III CZ 42/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, uznając apelację za wniesioną po terminie, ponieważ została nadana w placówce pocztowej w USA, a do polskiego urzędu pocztowego wpłynęła po upływie terminu.
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda Jana D. od wyroku Sądu Okręgowego, uznając ją za wniesioną po terminie. Apelacja została nadana w placówce pocztowej w USA w ostatnim dniu terminu, jednak do polskiego urzędu pocztowego wpłynęła po jego upływie. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie powoda, potwierdził stanowisko Sądu Apelacyjnego, podkreślając, że dla zachowania terminu liczy się data wpływu pisma do polskiej placówki pocztowej.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 września 2011 r. oddalił zażalenie powoda Jana D. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 lipca 2010 r. Powodem odrzucenia apelacji było uznanie jej za wniesioną po terminie. Apelacja została nadana w placówce pocztowej w Libertyville w Stanach Zjednoczonych w ostatnim dniu terminu, jednak do polskiego urzędu pocztowego wpłynęła dopiero 7 października 2010 r., co według Sądu Apelacyjnego oznaczało przekroczenie terminu. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 165 § 2 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, potwierdził, że dla zachowania terminu do wniesienia pisma procesowego przez nadanie go w zagranicznej placówce pocztowej, kluczowa jest data wpływu pisma do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego. Sąd uznał, że pismo nazwane „Uzupełnienie apelacji”, nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 września 2010 r., nie mogło być traktowane jako apelacja, a jedynie jako pismo przewodnie uzupełniające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, sam pozbawił się uprawnienia do kontroli instancyjnej orzeczenia poprzez wadliwie podjęte czynności procesowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Momentem wniesienia pisma procesowego do sądu, gdy zostało ono nadane w zagranicznej placówce pocztowej, jest dzień jego wpływu do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na art. 165 § 2 k.p.c. oraz utrwalonym orzecznictwie, zgodnie z którym dla zachowania terminu wystarczające jest oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W przypadku nadania pisma w zagranicznej placówce pocztowej, decydująca jest data wpływu do polskiej placówki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
K. B. Park sp. z o.o.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jan D. | osoba_fizyczna | powód |
| K. B. Park sp. z o.o. | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 369 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa dwutygodniowy termin do wniesienia apelacji.
k.p.c. art. 165 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu uznaje się oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 368 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymagania formalne apelacji.
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wezwania do uzupełnienia braków pisma.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja została wniesiona po terminie, ponieważ decydująca jest data wpływu do polskiej placówki pocztowej. Pismo nazwane „Uzupełnienie apelacji” nie spełniało wymogów formalnych apelacji i było jedynie pismem przewodnim.
Odrzucone argumenty
Apelacja została nadana w ostatnim dniu terminu w placówce pocztowej w USA, co powinno być uznane za zachowanie terminu. Pismo pełnomocnika powinno być potraktowane jako apelacja dotknięta brakami lub mylnie oznaczona.
Godne uwagi sformułowania
dla zachowania terminu do dokonania wymaganej czynności procesowej przez złożenie pisma, wystarczające jest, gdy przesyłka złożona w zagranicznej placówce pocztowej, przed upływem zastrzeżonego terminu wpłynęła do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego. nie doszło do zmiany przepisu art. 165 § 2 k.p.c., będącego wyrazem jednakowego stosowania reguł procesowych w stosunku do każdego jego uczestnika. nie mogło odnieść spodziewanego rezultatu powoływanie się na stanowiska zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1998 r., III ZP 1/98, OSNP 1998/16/483 i postanowieniu z dnia 26 marca 1998 r., III CKN 80/98, niepubl., ponieważ wyrażone zostały w oparciu o odmienny stan faktyczny oraz na podstawie nieobowiązującego już stanu prawnego.
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący
Jan Górowski
członek
Bogumiła Ustjanicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminu wnoszenia środków odwoławczych nadanych za granicą oraz kwalifikacji pism procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nadania pisma w USA i wpływu do polskiej placówki pocztowej. Interpretacja przepisów k.p.c. może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego, jakim jest zachowanie terminów procesowych przy korzystaniu z usług pocztowych za granicą, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy nadanie pisma w USA w ostatnim dniu terminu gwarantuje jego skuteczne wniesienie do polskiego sądu?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 42/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Jana D. przeciwko K. B. Park sp. z o.o. o ustalenie niestnienia uchwał, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 marca 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda Jana D.a od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 lipca 2010 r., ponieważ została ona nadana w dniu 28 września 2010 r., w ostatnim dniu terminu określonego w art. 369 § 1 k.p.c., w placówce pocztowej w Libertyville w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Pismo zawierające ten środek odwoławczy wpłynęło do polskiego urzędu pocztowego w dniu 7 października 2010 r. i ten dzień traktować należy jako datę jego wniesienia. W dniu 28 września 2010 r. pełnomocnik powoda wniósł pismo nazwane „Uzupełnienie apelacji”, ale jego treść i dołączonych załączników nie może być oceniona jako apelacja, a jedynie jako pismo przewodnie, uzupełniające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto uzupełnienie spóźnionej apelacji nie może niwelować spóźnienia samej apelacji. Powód w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia i kontynuowania postępowania, zarzucając, że popełniony został błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że apelacja wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego po terminie, chociaż nie ma możliwości ustalenia tej daty. Ponadto zaniechanie wezwania powoda do uzupełnienia braków pisma nazwanego „Uzupełnienie apelacji” narusza przepisy art. 373 w związku z art. 370, art. 368 § 1 i art. 130 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Termin do wniesienia apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji określony został w przepisie art. 369 k.p.c. i wynosi dwa tygodnie, liczone od dnia doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem lub od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia wyroku, jeżeli nie zostało ono wysunięte. Zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu uznaje się oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przyjmowane jest powszechnie i zachowało aktualność stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 12 maja 1978 r., IV CR 130/78, OSPiKA 1999/4/76, że dla zachowania terminu do dokonania wymaganej czynności procesowej przez złożenie pisma, wystarczające jest, gdy przesyłka złożona w zagranicznej placówce pocztowej, przed upływem zastrzeżonego terminu wpłynęła do polskiej placówki 3 pocztowej operatora publicznego. Zapatrywanie to znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie, ponieważ nie doszło w tym względzie do zmiany przepisu art. 165 § 2 k.p.c., będącego wyrazem jednakowego stosowania reguł procesowych w stosunku do każdego jego uczestnika. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że za datę dokonania czynności procesowej, polegającej na wniesieniu apelacji, traktować należy datę jej wpływu do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego, oznaczoną na stemplu pocztowym na 7 października 2010 r. Skarżący nie wykazał, że przesyłka wpłynęła do tej placówki w innym terminie. Uwzględnić trzeba również i to, że złożenie przez powoda pisma w placówce pocztowej w Libertyville dokonane zostało w ostatnim dniu terminu przewidzianego dla zaskarżenia wyroku. Artykułowane przez skarżącego niezadowolenie z działalności polskich placówek pocztowych nie mogło zastąpić dowodu wymaganego dla wykazania, że apelacja wpłynęła w terminie. Nie ma racji skarżący, że pismo pełnomocnika powoda nadane w polskiej placówce operatora pocztowego w dniu 28 września 2010 r. powinno być potraktowane jako dotknięta brakami apelacja. Nie kwestionuje ono bowiem wyroku Sądu Okręgowego, jak też nie zawiera żadnego z wymagań objętych art. 368 k.p.c. Treść pisma wskazuje, że stanowi ono uzupełnienie apelacji osobiście przez powoda złożonej w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów i oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, polegające na przedstawieniu tłumaczenia dołączonych przez powoda dokumentów. Nie zasługiwała na podzielenie argumentacja skarżącego, że miało miejsce jedynie mylne oznaczenie pisma procesowego, czy też dopuszczenie się oczywistych niedokładności, które nie odbierały mu charakteru apelacji, skoro brak w nim jakichkolwiek cech środka odwoławczego. Tym samym stosowanie art. 130 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. sprowadzałoby się do niedopuszczalnego wzywania do złożenia apelacji. Nie mogło odnieść spodziewanego rezultatu powoływanie się na stanowiska zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1998 r., III ZP 1/98, OSNP 1998/16/483 i postanowieniu z dnia 26 marca 1998 r., III CKN 80/98, niepubl., ponieważ wyrażone zostały w oparciu o odmienny stan faktyczny oraz na podstawie nieobowiązującego już stanu prawnego, zmienionego ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania 4 cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych (Dz.U. Nr 48, poz. 554). Dotyczyły pism procesowych, w których wyrażona była wola zaskarżenia orzeczenia wydanego przez Sąd pierwszej instancji, stanowiły zatem co najmniej surogat zaskarżenia, podczas gdy pismo pełnomocnika informuje jedynie, że środek odwoławczy wniesiony został przez powoda i wymaga opisanego uzupełnienia. Obecnie obowiązujący art. 368 k.p.c. jednoznacznie traktuje o wymaganiach formalnych apelacji, co wskazuje, że nie może być uznawane jako ten środek pismo, które nie spełnia żadnego z tych wymagań, a złożone zostało w celu uzupełnienia apelacji już wniesionej osobiście przez stronę. Negatywne skutki braku kontroli instancyjnej nie zostały przewidziane jako przyczyna zezwalająca na niestosowanie bezwzględnie obowiązujących przepisów, regulujących skuteczność zaskarżenia wyroku wydanego przez Sąd pierwszej instancji. Nieprawidłowo podjęte przez powoda, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, czynności procesowe wskazują, że w istocie powód sam pozbawił się uprawnienia do poddania kontroli instancyjnej niesatysfakcjonującego go orzeczenia. Z powyższych względów pozbawione uzasadnionych podstaw postanowienie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. jz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI