III CZ 36/11

Sygn. akt III CZ 36/11 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 13 lipca 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Krzysztof Strzelczyk 
 
 
w sprawie z powództwa H. D., A. D., B. M. i D. Z. 
przeciwko R. W., E. L. i J. G. 
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 13 lipca 2011 r., 
zażalenia pozwanego R. W.  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 2 marca 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę 
kasacyjną pozwanego R. W., wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 9 listopada 
2010 r., wydanego w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym 
stanem prawnym. Sąd Okręgowy stwierdził, że w sprawach o prawa majątkowe 
skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 
co najmniej 50 000 zł; w rozpoznanie sprawie wartość ta została oznaczona na 
kwotę 1000 zł, zatem skarga podlegała odrzuceniu. 
W zażaleniu pozwany zarzucił, że niniejsza sprawa nie ma charakteru 
sprawy o prawa majątkowe, gdyż dotyczy „wyłącznie wykreślenia wpisu prawa 
służebności drogowej i prowadzenia rur”. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że sprawami o prawa majątkowe są 
sprawy, w których przedmiot ma wartość majątkową, a więc sprawy obejmujące 
żądanie zmierzające do realizacji prawa mającego bezpośredni lub pośredni wpływ 
na stosunki majątkowe powoda (por. np. uzasadnienie orzeczenia Sądu 
Najwyższego z dnia 25 stycznia 1961 r., 2 CR 909/59, OSPiKA 1962, nr 1, poz. 8). 
Podkreśla się, że przez prawa majątkowe rozumie się w szczególności prawa 
rzeczowe, a także wierzytelności opiewające na świadczenia majątkowe, 
małżeńskie prawa majątkowe, większą część praw zaliczanych do tzw. własności 
intelektualnej oraz roszczenia pieniężne, choćby służyły do ochrony dóbr 
niemajątkowych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 
2006 r., I CZ 95/06, nie publ.). Z tych względów w judykaturze jednoznacznie 
przyjęto, że sprawy o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem 
prawnym są sprawami o prawa majątkowe (por. np. postanowienia Sądu 
Najwyższego z dnia 30 października 2002 r., II CZ 125/02, nie publ., z dnia 
24 stycznia 2003 r., V CK 8/03, „Izba Cywilna” 2003, nr 11, s. 53, z dnia 7 lutego 
2003 r., III CZ 5/03, „Izba Cywilna” 2004, nr 3, s. 47, z dnia 12 maja 2006 r., 
V CZ 27/06, nie publ., z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 85/06, nie publ. i z dnia 
16 stycznia 2008 r., IV CZ 115/07 nie publ.).  

 
3 
Stanowisko to znajduje wsparcie w art. 17 pkt 4 k.p.c., który dotyczy spraw 
o prawa majątkowe i do tej kategorii spraw zalicza wprost sprawy o uzgodnienie 
treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, niezależnie od rodzaju 
prawa podlegającego wpisowi. Konkluzja ta wynika także z § 8 pkt 8 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) 
oraz § 7 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 
Państwa 
kosztów 
pomocy 
prawnej 
udzielonej 
przez 
radcę 
prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), które w sprawach 
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przewidują 
opłaty za czynności adwokackie i radców prawnych obliczone od wartości 
przedmiotu sporu, co – stosownie do art. 19 k.p.c. – jest wymagane wyłącznie 
w sprawach o prawa majątkowe.  
Sformułowany przez pozwanego zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. i art. 
19 k.p.c. jest zatem nietrafny. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak 
w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).