III CZ 38/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. dotyczy prawa materialnego, a nie proceduralnego.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że skarżący nie wykazał naruszenia prawa materialnego, a jedynie wskazał na brak możliwości działania w zakończonym postępowaniu. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podzielił to stanowisko, podkreślając, że naruszenie praw w kontekście wznowienia postępowania odnosi się do przepisów prawa materialnego, a nie proceduralnych. Oddalono zażalenie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie J.P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K., które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem w sprawie wniosku o uwłaszczenie. Sąd Okręgowy uznał, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. powinno być interpretowane jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień proceduralnych. Skarżący skupił się w swojej skardze na okolicznościach uzasadniających brak możliwości działania w zakończonym postępowaniu, pomijając kwestię naruszenia prawa materialnego. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, wskazując, że dominujące orzecznictwo podkreśla potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń i wymaga wskazania oraz uzasadnienia naruszenia przepisów prawa materialnego jako przesłanki wznowienia postępowania. Ponieważ skarżący nie wykazał takiego naruszenia, jego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 k.p.c. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień o charakterze proceduralnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na dominujące orzecznictwo, które podkreśla potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń. Odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu „naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa formalnego. Naruszenie prawa materialnego stanowi przesłankę wznowienia postępowania, podlegającą sądowej weryfikacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J.P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| J.D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| [...] | inne | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 524 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Naruszenie praw w rozumieniu tego przepisu dotyczy prawa materialnego, a nie proceduralnego.
k.p.c. art. 410
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w przypadku niewykazania naruszenia prawa materialnego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. dotyczy prawa materialnego. Ochrona stabilności prawomocnych orzeczeń. Brak wykazania naruszenia prawa materialnego przez skarżącego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów proceduralnych jako podstawa wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień o charakterze proceduralnym taki pogląd dominuje w orzecznictwie potrzeba ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący
Marian Kocon
sprawozdawca
Marek Sychowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania cywilnego, w szczególności rozróżnienie między naruszeniem prawa materialnego a proceduralnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania i interpretacji art. 524 § 2 k.p.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotną kwestię interpretacyjną dotyczącą wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego, choć nie zawiera nietypowych faktów.
“Kiedy można wznowić prawomocnie zakończone postępowanie? Kluczowa różnica między prawem materialnym a proceduralnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 38/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2003 r., sygn. [...] z wniosku J.D. przy uczestnictwie [...] o uwłaszczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2009 r., zażalenia J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postępowania, w sprawie wniosku J.D., o uwłaszczenie. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień o charakterze proceduralnym. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie, gdzie wskazuje się na potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń oraz podkreśla się, że odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu „naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa formalnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP 88/74, opubl. OSNC z 1976 r., Nr 1, poz. 4, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2002 r., l CKN 450/0, niepubl.). Naruszenie prawa materialnego stanowi przesłankę wznowienia postępowania, podlega zatem sądowej weryfikacji na podstawie art. 410 k.p.c., Tym samym, wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wprost wskazać i uzasadnić naruszenie przepisów prawa materialnego. Pominięcie tego zagadnienia w skardze, albo nie wykazanie, że naruszenie prawa materialnego zachodzi, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art. 410 k.p.c. Taka sytuacja występuje w rozważanej sprawie, skoro żalący skoncentrował się w skardze jedynie na okolicznościach uzasadniających brak możności działania w zakończonym postępowaniu, natomiast pominął naruszenie prawa materialnego. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).