II CZ 53/05

Sygn. akt II CZ 53/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 23 czerwca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Helena Ciepła (przewodniczący) 
SSN Tadeusz Domińczyk 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa "Ś.(…)" Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. poprzednio "E.(…)" 
Spółka Akcyjna w P. 
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. o ustalenie, po rozpoznaniu na 
posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2005 r., zażalenia strony 
powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt I 
ACa (…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
Uzasadnienie 
 
Dnia 20 lutego 2002 r. powód wniósł sprzeciw od orzeczenia Samorządowego 
Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania 
wieczystego nieruchomości gruntowej. Sąd Okręgowy w P. – po otrzymaniu z Kolegium 
akt tej sprawy – wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2004 r. ustalił, „że podwyżka opłaty rocznej 
za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonych w P.(....) jest nieuzasadniona 
ponad kwotę 377 408,25 zł” i orzekł o kosztach procesu. 
Z uzasadnienia wyroku wynika, że powód otrzymał dnia 12 listopada 2001 r. 
wypowiedzenie dotychczasowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego (40 184,60 zł) 
wraz z ofertą nowej jej wysokości w kwocie 452 601,91 zł. Powód, kwestionując 
wypowiedzenie, złożył wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona 
względnie uzasadniona w niższej wysokości. Kolegium Samorządowe oddaliło jednak 

 
2 
ten wniosek i ustaliło opłatę za rok 2002 i następne lata (do czasu ponownej aktualizacji) 
w wysokości 452 601,91 zł. Sąd Okręgowy, przed którym powód domagał się ustalenia, 
że wypowiedzenie jest nieważne, a tym samym aktualizacja opłaty rocznej – 
nieuzasadniona, orzekł, jak w przytoczonej wyżej sentencji. Podstawę opłaty ustalonej 
wyrokiem 
stanowi 
nowy 
operat 
szacunkowy 
nieruchomości 
sporządzony 
w 
postępowaniu sądowym. 
Apelację wniósł powód i zaskarżył wyrok w całości. 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 grudnia 2004 r. odrzucił apelację 
powoda jako niedopuszczalną, ponieważ została ona wniesiona od nieistniejącego 
orzeczenia (brak substratu zaskarżenia). Sąd Okręgowy, rozpoznając żądanie ustalenia, 
że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, ustalił bowiem, że wspomniane żądanie jest 
„nieuzasadnione ponad kwotę 377 408,25 zł”. Nie orzekł natomiast o pozostałej części 
żądania powoda. „Przy tak sformułowanej sentencji wyroku, Sąd pierwszej instancji 
powinien powództwo w pozostałej części oddalić”. Brak negatywnego rozstrzygnięcia 
przesądza o niedopuszczalności apelacji. 
W 
zażaleniu 
pełnomocnik 
powoda 
wniósł 
o 
uchylenie 
zaskarżonego 
postanowienia, ponieważ – jego zdaniem – nie zachodzi wskazana przez Sąd przyczyna 
odrzucenia apelacji. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Przytoczona wyżej treść sentencji zaskarżonego wyroku świadczy, że Sąd 
Okręgowy, orzekając w przedmiocie żądania ustalenia, iż aktualizacja opłaty jest 
nieuzasadniona, rozstrzygnął o całości tego żądania. Zawarte w sentencji wyroku 
ustalenie, że zaoferowana w wypowiedzeniu opłata jest nieuzasadniona ponad kwotę 
377 408,25 zł oznacza bowiem także ustalenie, iż opłata do tej kwoty jest uzasadniona. 
W tej sytuacji nie można podzielić stanowiska Sądu, że w sentencji wyroku nie ma 
rozstrzygnięcia o całym żądaniu powoda.  
Inną sprawą jest natomiast kwestia, czy rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego 
przybrało właściwą formułę procesową (w tym aspekcie należy widzieć uwagi Sądu 
Apelacyjnego na temat prawidłowości sformułowania sentencji). Jednakże jej 
wyjaśnienie dotyczy oceny wyroku związanej z rozpoznaniem apelacji. Wspomniana 
kwestia nie może natomiast przesądzać o braku przedmiotu zaskarżenia w sytuacji, gdy 
apelacja, nawiązując do zawartego w sentencji ustalenia, że aktualizacja opłaty w 
oznaczonym zakresie jest uzasadniona, zmierza do podważenia tego rozstrzygnięcia. 

 
3 
Z przedstawionych 
powodów Sąd Najwyższy orzekł, 
jak 
w sentencji 
postanowienia (art. 39814 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).