III Cz 391/16

Sygn. akt III Cz 391/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Elżbieta Matyasik Sędziowie SO Anna Hajda SO Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. C. (Czech) przeciwko J. C. (Czech) o alimenty na skutek zażalenia powoda na punkt 2 postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt IV RC 983/15 postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. SSO Roman Troll SSO Elżbieta Matyasik SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 391/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w (...) zobowiązał pozwanego do łożenia na rzecz małoletniego powoda kwot po 250 zł miesięcznie płatne do 10-go każdego miesiąca do rąk matki małoletniego M. W. , do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (pkt 1); w pozostałym zakresie zaś wniosek oddalił (pkt 2). W uzasadnieniu wskazał, że roszczenie małoletniego powoda jest uprawdopodobnione, ale poza twierdzeniami pozwu sąd nie dysponował informacjami odnośnie możliwości zarobkowych pozwanego, jego stanu majątkowego oraz własnych kosztów utrzymania, dlatego tylko przeprowadzenie postępowania dowodowego pozwoli ustalić, że pozwany bez uszczerbku dla siebie jest w stanie realizować obowiązek alimentacyjny w większym stopniu, tak jak żądany w pozwie o alimenty i wniosku o zabezpieczenie w kwocie po 1200 zł miesięcznie. Orzeczenie to zapadło na podstawie art. 730 § 1 k.p.c. , art. 732 k.p.c. i art. 753 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła strona powodowa zaskarżając je w zakresie punktu 2 i zarzucając mu naruszenie: art. 753 § 1 k.p.c. w związku z art. 233 k.p.c. poprzez błędne i dowolne, będące rezultatem oceny sprzecznej z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, przyjęcie że kwota 250 zł zabezpiecza bieżące, podstawowe potrzeby małoletniego powoda, a przecież pozwany ma dobrze płatną pracę i uznał roszczenia o alimenty do kwoty 400 zł; art. 481 k.c. przez błędne oddalenie żądania o zastrzeżenie obowiązku zapłaty odsetek ustawowych w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat alimentów zabezpieczonych postanowieniem. Przy tak postawionych zarzutach wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku o zabezpieczeniu w całości. Na rozprawie przeprowadzonej 14 marca 2016 roku przed Sądem Rejonowym w Rybniku strona powodowa wycofała zażalenie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia zażalenia sąd drugiej instancji umarza postępowanie i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Zażalenie powoda zostało cofnięte. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. SSO Roman Troll SSO Elżbieta Matyasik SSO Anna Hajda