Pełny tekst orzeczenia

III CZ 310/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III CZ 310/22
POSTANOWIENIE
Dnia 8 marca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Władysław Pawlak (przewodniczący)
‎
SSN Roman Trzaskowski
‎
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Banku spółki akcyjnej z siedzibą w W.
‎
przeciwko M. W.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej
w Warszawie,
‎
zażalenia strony powodowej
‎
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z 22 czerwca 2022 r., sygn. akt V ACa 106/21,
uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia orzeczenie
‎
o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia
‎
w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2022 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku z dnia 3 marca 2022 r. Stwierdził, że w skardze kasacyjnej skarżący wskazał, iż zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2022 r. w części, co do punktu pierwszego i drugiego. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Z tego względu wniosek sformułowany przez skarżącego w ocenie Sądu Apelacyjnego nie był „skorelowany z zakresem zaskarżenia”, co nakazywało stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 2 w zw. z art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powód zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 398
6
§ 2 w zw. z art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 3 k.p.c. oraz art. 130 § 1 zdanie drugie   k.p.c. , a także naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny zasadnie stwierdził, że wynikające z art. 398
4
§ 1 k.p.c. wymogi skargi kasacyjnej obejmujące oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona skarga kasacyjna, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz zawarcie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie orzeczenia lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, stanowiące wymogi konstrukcyjne skargi kasacyjnej, należy rozumieć w ten sposób, że oznaczenie zakresu zaskarżenia nie może być rozbieżne ze wskazaniem zakresu, w którym zaskarżone orzeczenie ma zostać uchylone. Wadliwe skonstruowanie skargi kasacyjnej w tym zakresie może stanowić podstawę do stwierdzenia, że skarga nie odpowiada wymogom określonym w art. 398
4
§ 1 k.p.c. Ocena spełnienia przez skargę kasacyjną tych wymogów nie może jednak ograniczać się wyłącznie do dosłownej treści skargi kasacyjnej. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywiste niedokładności lub błędy formalne nie powinny uzasadniać zastosowania rygoru określonego w art. 398
6
‎
§ 2 k.p.c., jeżeli ocena całej treści skargi kasacyjnej wskazuje  wyłącznie na tego rodzaju uchybienia przy jej redagowaniu, a spełnienie przez skargę kasacyjną wymogów konstrukcyjnych „daje się wyprowadzić” w sposób oczywisty z treści skargi kasacyjnej. Takiej ocenie mogą służyć także te fragmenty skargi kasacyjnej, które nie stanowią ściśle tej części skargi, która zawiera oznaczenie zakresu zaskarżenia i wskazanie wniosków skargi. W sprawach o prawa majątkowe może być pomocne np. uwzględnienie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wyrokiem z dnia 3 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelacje obu stron w sprawie o zapłatę. W skardze kasacyjnej powód wskazał, że zaskarża ten wyrok w części oddalającej jego apelację oraz  orzekającej o kosztach postępowania apelacyjnego. Określił także wartość przedmiotu sporu na kwotę 997195,23 zł, w zgodzie ze wskazaniem zakresu zaskarżenia. Nie budzi też wątpliwości, że powód nie miał interesu prawnego w zaskarżeniu wyroku w części oddalającej apelację pozwanego, na co wskazuje też jednoznacznie oznaczenie zakresu zaskarżenia. W konsekwencji  bezprzedmiotowe byłoby żądanie przez powoda uchylenia zaskarżonego wyroku w części, w której oddalono nim apelację pozwanego. Z tych względów należy podzielić stanowisko prezentowane w zażaleniu, że zawarte w skardze kasacyjnej sformułowanie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości było wyłącznie wynikiem błędnego zredagowania tego wniosku, gdyż niewątpliwą intencją skarżącego było doprowadzenie do uchylenia wyroku w zaskarżonej części, a nie uchylenie „zaskarżonego wyroku”, jako całego wydanego przez Sąd Apelacyjny orzeczenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394
1
§ 3 w zw. z art. 398
15
§ 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.