III Cz 380/19

Sygn. akt III Cz 380/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lipca 2019 r. w Gliwicach sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko K. K. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt II C 371/18 postanawia: 1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie obciążać pozwanej kosztami procesu; 2. nie obciążać pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 380/19 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 7 11 2018r. zasądził od pozwanej K. K. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej w W. kwotę 170,59zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 01 2018r., oddalił powództwo w części żądania zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 170,59zł za okres od dnia 27 01 2017r. do dnia 10 01 2018r., umorzył postępowanie w pozostałym zakresie oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 900zł z tytułu zwrotu kosztów procesu. O kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 103 k.p.c. , uznając, że wobec tego, iż powód cofnął pozew dopiero po wniesieniu przez pozwanych sprzeciwu (dopiero po dokonaniu przez pozwanych na przestrzeni kilku miesięcy wpłat na poczet dochodzonych należności), to „zasadne było zastosowanie” tej regulacji. Orzeczenie zaskarżyła powódka (...) Spółka Akcyjna w W. , która wniosła o jego zmianę „poprzez zwolnienie Powoda z obowiązku zwrotu na rzecz Pozwanej kosztów procesu w kwocie 900zł”, bądź uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulację art. 103 k.p.c. poprzez jej błędne zastosowanie i przyjęcie, że doszło do wywołania przez skarżącą dodatkowych kosztów procesu w związku z niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, w sytuacji gdy wszczęcie postępowania jak również koszty z nim związane są rezultatem działań pozwanej, która nie wywiązał sie z warunków ugody oraz obowiązku spłaty zobowiązania. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Do cofnięcia przez powódkę pozwu a następnie umorzenia postępowania w przeważającej części powództwa doszło na skutek uiszczenia przez powódkę w toku postępowania części dochodzonych należności. Jest to równoznaczne z przegraniem przez pozwaną sprawy w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. co do zasady statuuje po stronie pozwanej obowiązek zwrotu powódce poniesione przez nią koszty procesu, w tym także koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika. Nie wyklucza to możliwości zastosowania w sprawie – tak jak to uczynił Sąd Rejonowy - regulacji art. 103 k.p.c. , to swym zakresem przedmiotowym obejmuje ona jednak tylko dodatkowe koszty, które zostały poniesione przez strony w następstwie zawinionego zachowania jednej z nich. Jej zastosowanie wymaga zatem jednoznacznego ustalenia tych kosztów, co w niniejszej sprawie nie jest możliwe, gdyż opóźnienie w zakończeniu sprawy nie wygenerowało żadnych dających się jednoznacznie ustalić zawinionych przez powódkę kosztów procesu (w szczególności nie są to – jak przyjął Sąd Rejonowy – koszty zastępstwa procesowego, które maja charakter ryczałtowy i odnoszą się do całości przeprowadzonego postępowania). Dochodzona pozwem należność była przedmiotem ugody zawartej przez strony w dniu 27 04 2017r. tj. już po wniesieniu pozwu. Jakkolwiek zgodnie z twierdzeniami powódki (pismo powódki z dnia 25 04 2018r. k. 164 akt) została ona przez nią zerwana z powodu nie realizowania przez pozwaną uzgodnionych w ugodzie wpłat to pozwana nie została o tym zawiadomiona i w dalszym ciągu realizowała postanowienia ugody. W tej sytuacji zasądzenie od niej na rzecz skarżące zwrotu kosztów procesu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dlatego w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa jest w art. 102 k.p.c. , a to z mocy zawartej w nim regulacji powinno było prowadzić do nie obciążania pozwanej kosztami procesu. Nie znalazło to odzwierciedlenia w zaskarżonym orzeczeniu, co czyni zażalenie uzasadnionym i w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. skutkowało zmianą zaskarżonego orzeczenia. Reasumując zaskarżone postanowienie jest wadliwe i dlatego zażalenie jako uzasadnione uwzględniono zmieniając postanowienie w sposób określony w sentencji w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosując regulację art. 102 k.p.c. z tych samym względów, które legły u podstaw orzeczenia o kosztach procesu za pierwszą instancję. SSO Leszek Dąbek