III CZ 47/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na wymóg reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego oraz niedopuszczalność zaskarżenia postanowienia wpadkowego.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ została wniesiona osobiście przez skarżącą, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, co jest wymogiem formalnym. Skarżąca wniosła zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając prawidłowość odrzucenia skargi ze względu na brak profesjonalnej reprezentacji oraz wskazując, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje wobec postanowień wpadkowych.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie M. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, które odrzuciło skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Powodem odrzucenia przez Sąd Okręgowy było wniesienie skargi osobiście przez skarżącą, podczas gdy zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. do wniesienia takiej skargi wymagana jest reprezentacja przez adwokata lub radcę prawnego. Strona, której nie stać na opłacenie pełnomocnika, może wystąpić o ustanowienie go z urzędu. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił skargę wniesioną z naruszeniem tego przepisu. Podkreślono, że odrzucenie skargi nie pozbawia strony prawa do wnioskowania o pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, powołując się na art. 398¹⁴ w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. Dodatkowo wskazano, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wobec wyroków kończących postępowanie w sprawie, a nie wobec postanowień wpadkowych, takich jak postanowienie odmawiające udzielenia zabezpieczenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., strona nie może samodzielnie wnieść skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz powinna do tego upoważnić adwokata lub radcę prawnego. W przypadku braku środków, strona może wnioskować o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
P. spółka akcyjna w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. R. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| P. spółka akcyjna w W. | spółka | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Strona nie może wnieść osobiście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz do wniesienia skargi powinna upoważnić adwokata lub radcę prawnego.
k.p.c. art. 424⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił skargę wniesioną z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c.
k.p.c. art. 424¹
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres stosowania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (dotyczy wyroków kończących postępowanie).
Pomocnicze
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 1¹
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia (w kontekście odrzucenia skargi).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień wpadkowych.
Odrzucone argumenty
Możliwość osobistego wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Możliwość zaskarżenia postanowienia o odmowie udzielenia zabezpieczenia za pomocą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Godne uwagi sformułowania
strona nie może wnieść osobiście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz do wniesienia skargi powinna upoważnić adwokata lub radcę prawnego Odrzucenie skargi nie oznacza pozbawienia strony prawa do ustanowienia pełnomocnika z urzędu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wobec prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Tymczasem skarżąca zaskarżyła postanowienie wpadkowe
Skład orzekający
Dariusz Pawłyszcze
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika przy wnoszeniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem oraz niedopuszczalność takiej skargi wobec postanowień wpadkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i wymogów formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych związanych z wymogiem reprezentacji przez adwokata/radcę prawnego oraz zakresem stosowania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest ważne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy możesz sam wnieść skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowy wymóg formalny.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III CZ 47/24 POSTANOWIENIE 14 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 maja 2024 r. w Warszawie zażalenia M. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 11 stycznia 2024 r., XXVII WSC 1/24, w sprawie ze skargi M. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 października 2023 r., XXVII Cz 1009/23, wydanego w sprawie z powództwa M. R. przeciwko P. spółce akcyjnej w W. o roszczenie z umowy pożyczki, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia , ponieważ zostało wniesione osobiście przez skarżącą, nie przez adwokata lub radcę prawnego . W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie wniosku skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na podstawie art. 87 1 § 1 k.p.c. strona nie może wnieść osobiście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz do wniesienia skargi powinna upoważnić adwokata lub radcę prawnego . Jeżeli strony nie stać na opłacenie pełnomocnika, może wystąpić o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na podstawie art. 424 6 § 3 k.p.c. Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił skargę wniesioną z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. Odrzucenie skargi nie oznacza pozbawienia strony prawa do ustanowienia pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jeżeli skarżąca rzeczywiście w terminie do wniesienia skargi wniosła o ustanowienie pełnomocnika, to w przypadku ustanowienia pełnomocnika będzie on mógł wnieść skargę w imieniu skarżącej. Ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego jest prawidłowe, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. Zażalenie na odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia także powinno zostać wniesione adwokata lub radcę prawnego. Jeżeli jednak odrzucenie skargi nastąpiło z powodu naruszenia art. 87 1 § 1 k.p.c., to zażalenie na odrzucenie wniesione z naruszeniem tego przepisu nie może zostać odrzucone, gdyż w ten sposób Sąd Najwyższy nigdy nie mógłby skontrolować merytorycznie prawidłowości odrzucenia skargi przez sąd powszechny. Sąd Okręgowy prawidłowo nie odrzucił zażalenia, lecz przedstawił je Sądowi Najwyższemu, który oddalił zażalenie, a nie odrzucił je na podstawie art. 397 § 1 1 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. Niezależnie od powyższego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wobec prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Tymczasem skarżąca zaskarżyła postanowienie wpadkowe, oddalające zażalenie na odmowę udzielenia zabezpieczenia na czas trwania procesu. Po odmowie udzielenia zabezpieczenia strona może złożyć ponowny wniosek o udzielenie zabezpieczenia, pozbawiony wad wskazanych przez sąd w postanowieniu odmawiającym udzielenia zabezpieczenia. [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI