III CZ 47/09

Sygn. akt III CZ 47/09 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 10 grudnia 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
 
w sprawie z powództwa „W.” sp. z o.o. 
przeciwko małoletniemu M.Ś. reprezentowanemu przez  
przedstawiciela ustawowego L.Ś. 
o uznanie czynności za bezskuteczną, 
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym  
w dniu 10 grudnia 2009 r., 
zażalenia strony powodowej na wyrok Sądu Apelacyjnego 
z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
uchyla rozstrzygnięcie o nie obciążaniu pozwanego kosztami 
procesu 
i 
kosztami 
postępowania 
apelacyjnego, 
zawarte 
w wyroku Sądu Apelacyjnego  z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. 
akt [...] (pkt 1 II i pkt 3) i w tym zakresie przekazuje sprawę 
Sądowi 
Apelacyjnemu 
do 
ponownego 
rozpoznania 
i 
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia 
do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanego L.Ś., wniesionej od wyroku Sądu 
Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r. Zażaleniem z dnia 19 czerwca 2009 r. 
strona powodowa – „W.” – Spółka z o.o. zaskarżyła zawarte w wyroku Sądu 
Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r. rozstrzygnięcie o kosztach sądowych (pkt 
1.II i 3 tego wyroku) w zakresie, w jakim Sąd drugiej instancji nie obciążył 
pozwanego kosztami procesu na rzecz strony powodowej i nie obciążył pozwanego 
kosztami postępowania apelacyjnego (k. 403 akt). Skarżący wnosił o zmianę tego 
rozstrzygnięcia i zasądzenie na jego rzecz łącznej kwoty 15.908 zł tytułem zwrotu 
kosztów procesu za obie instancje – w tym kwoty 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów 
zastępstwa procesowego, także za obie instancje. Skarżący kwestionuje 
zasadność zastosowania przepisu art. 102 k.p.c., przedstawiając i analizując 
sytuację majątkową małoletniego pozwanego i jego rodziców (przedstawicieli 
ustawowych). Dopuszczalność wniesionego zażalenia na rozstrzygnięcie o 
kosztach wywodzi z treści art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Należy zgodzić się ze skarżącym, że dopuszczalne jest zażalenie na 
rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 
17 grudnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu 
Najwyższego przysługuje na postanowienie Sądu drugiej instancji odnośnie do 
kosztów procesu, który nie byłby przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej 
instancji. 
Zaskarżeniem zostało objęte rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 1.II 
i pkt 3 wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd ten nie obciążył pozwanego kosztami 
postępowania na rzecz strony powodowej (po zmianie zaskarżonego apelacją 
wyroku Sądu Okręgowego, pkt 1.II) i nie obciążył pozwanego kosztami 
postępowania apelacyjnego (pkt 3 wyroku). Uwzględniając zatem apelację strony 
powodowej, Sąd Apelacyjny nie obciążył pozwanego kosztami procesu w obu 

 
3 
instancjach. Stanowisko swoje uzasadnił faktem małoletności pozwanego i jego 
niewątpliwie trudną sytuacją materialno-bytową. 
Uzasadnienie takie należy jednak uznać za zbyt ogólne i tym samym – nie 
odpowiadające kryterium właściwego uzasadnienie rozstrzygnięć sądowych, 
przewidzianych w art. 328 § 2 k.p.c. (w zw. z art. 361 k.p.c.). Przepis art. 102 k.p.c. 
jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnych reguł obciążania stron 
kosztami procesu (art. 98 k.p.c.) i w związku z tym w uzasadnieniu rozstrzygnięcia 
zawierającego nie obciążenie strony kosztami procesu, powinny być jednak 
wskazane okoliczności mające stanowić „wypadek szczególnie uzasadniony” 
w rozumieniu art. 102 k.p.c. 
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.