III CZ 4/16

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda w części dotyczącej orzeczenia o odrzuceniu apelacji powoda w zakresie skapitalizowanych odsetek. Sąd Apelacyjny uznał, że środek odwoławczy wniesiony przez powoda, w części odnoszącej się do postanowienia o odrzuceniu apelacji, stanowi skargę kasacyjną, a orzeczenie o odrzuceniu apelacji, pomimo że zostało zamieszczone w wyroku, stanowi postanowienie zaskarżalne zażaleniem, a nie skargą kasacyjną. W związku z tym uznał, że skarga kasacyjna była w tym zakresie niedopuszczalna. Powód w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, że formą orzeczenia, dla którego kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje formy wyroku lub nakazu zapłaty, jest postanowienie. Okoliczność, że orzeczenie takie zostało zamieszczone w wyroku, nie odbiera mu charakteru postanowienia. Od postanowienia sądu drugiej instancji, niebędącego postanowieniem w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, skarga kasacyjna nie przysługuje. Powód podniósł, że zawarł w jednym piśmie dwa środki zaskarżenia, tj. zażalenie i skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zauważył, że pełnomocnik powoda potwierdził odbiór orzeczenia w dniu 1 czerwca 2015 r., stanowiącego w zakresie odrzucenia apelacji postanowienie. W określonym ustawowo terminie, który upłynął w dniu 8 czerwca 2015 r., nie złożył zażalenia. Dopiero w dniu 1 sierpnia 2015 r. złożył skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy podkreślił, że błędny wybór środka odwoławczego przez profesjonalnego pełnomocnika nie może być potraktowany jako mylne oznaczenie pisma procesowego. Skarga kasacyjna i zażalenie są odrębnymi środkami odwoławczymi. Ponadto, skarga kasacyjna została wniesiona po terminie przewidzianym ustawowo dla złożenia zażalenia. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający