II Cz 557/16

Sygn. akt II Cz 557/16 POSTANOWIENIE K. , dnia 13 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa przeciwko dłużnikowi B. H. o nakazanie wyjawienia majątku w przedmiocie zażalenia B. H. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 9 września 2013 r., sygn. akt I Co 1003/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 557/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie B. H. z uwagi na złożenie go z przekroczeniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu wskazano, iż B. H. postanowienie z dnia 6 sierpnia 2013 r. wraz z jego uzasadnieniem otrzymał w dniu 22 sierpnia 2013 r., stąd złożenie zażalenia w dniu 6 września 2013 r. nastąpiło po upływie 7 dniowego terminu do jego złożenia. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł dłużnik zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazano, że w korespondencji, która doręczona została w dniu 22 sierpnia 2013 r. znajdował się wyłącznie odpis protokołu rozprawy, stąd dłużnik pojawił się w Sądzie domagając się doręczenia odpisu postanowienia z dnia 6 sierpnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem, którą to korespondencję otrzymał dopiero w dniu 5 września 2013 r. a zażalenie na to postanowienie złożono w dniu 6 września 2013 r. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem wydanym na posiedzeniu jawnym w dniu 6 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, nakazał wyjawienie majątku dłużnikowi B. H. (k. 40). Na wniosek dłużnika złożony ustnie do protokołu w dniu 6 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy doręczył B. H. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem w dniu 22 sierpnia 2013 r. (k. 61). Okoliczność ta wynika wprost z informacji znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na którym własnoręczny podpis złożył B. H. . Korespondencja ta przesłana została dłużnikowi na zarządzenie Sądu z dnia 9 sierpnia 2013 r., wykonane w dniu 13 sierpnia 2013 r. (k. 53). Na wspomnianym zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest informacji o doręczeniu odpisu protokołu, a korespondencja z taką zawartością została B. H. także doręczona w dniu 22 sierpnia 2013 r. jednak w osobnej przesyłce (z.p.o. k. 60). Korespondencja ta przesłana została na zarządzenie Sędziego z dnia 13 sierpnia 2013 r., uwzględniającego wniosek dłużnika. Wspomniane zarządzenie wykonano w dniu 14 sierpnia 2013 r. (k. 55). Podkreślenia wymaga, że przepisy o doręczeniach mają charakter obligatoryjny, co oznacza, że daty doręczenia - istotnej w perspektywie ustalenia biegu terminów procesowych, nie można ustalać w sposób dowolny. Z tej przyczyny słuszność należy przyznać Sądowi Rejonowemu, który w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że na bieg terminu do złożenia zażalenia nie ma wpływu ponowne doręczenie przesyłki przez pracownika sekretariatu, na które to doręczenie powołuje się skarżący. Odnosząc się do tego zarzutu zażalenia wskazania wymaga, iż ponowne doręczenie pisma sądowego nie ma znaczenia procesowego, jeżeli pierwotne doręczenie było skuteczne (por. post. SN z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt III SZ 1/08, publ. Lex). Wskazać trzeba, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wysłanej z Sądu Rejonowego w dniu 13 sierpnia 2013 r., która to przesyłka doręczona została 22 sierpnia 2013 r. a jej odbiór potwierdzony został własnoręcznym podpisem przez B. H. (k. 61), wynika w sposób jednoznaczny, że przesyłka ta zawierała odpis postanowienia z dnia 6 sierpnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem oraz odpis postanowienia bez uzasadnienia, tj. postanowienia z dnia 8 sierpnia 2013 r. o zwolnieniu od kosztów sądowych. Koresponduje to z resztą w sposób oczywisty z treścią zarządzenia z dnia 9 sierpnia 2013 r. Podkreślenia wymaga, iż potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania prawdziwości ( art. 244 k.p.c. ). Domniemanie to mogło zostać wprawdzie obalone, ale nie przez samo zaprzeczenie jego treści ze strony adresata (por. post. SN z dnia 15 listopada 2002 r., sygn. akt V CZ 140/02, publ. Lex, post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ. OSNC 1998, nr 11, poz. 189). Odbierając przesyłkę adresat miał obowiązek sprawdzić jej zawartość i zgłosić ewentualne zastrzeżenia doręczycielowi. W judykaturze wskazuje się jednoznacznie, iż dopuszczenie kwestionowania zawartości przesyłki listowej po potwierdzeniu jej odbioru przez samo zaprzeczenie treści potwierdzenia odbioru podważałoby sens tego potwierdzenia (por. uzasadnienie post. SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00) a zatem jest niedopuszczalne. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ma żadnych podstaw dla podważenia skuteczności doręczenia B. H. odpisu postanowienia z dnia 6 sierpnia 2013 r. wraz z jego uzasadnieniem przesyłką, której odbiór potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu 22 sierpnia 2013 r. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski