III Cz 393/15

Sygn. akt III Cz 393/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Krystyna Hadryś Sędziowie: SO Andrzej Dyrda (spr.) SR (del.) Ewa Buczek-Fidyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2015 r. sprawy z powództwa M. S. przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu - S. K. o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I C 459/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Krystyna Hadryś SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 393/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 września 2014r. Sąd Rejonowy w Raciborzu oddalił wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia poprzez umorzenie egzekucji prowadzonej przez Komornika (...) S. K. w sprawie KM 6028/14 uznając, że przesłanka uprawdopodobnienia roszczenia oparta na podstawie art. 841 k.p.c. , nie została spełniona, gdyż roszczenie o zwolnienie od egzekucji posiada wyłącznie osoba trzecia a nie dłużnik. Zażalenie na to postanowienie wniósł powód zarzucając błędne przyjęcie, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie z powodu braku uprawdopodobnienia roszczenia, jak również zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez przyjęcie niepoprawnej wykładni przepisów prawnych, co w konsekwencji spowodowało niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa. Nadto zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału oraz niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez umorzenie postępowania egzekucyjnego względem zajętej rzeczy oraz zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji pod sygn. Km 6028/14 oraz obciążenie pozwanego kosztami procesu według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Stosownie do regulacji prawnej z art. 730 § 1 k.p.c. w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia, które po myśli art. 732 k.p.c. udzielanej jest na wniosek, a w wypadkach, w których postępowanie może być wszczęte z urzędu - także z urzędu. Przesłanki zabezpieczenia sprawach o alimenty ustawodawca uregulował w art. 730 1 § 1 k.p.c. w związku z art. 753 § 1 zdanie 2 k.p.c. , zgodnie z którym, udzielenie zabezpieczenia uzależnione jest od wykazania uprawdopodobnienia roszczenia Stosownie do regulacji prawnej z art. 730 § 1 k.p.c. w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia, które po myśli art. 732 k.p.c. udzielanej jest na wniosek, a w wypadkach, w których postępowanie może być wszczęte z urzędu - także z urzędu. Przesłanki takiego zabezpieczenia ustawodawca uregulował w regulacji prawnej z art. 730 1 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym, udzielenie zabezpieczenia uzależnione jest od wykazania uprawdopodobnienia roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, który stosownie do § 2 tego artykułu, istnieje w przypadku, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Sąd udzielając zabezpieczenia opiera się jedynie na uprawdopodobnieniu podnoszonych i wykazanych przez uprawnione. Przyjęty w niniejszej regulacji prawnej wymóg jedynie uprawdopodobnienia stanowi odejście od ścisłego formalizmu dowodowego. Tym samym uwzględnienie zgłaszanego wniosku następuje w przypadku gdy strona wykaże, choć w sposób nie dający pewności, że powołane okoliczności są wiarygodne i prowadzą do uznania opisanego na ich podstawie stanu faktycznego. Stanowi to więc rygor zdecydowanie słabszy niż w przypadku konieczności udowodnienia tych przesłanek. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z dnia 20 września 2012r. (I ACz 850/12), roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli istnieje szansa na jego istnienie. Wniosek ten może się w ostatecznym rezultacie okazać fałszywy w świetle głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, co jednak nie ma wpływu na ocenę zasadności udzielenia zabezpieczenia, gdyż istotą postępowania zabezpieczającego jest to, że sąd dokonuje jedynie pobieżnej analizy dostarczonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego. Wskazane powyżej uprawdopodobnienie roszczenia, sprowadza się do wykazania prawdopodobieństwa prawdziwości danego faktu i traktowane jest jako środek zastępczy dowodu w ścisłym znaczeniu. Zgodnie z art. 243 k.p.c. uprawdopodobnienie zwolnione jest z zachowania szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym, co jednak przy ocenie wniosku nie wyłącza stosowanie przez sąd dyrektyw wynikających z art. 233 § 1 i 2 k.p.c. Nadto należy zwrócić uwagę, iż uprawdopodobnienie nie może opierać się jedynie na twierdzeniu strony. Uprawdopodobnienie okoliczności faktycznej może nastąpić nie tylko przy pomocy dowodów pisemnych przedłożonych sądowi przez wnioskodawcę, lecz także za pomocą innych dowodów (ze świadków itp.), które wymagają podjęcia przez sąd odpowiednich czynności w postępowaniu dowodowym (porównaj: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51). Tym samym uwzględnienie zgłaszanego wniosku następuje w przypadku gdy strona wykaże, choć w sposób nie dający pewności, że powołane okoliczności są wiarygodne i prowadzą do uznania opisanego na ich podstawie stanu faktycznego. Stanowi to więc rygor zdecydowanie słabszy niż w przypadku konieczności udowodnienia tych przesłanek. Powyższe okoliczności dają również podstawę do odejścia od rygorystycznego przestrzegania zasady swobodnej oceny dowodowej, choć nie może prowadzić do dowolnej oceny dowodowej. Powódka, wnosząc o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, podniosła, że zajęty pojazd marki A. o numerze rejestracyjnym (...) nie jest jej własnością. Nie można jednak pominąć, że podstawą jej powództwa stanowił art. 841 k.p.c. Zgodnie z art. 841 § 1 k.p.c. , osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Jak więc wynika z brzmienia przepisu legitymowanym czynnie jest osoba trzecia. Statusu tego nie można przypisać dłużniczce, zatem z tych względów, wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, ze względu na nieuprawdopodobnienie roszczenia. Z tych względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Krystyna Hadryś SSO Andrzej Dyrda