III Cz 45/17

Sygn. akt III Cz 45/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Roman Troll SR (del.) Joanna Łukasińska - Kanty po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2017 r. w G. sprawy z powództwa (...) (...) położonej w R. przy ul. (...) przeciwko Ż. O. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I C 421/11 postanawia: 1. sprostować w sentencji zaskarżonego postanowienia oznaczenie przedmiotu rozstrzygnięcia w ten sposób, że odrzucono zażalenia dłużnika z dnia 18 marca 2016r. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 28 grudnia 2015r.; 2. oddalić zażalenie. SSR (del.) Joanna Łukasińska – Kanty SSO Leszek Dąbek SSO Roman Troll Sygn. akt III Cz 45/17 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 31 05 2016r. „odrzucił skargę” dłużnika Ż. O. z dnia 18 03 2016r. na postanowienie Referendarza Sądowego przy tym Sądzie co do nadania klauzuli wykonalności wyrokowi tego Sądu wydanego w dniu 5 09 2011r., uznając że skarga została wniesiona po terminie. Orzeczenie zaskarżył dłużnik Ż. O. , która wnosiła o jego uchylenie, podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej Sąd Okręgowy zważył co następuje : Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie wadliwie oznaczył w sentencji przedmiot swego rozstrzygnięcia orzekając, że odrzuca „skargę dłużniczki z 18 03 2016r. na postanowienie Referendarza Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) co nadania klauzuli wykonalności”. W istocie orzekała bowiem o dopuszczalności wniesionego przez dłużnika zażalenia z dnia 18 03 2016r. na wydane w dniu 28 12 2015r. postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności (zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem prawnym dla zakwalifikowania pisma procesowego nie ma znaczenia jego oznaczenie przez stronę lecz jego istota). Wskazaną rozbieżność w prawidłowym oznaczeniu przedmiotu jego rozstrzygnięcia należy potraktować jako jego oczywistą niedokładność w rozumieniu regulacji art. 350 § 1 k.p.c. , co stosownie do regulacji art. 350 § 3 k.p.c. w związku z art. z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. obligowało Sąd odwoławczy do jej sprostowania. Zgodnie z prawidłowo przywołaną przez Sąd pierwszej instancji regulacją art. 795 § 2 zd. 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenie na postanowienie sądu o nadaniu klauzuli wykonalności biegnie od dnia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i stosownie do regulacji art. 394 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. wynosi on jeden tydzień. W oparciu o tytuł wykonawczy – nakaz zapłaty sporządzony przez Sad Rejonowy w (...) w dniu 5 09 2011r. i zaopatrzony w klauzulę wykonalności w oparciu o postanowienie tego Sądu z dnia 28 12 2015r. – prowadzona jest egzekucja przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) G. C. w sprawie o sygn.. akt 440/16. Z akt tej sprawy wynika, że zawiadomienie o wszczęciu egzekucji zostało doręczone dłużnikowi na adres jego zamieszkania w drodze awiza w dniu 3 03 2016r. i od dnia następnego rozpoczął biec dłużnikowi wskazany powyżej termin tygodniowy do wniesienia przez niego zażalenia na postanowienie z dnia 28 12 2015r. Termin ten upłynął w dniu 10 03 2016r. Zażalenie na to postanowienie (wadliwie oznaczone jako skarga na orzeczenie referendarza) zostało wniesione przez skarżącą do Sądu Rejonowego w (...) w dniu 18 03 2016r. (data nadania przesyłki pocztowej zawierającej zażalenie). Jego wniesienie nastąpiło już zatem po upływie wskazanego powyżej terminu, co stosownie do regulacji art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. obligowało ten Sąd do jego odrzucenia (przywoływana w zażaleniu trudna sytuacja materialna dłużnika nie ma żadnego znaczenia dla oceny tego zagadnienia). Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu, przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. i jako takie z mocy tej regulacji podlegało oddaleniu. Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Joanna Łukasińska – Kanty SSO Leszek Dąbek SSO Roman Troll