III Cz 388/14

Sygn. akt III Cz 388/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Balion – Hajduk SR del. Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko dłużnikowi D. G. ( G. ) o egzekucję świadczeń pieniężnych na skutek zażalenia nabywcy J. H. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I Co 1198/12 postanawia: 1. sprostować sentencję zaskarżonego postanowienia poprzez oznaczenie nabywcy o tyle, że jest nim J. H. , syna E. i H. , ( PESEL (...) ); 2. oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion – Hajduk Sygn. akt III Cz 388/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Rybniku w postanowieniu z dnia 10 10 2013r. udzielił przybicia nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny położony w R. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy w Rybniku prowadzi księgę wieczystą o nr (...) , z którym związany jest udział w prawie użytkowania wieczystego w nieruchomości wspólnej KW nr (...) wynoszący (...) będącej przedmiotem przetargu w dniu 10 10 2013r. na rzecz J. H. , syna E. i H. , PESEL: (...) legitymującego się dowodem osobistym o podanej serię i numerze, za cenę 44.533,33 zł do jego majątku osobistego. Orzeczenie zaskarżył nabywca J. H. w części dotyczącej „oznaczenia nieruchomości oraz publikacji rodzaju, serii oraz numeru jego dowodu tożsamości”, wnosząc o zmianę postanowienia i zasądzenie na jego rzecz od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulacje: art. 990 § 1 k.p.c. oraz art. 325 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez jego wadliwe zastosowanie oraz art. 23 ust. 1, art. 26 ust. 1, 36 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych , gdyż Sąd pierwszej instancji nie oznaczył właściwie nieruchomości będącej przedmiotem przetargu oraz niezasadnie zamieścił w treści orzeczenia rodzaj, serię i numer jego dokumentu tożsamości. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Skarżący w zażaleniu nie kwestionuje samej zasadności dokonanego przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu przybicia nieruchomości a jedynie oznaczenie w niej przedmiotu przybicia oraz nabywcy. Postanowienie to zostało wydane z dochowaniem wymogów przewidzianych w regulacji art. 987 k.p.c. i wbrew zarzutom zażalenia zawiera ono wszystkie elementy przewidziane w regulacji art. 990 k.p.c. Spełnia ono bowiem rolę wstępną w stosunku do przysądzenia własności, w konsekwencji czego przy oznaczeniu jego przedmiotu nie wymienia się w nim – do czego dąży zażalenie - prawa własności, a jedynie oznacza się nieruchomość, której dotyczy udzielone przybicie. Czyni to zażalenie bezzasadne, co stosownie do regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. prowadziło do jego oddalenia. W pewnych sytuacjach oznaczenie nabywcy przez podanie wyłącznie jego imienia i nazwiska może być niewystarczające, stąd też w doktrynie prawa postuluje się, żeby podawać w postanowieniu także inne bliższe jego dane osobowe (np. imiona rodziców bądź adres zamieszkania), tak aby można było w sposób pewny zindywidualizować jego osobę. Niewątpliwie wymogi te realizuje podanie w oznaczeniu nabywcy numeru pod jakim został on zarejestrowany w rejestrze PESEL, wobec czego jego zamieszczenie w sentencji zaskarżonego postanowienia było prawidłowe. Za wadliwe natomiast należy uznać podawanie w treści rozstrzygnięcia danych dokumentu tożsamości nabywcy, gdyż jak trafnie podnosi skarżący dokument ten może utracić ważność, przez co te staną się one nieaktualne. Ich zamieszczenie w sentencji zaskarżonego orzeczenia było zatem zbędne, co czyniło koniecznym sprostowanie w tym zakresie zaskarżonego orzeczenia w oparciu o regulacje art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest merytorycznie prawidłowe i dlatego zażalenie nabywcy jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , a sprostowania jego sentencji dokonano stosując regulację art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.