III Cz 311/20
Podsumowanie
Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie o odmowie zwrotu kosztów postępowania likwidacyjnego niepodjętego depozytu, uznając, że koszty te nie obciążają Skarbu Państwa, gdy uprawnieni do depozytu są znani, ale nie podjęli go.
Sąd Okręgowy rozpatrywał zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego, które oddaliło wniosek o zwrot kosztów postępowania dotyczącego likwidacji niepodjętego depozytu. Wnioskodawca argumentował, że zgodnie z ustawą o likwidacji niepodjętych depozytów, koszty te powinny zostać zwrócone. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wyjaśniając, że choć ustawa przewiduje zwrot kosztów, to obciążają one Skarb Państwa tylko wtedy, gdy uprawniony nie jest znany lub jego miejsce zamieszkania jest niemożliwe do ustalenia. W tej sprawie uprawnieni byli znani, ale nie podjęli depozytu, co uzasadniało odmowę zwrotu kosztów.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim, które stwierdziło likwidację niepodjętego depozytu po zmarłym K. M. i oddaliło wniosek o zwrot kosztów postępowania. Wnioskodawca kwestionował oddalenie wniosku o zwrot kosztów zawiadomień i poszukiwań, powołując się na art. 8 ust. 2 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów, który stanowi, że depozyt może być wydany po uiszczeniu kosztów przez uprawnionego. Sąd Okręgowy, analizując sprawę, stwierdził, że choć zakres kosztów obejmuje te, których zwrotu domagał się wnioskodawca, to Sąd I instancji prawidłowo odmówił ich zasądzenia. Kluczowe okazało się zastosowanie art. 8 ust. 3 ustawy, który stanowi, że koszty te ponosi Skarb Państwa jedynie w przypadku, gdy uprawniony nie jest znany lub niemożliwe jest ustalenie jego miejsca zamieszkania. Ponieważ w tej sprawie personalia i adresy osób uprawnionych do odbioru depozytu były znane, a mimo to nie podjęły one depozytu, nie zaistniała podstawa do obciążenia Skarbu Państwa tymi kosztami. W konsekwencji, zażalenie wnioskodawcy zostało oddalone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, koszty postępowania likwidacyjnego nie obciążają Skarbu Państwa, jeśli uprawnieni do depozytu są znani, ale nie podjęli go.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zgodnie z ustawą o likwidacji niepodjętych depozytów, Skarb Państwa ponosi koszty postępowania tylko wtedy, gdy uprawniony nie jest znany lub jego miejsce zamieszkania jest niemożliwe do ustalenia. W sytuacji, gdy uprawnieni są znani, ale nie odebrali depozytu, nie ma podstaw do obciążania Skarbu Państwa tymi kosztami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wojewódzki Ośrodek (...) | instytucja | wnioskodawca |
| Zakład (...) | instytucja | wnioskodawca |
| E. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| W. G. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| H. L. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| H. H. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. O. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| K. M. | osoba_fizyczna | zmarły |
| Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. | organ_państwowy | podmiot odpowiedzialny za koszty |
Przepisy (7)
Główne
u.l.n.d. art. 8 § ust. 3
Ustawa o likwidacji niepodjętych depozytów
W przypadku, gdy uprawniony nie jest znany albo nie jest możliwe ustalenie jego miejsca zamieszkania albo siedziby, koszty określone w ust. 1 ponosi Skarb Państwa.
Pomocnicze
u.l.n.d. art. 8 § ust. 1
Ustawa o likwidacji niepodjętych depozytów
Koszty przechowywania, sprzedaży, utrzymania depozytu, a także koszty zawiadomień i poszukiwań.
u.l.n.d. art. 8 § ust. 2
Ustawa o likwidacji niepodjętych depozytów
Depozyt może być wydany po uiszczeniu przez uprawnionego kosztów, o których mowa w ust. 1.
k.p.c. art. 520
Kodeks postępowania cywilnego
Ogólna zasada ponoszenia kosztów w postępowaniu nieprocesowym.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o apelacji do zażalenia.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o procesie do postępowania nieprocesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 8 ust. 3 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów, obciążając Skarb Państwa kosztami tylko w sytuacji nieznajomości lub niemożności ustalenia miejsca zamieszkania uprawnionego. Uprawnieni do depozytu byli znani, co wykluczało zastosowanie art. 8 ust. 3 ustawy i obciążenie Skarbu Państwa kosztami.
Odrzucone argumenty
Niewłaściwe zastosowanie przez Sąd I instancji art. 8 ust. 2 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów, który powinien skutkować zwrotem kosztów postępowania wnioskodawcy.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Niewątpliwie zakres tych kosztów obejmuje koszty, których zwrotu domagał się wnioskodawca. Stwierdzenie to, oddalające wniosek wnioskodawcy, jest uzasadnione. Nie zaistniała zatem podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami wskazanymi w art. 8 ust. 1 ww. ustawy.
Skład orzekający
Andrzej Dyrda
przewodniczący
Beata Majewska – Czajkowska
sędzia
Marcin Rak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ponoszenia kosztów w postępowaniu o likwidację niepodjętego depozytu, w szczególności w kontekście znajomości lub nieznajomości uprawnionych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji likwidacji niepodjętego depozytu i zastosowania konkretnych przepisów ustawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z kosztami postępowania w specyficznym rodzaju sprawy (likwidacja depozytu), co czyni ją interesującą głównie dla prawników zajmujących się tym obszarem prawa.
“Kto płaci za likwidację niepodjętego depozytu? Sąd wyjaśnia.”
Lexedit Research — analiza prawna z AI
Zadaj pytanie prawne i otrzymaj dogłębną analizę opartą o orzecznictwo, przepisy i doktrynę. Agent AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne przepisy.
Analiza orzecznictwa
Wyszukiwanie i analiza orzeczeń sądów powszechnych, SN i NSA
Aktualne przepisy
Treść ustaw i kodeksów w brzmieniu na dowolną datę z ISAP
Komentarze doktrynalne
Dostęp do komentarzy do kluczowych przepisów prawa
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III Cz 311/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Dyrda Sędziowie Sądu Okręgowego Beata Majewska – Czajkowska Marcin Rak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2020 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewódzkiego Ośrodka (...) i Zakładu (...) w G. z udziałem E. W. , W. G. , H. L. , H. H. , E. O. o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu na skutek zażalenia wnioskodawcy na punkt 3 postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 19 listopada 2019 r., sygn. akt I Ns 727/19 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marcin Rak SSO Andrzej Dyrda SSO Beata Majewska – Czajkowska UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim postanowieniem z dnia 19 listopada 2019r. stwierdził likwidację z mocy prawa niepodjętego depozytu w kwocie 669,31 zł po zmarłym w dniu 13 kwietnia 2004r. K. M. (pkt 1), zlecił wykonanie postanowienia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. (pkt 2) oraz oddalił wniosek o zwrot kosztów zawiadomień i poszukiwań oraz o zasądzenie kosztów niniejszego postępowania (pkt 3). Uzasadniając orzeczenie Sąd powołując się na treść art. 8 ust. 1 i 3 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów , jak również art. 520 k.p.c. , stwierdził brak podstaw do zasądzenia kosztów zawiadomień i poszukiwań oraz kosztów postępowania od Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. na rzecz wnioskodawcy. Zażalenie na to postanowienie, w zakresie oddalenia wniosku o zwrot kosztów niniejszego postępowania, wniósł wnioskodawca zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego. W uzasadnieniu podniósł, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę art. 8 ust. 2 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów stwierdzającego, że depozyt może być wydany po uiszczenie kosztów przez uprawnionego, o których mowa w ust. 1 i art. 5 ust. 1 ww. ustawy. Na tych podstawach wniósł o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów niniejszego postępowania jak również przyznania wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wnioskodawca w zażaleniu kwestionuje niezastosowanie przez Sąd I instancji art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006r. o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz.U. z 2006r. Nr 208, poz. 1537 ze zmianami), a w konsekwencji oddalenie jego wniosku o zwrot kosztów poniesionych przez niego w związku z postępowaniem o likwidację niepodjętego depozytu. Art. 8 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że depozyt może być wydany po uiszczeniu przez uprawnionego kosztów, o których mowa w ust. 1. Kosztami tymi są koszty przechowywania i sprzedaży depozytu oraz utrzymania go w należytym stanie, a także koszty zawiadomień i poszukiwań. Niewątpliwie zakres tych kosztów obejmuje koszty, których zwrotu domagał się wnioskodawca. Sąd I instancji uznał jednak, że wnioskodawcy nie należy się zwrot kosztów zawiadomień i poszukiwań opierając się na zasadzie wynikającej z art. 520 k.p.c. oraz w oparciu o przepisy ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów , tj. art. 8 ust. 1 i 3 tej ustawy wskazując, wcześniej, że depozyt nie został odebrany przez osoby uprawnione. Stwierdzenie to, oddalające wniosek wnioskodawcy, jest uzasadnione. Pomimo, iż Sąd I instancji wskazał na ogólną zasadę ponoszenia kosztów w postępowaniu nieprocesowym, to jednak wymaga uściślenia, że art. 8 ust. 3 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów stanowi, że w przypadku, gdy przypadku gdy uprawniony nie jest znany albo nie jest możliwe ustalenie jego miejsca zamieszkania albo siedziby, koszty określone w ust. 1 ponosi Skarb Państwa. W ustalonym stanie faktycznym taka sytuacja nie zachodziła albowiem Sąd I instancji stwierdził, że znana są personalia i adresy osób uprawnionych do odbioru likwidowanego depozytu, które nie skorzystały z przysługującego im uprawnienia. Nie zaistniała zatem podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami wskazanymi w art. 8 ust. 1 ww. ustawy. Z tych względów, zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Andrzej Dyrda SSO Beata Majewska – Czajkowska