III CZ 35/11

Sygn. akt III CZ 35/11 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 13 lipca 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa Norberta T. 
przeciwko J. sp. z o.o.  
o zapłatę i ustalenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 13 lipca 2011 r., 
zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte 
w wyroku Sądu Apelacyjnego  
z dnia 26 stycznia 2011 r.,  
 
 
1) 
oddala zażalenie 
2) 
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120 
(sto  dwadzieścia) 
złotych 
tytułem 
zwrotu 
kosztów 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd 
Apelacyjny zasądził od pozwanej J. Spółki z o.o. na rzecz powoda Norberta T. 
kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Za podstawę 
prawną tego rozstrzygnięcia Sąd przyjął art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 12 
ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w 
sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 
Państwa 
kosztów 
pomocy 
prawnej 
udzielonej 
przez 
radcę 
prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). 
Powyższe postanowienie zaskarżył powód. W zażaleniu podniósł, że 
w  postępowaniu apelacyjnym reprezentowany był przez radcę prawnego K. Z., 
który nie reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji, stąd wysokość 
należnego wynagrodzenia pełnomocnika powinna odpowiadać 100% stawki 
minimalnej, nie zaś 75%. Powód wskazał też, że wypowiedział pełnomocnictwo 
udzielone adw. T., który reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji. Dlatego 
powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach przez zasądzenie 
na jego rzecz od pozwanej tytułem kosztów postępowania apelacyjnego kwoty 
3.617 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania 
sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania 
zażaleniowego 
W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie 
kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 
Według art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., stosowanych odpowiednio 
w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji z mocy art. 391 § 1 k.p.c., do 
niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata albo radcę 
prawnego, które przeciwnik powinien zwrócić stronie wygrywającej postępowanie 
apelacyjne, należy wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata albo radcy 
prawnego. Natomiast według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa 

 
3 
procesowego odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go 
o tym. W aktach niniejszej sprawy brak jest zawiadomienia Sądu drugiej instancji 
o  wypowiedzeniu przez żalącego pełnomocnictwa udzielonego adw. T. Należy 
zatem przyjąć, że wskutek udzielenia pełnomocnictwa r. pr. K. Z., wnoszący 
zażalenie był reprezentowany przed Sądem drugiej instancji przez obu wskazanych 
pełnomocników, z których jeden reprezentował go także przed Sądem pierwszej 
instancji. 
Taki stan sprawy w zakresie reprezentowania strony nie pozostaje 
bez wpływu na rozliczenie kosztów postępowania za drugą instancję. Użyte w art. 
98 § 3 k.p.c. określenie „reprezentowania strony” odpowiada określeniu 
„prowadzenia sprawy przez pełnomocnika” zawartemu zarówno art. art. 98 § 2 
k.p.c. jak i w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 
września 2002 r. w  sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia 
przez  Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 
(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. nazywane dalej jako: rozporządzenie w sprawie 
opłat 
za  czynności 
adwokackie)”. 
Przepisy 
regulujące 
wynagrodzenie 
profesjonalnych pełnomocników, w przypadku gdy kilku z nich w imieniu tej samej 
strony prowadzi sprawę, nie uzależniają jego wysokości od tego, który z nich 
dokonuje konkretnej czynności procesowej. Jeżeli zatem w drugiej instancji 
stronę reprezentuje lub też inaczej jeżeli prowadzi sprawę tej strony kilku 
pełnomocników będących radcami prawnymi lub adwokatami a jeden z nich 
prowadził wcześniej sprawę w pierwszej instancji, brak jest podstaw do przyznania 
stronie zwrotu kosztów poniesionych w drugiej instancji w wysokości 100% stawek 
minimalnych określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności 
adwokackie lub w odpowiednim rozporządzeniu dotyczącym opłat za czynności 
radców 
prawnych w związku 
z 
tym, 
że 
tylko 
ustanowiony 
dodatkowo 
w postępowaniu apelacyjnym adwokat ten lub  radca prawny sporządził i  podpisał 
w 
imieniu 
strony 
pismo 
procesowe. 
Dlatego   za   podstawę 
wymiaru 
wynagrodzenia pełnomocnika powoda w postępowaniu apelacyjnym należało 
przyjąć 75% stawki minimalnej określonej § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzeniu 
w  sprawie opłat za czynności adwokackie. Powołanie przez Sąd drugiej instancji 
§  12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 

 
4 
2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez 
Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie miało znaczenia dla 
rozstrzygnięcia, skoro oba wskazane przepisy przewidują taką samą podstawę 
wymiaru wynagrodzenia pełnomocnika. 
Z tych przyczyn, uznając, że zaskarżone postanowienie, mimo błędnego 
uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 39814  w zw. z art. 3941 § 3 
k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania 
zażaleniowego orzekając na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 99 w zw. z art. 391 § 1, 
art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. § 6 pkt 2 wyżej 
wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności adwokackie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
md