy do zakwestionowania postanowienia o przywróceniu terminu. Sąd Najwyższy podkreślił, że niedbalstwo strony, nawet w trudnej sytuacji życiowej, nie może być podstawą do przywrócenia terminu, jeśli wynika z braku należytej dbałości o własne interesy. W związku z tym zażalenie zostało oddalone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji bada dopuszczalność apelacji także pod kątem zachowania terminu do jej wniesienia, kontrolując przy tym postanowienia sądu pierwszej instancji dotyczące przywrócenia uchybionego terminu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził, że kontrola formalna apelacji obejmuje również ocenę zasadności przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Sąd drugiej instancji może zakwestionować postanowienie sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu, jeśli istnieją ku temu podstawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwana (w zakresie oddalenia zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| B. J. | osoba_fizyczna | pozwana |
| S. B. | osoba_fizyczna | adwokat (pomoc prawna z urzędu) |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji bada dopuszczalność apelacji, w tym zachowanie terminu do jej wniesienia, kontrolując postanowienia sądu pierwszej instancji dotyczące przywrócenia terminu.
k.p.c. art. 168 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może uwzględnić wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 167
Kodeks postępowania cywilnego
Czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu pozostaje bezskuteczna.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 19
Podstawa orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny miał podstawy do zakwestionowania postanowienia o przywróceniu terminu, gdyż uchybienie nastąpiło z winy pozwanej (niedbalstwo). Niedbalstwo pozwanej, wynikające z braku należytej dbałości o własne interesy (niezapisanie pouczenia), nie może być usprawiedliwione trudną sytuacją życiową.
Odrzucone argumenty
Sąd Apelacyjny niesłusznie zakwestionował istnienie przesłanek przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Trudna sytuacja rodzinna i materialna oraz brak wykształcenia prawniczego powinny być podstawą do przywrócenia terminu.
Godne uwagi sformułowania
nie może ulegać wątpliwości, że do kontroli zachowania warunków formalnych apelacji należy również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. podważenie przez Sąd drugiej instancji prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do wniesienia środka odwoławczego [...] powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi pewna ku temu podstawa. nie może budzić wątpliwości, że do niedochowania terminu doszło na skutek niezachowania przez pozwaną należytej dbałości o swoje interesy. Niedbalstwa strony w tym zakresie nie można usprawiedliwiać jej trudną sytuacją rodzinną i materialną, a także nieznajomością przepisów prawa.
Skład orzekający
Marian Kocon
przewodniczący-sprawozdawca
Józef Frąckowiak
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zasadności kontroli przez sąd drugiej instancji postanowień o przywróceniu terminu przez sąd pierwszej instancji oraz interpretacja pojęcia winy i niedbalstwa w kontekście uchybienia terminom procesowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z przywróceniem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady proceduralne dotyczące przywracania terminów i kontroli sądowej, co jest istotne dla praktyków prawa, choć stan faktyczny nie jest wyjątkowo ciekawy.
“Czy trudna sytuacja życiowa zawsze usprawiedliwia błędy w sądzie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
koszty nieopłaconej pomocy prawnej: 1000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 49/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa R. Z. przeciwko B. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2009 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 sierpnia 2009 r., oddala zażalenie; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adwokatowi S. B. kwotę 1000 zł (jeden tysiąc) powiększoną o 22% podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r. odrzucił apelację pozwanej B. J. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 grudnia 2008 r. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia. W dniu 2 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. ogłosił wyrok w sprawie z powództwa R. Z. przeciwko B. J. o zapłatę. Pozwana była obecna przy ogłoszeniu wyroku i została pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 2 grudnia 2008 r. pozwana wniosła do Sądu Rejonowego w K. w dniu 9 grudnia 2008 r. Został on przekazany do Sądu Okręgowego w K. w dniu 15 grudnia 2008 r. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił wniosek jako spóźniony. Na skutek wniosku pozwanej Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. przywrócił jej termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 grudnia 2008 r. Sąd wziął pod uwagę, że pozwana jest osobą nieporadną i nie posiada wykształcenia prawniczego, jest w ciężkiej sytuacji rodzinnej i materialnej i nie wiedziała, że może ubiegać się o pełnomocnika z urzędu. Pozwana wniosła apelację w dniu 20 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, iż termin do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem przywrócono pozwanej bezzasadnie i w konsekwencji odrzucił jej apelację jako wniesioną po terminie. W ocenie Sądu drugiej instancji uchybienie terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie pozostawało w związku z predyspozycjami pozwanej, ale z nienależytą dbałością o własne interesy. Pozwana podczas rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu przyznała, że wysłuchała pouczenia o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego i zrozumiała je, a błąd w oznaczeniu adresata wniosku wynikał z niezapisania sobie tego pouczenia. W zażaleniu pozwana zarzuciła naruszenie art. 168 w zw. z art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c. wskazując, że Sąd Apelacyjny niesłusznie zakwestionował istnienie przesłanek przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji bada dopuszczalność apelacji także pod kątem zachowania terminu do jej wniesienia, kontrolując przy tym postanowienia wydane przez sąd pierwszej instancji w toku postępowania międzyinstancyjnego, przede wszystkim orzeczenia dotyczące przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji. Nie może ulegać wątpliwości, że do kontroli zachowania warunków formalnych apelacji należy również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem. Przy ocenie prawidłowości zakwestionowania przez Sąd drugiej instancji postanowienia Sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem aktualny pozostaje wyrażony orzecznictwie pogląd, że podważenie przez Sąd drugiej instancji prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do wniesienia środka odwoławczego w drodze podejmowanej w ramach art. 373 k.p.c. kontroli zachowania ustawowych wymagań, co do tego środka powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi pewna ku temu podstawa (por. m. in. postanowienie SN z 23 marca 2007 r., V CZ 16/07, niepubl., postanowienie SN z 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000 nr 3, poz. 51). W rozpoznawanej sprawie podstawa taka istniała. Słusznie Sąd Apelacyjny stwierdził, iż w świetle zeznań złożonych przez pozwaną na rozprawie przed Sądem pierwszej instancji, na której rozpoznawany był wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z dnia 2 grudnia 2008 r. z uzasadnieniem, nie może budzić wątpliwości, że do niedochowania terminu doszło na skutek niezachowania przez pozwaną należytej dbałości o swoje interesy. Pozwana przyznała, że przyczyną mylnego oznaczenia adresata wniosku, był fakt, iż nie zapisała ona sobie pouczenia Sądu, którego wysłuchała i które zrozumiała. Niedbalstwa strony w tym zakresie nie można usprawiedliwiać jej trudną sytuacją rodzinną i materialną, a także nieznajomością przepisów prawa. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie 4 wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie, gdy ustalone przez Sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność procesowa podjęta przez stronę po jego upływie pozostaje bezskuteczna (art. 167 k.p.c.) (postanowienie SN z 29 października 1999 r., I CKN 556/98, niepubl.). Z tych przyczyn, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.). db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI