III CZ 384/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie lub wykładnię swojego wcześniejszego postanowienia, uznając go za bezzasadny.
Powód R.S. wniósł o zasądzenie od Banku SA kwoty ponad 77 tys. zł i 2070 CHF oraz o ustalenie nieważności umowy kredytu. Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił powództwo, ale Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, oddalając powództwo o ustalenie i uchylając wyrok w części dotyczącej zasądzenia kwot, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Powód złożył zażalenie na to rozstrzygnięcie. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, pozostawiając orzeczenie o kosztach do rozstrzygnięcia końcowego. Następnie Sąd Najwyższy oddalił wniosek powoda o uzupełnienie lub wykładnię swojego postanowienia z 23 stycznia 2024 r., uznając go za bezzasadny.
Sprawa dotyczy powództwa R.S. przeciwko Bankowi SA o ustalenie nieważności umowy kredytu z 2007 r. oraz o zapłatę kwot ponad 77 tys. zł i 2070 franków szwajcarskich. Sąd Okręgowy w Świdnicy uwzględnił powództwo w części dotyczącej zasądzenia kwot i ustalenia nieważności umowy. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, rozpoznając apelację pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego, oddalając powództwo o ustalenie i uchylając wyrok w części dotyczącej zasądzenia kwot, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Powód złożył zażalenie na to rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 23 stycznia 2024 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego, pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie. Następnie, w niniejszym postanowieniu, Sąd Najwyższy oddalił wniosek powoda o uzupełnienie lub wykładnię swojego wcześniejszego postanowienia, stwierdzając, że jego zakres był jednoznaczny i nie budził wątpliwości, a wniosek był bezzasadny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek jest bezzasadny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zakres jego wcześniejszego postanowienia był jednoznaczny i wynikał z komparycji postanowienia oraz wniesionego środka zaskarżenia, co wykluczało potrzebę uzupełnienia lub wykładni.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Bank spółka akcyjna w X.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w X. | spółka | pozwany |
Przepisy (1)
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zakres postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2024 r. był jednoznaczny i wynikał z komparycji postanowienia oraz wniesionego środka zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiot orzeczenia Sądu Najwyższego został dookreślony jednoznacznie w komparycji postanowienia nie może być żadnych wątpliwości co do tego, które z orzeczeń zawartych w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2023 r. zostało przez Sąd Najwyższy wzruszone
Skład orzekający
Marta Romańska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania przed Sądem Najwyższym, w szczególności dotyczące wniosków o uzupełnienie lub wykładnię orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu przez Sąd Najwyższy orzeczenia sądu niższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wykładni wcześniejszego postanowienia Sądu Najwyższego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Dane finansowe
WPS: 77 257,52 PLN
kwota zasądzona: 77 257,52 PLN
kwota zasądzona w CHF: 2070 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III CZ 384/23 POSTANOWIENIE 12 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 kwietnia 2024 r. w Warszawie zażalenia R.S. na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2023 r., I ACa 2479/22, w sprawie z powództwa R.S. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w X. o ustalenie i zapłatę, na skutek wniosku pozwanego o uzupełnienie lub wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2024 r., III CZ 384/23 oddala wniosek. UZASADNIENIE Powód R.S. wniósł o zasądzenie od Banku SA w X. kwoty 77.257,52 zł i 2.070 franków szwajcarskich (CHF) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 marca 2021 r. oraz o ustalenie, że nie łączy go z Bankiem umowa kredytu zawarta 24 kwietnia 2007 r., jako nieważna, a ewentualnie wniósł o zasądzenie od Banku kwoty 32.842,77 zł i 2.070 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 marca 2021 r., jako pobranych ponad należną kwotę w związku z wykonywaniem umowy kredytu. Pozwany Bank w X. wniósł o oddalenie powództwa. Wyrokiem z 8 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 77.257,52 zł i 2.070 franków szwajcarskich (CHF) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 15 kwietnia 2021 r. (pkt I) i ustalił, że nie istnieje między stronami stosunek kredytu, którego źródłem byłaby umowa z 24 kwietnia 2007 r. (pkt II), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt III) i rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt IV). Wyrokiem z 12 października 2023 r., w uwzględnieniu apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił wyrok Sądu Okręgowego z 8 listopada 2022 r. w ten sposób, że oddalił powództwo o ustalenie (pkt 1) oraz uchylił ten wyrok w pkt I oraz IV (pkt 2), i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. W zażaleniu na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z 12 października 2023 r. powód zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 386 § 4 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. Zażalenie powoda zostało rozpoznane postanowieniem Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2024 r., którym Sąd ten „uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postepowanie w sprawie”. Przedmiot orzeczenia Sądu Najwyższego został dookreślony jednoznacznie w komparycji postanowienia, w której Sąd Najwyższy wskazał, że rozpoznaje zażalenie na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2024 r., a zatem działa w granicach zaskarżenia wyznaczonych wniesionym środkiem zaskarżenia. W tym stanie rzeczy nie może być żadnych wątpliwości co do tego, które z orzeczeń zawartych w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2023 r. zostało przez Sąd Najwyższy wzruszone, a wniosek o uzupełnienie lub wykładnię postanowienia z 23 stycznia 2024 r., jako bezzasadny, podlegał oddaleniu. A.W. [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI