III CZ 289/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie W. Ł. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2022 r. (sygn. akt I CSK 1313/22), którym odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania i zasądzono od niego koszty postępowania kasacyjnego. Powód wniósł zażalenie osobiście, kwestionując rozstrzygnięcie o kosztach. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, opierając się na dwóch głównych argumentach. Po pierwsze, zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że czynności procesowe strony lub pełnomocnika niebędącego profesjonalistą są bezskuteczne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem tego przepisu jest niedopuszczalny i ma charakter nieusuwalny. Po drugie, sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego co do zasady nie przysługuje, gdyż Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji w rozumieniu art. 394¹ k.p.c., a jego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu środkami odwoławczymi, chyba że ustawa stanowi inaczej. W związku z tym, zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie obowiązkowego charakteru przymusu adwokacko-radcowskiego w Sądzie Najwyższym oraz niedopuszczalności zażaleń na postanowienia SN.
Dotyczy wyłącznie sytuacji wniesienia środka zaskarżenia osobiście przez stronę w Sądzie Najwyższym oraz zażaleń na postanowienia SN.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, wniesione osobiście przez stronę, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Zażalenie zostało wniesione osobiście przez stronę, co narusza obowiązkowy przymus adwokacko-radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (art. 87¹ § 1 k.p.c.). Ponadto, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego co do zasady nie przysługuje, ponieważ Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji w rozumieniu przepisów k.p.c. regulujących środki odwoławcze.
Jaka jest dopuszczalność zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zasadniczo zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego nie przysługuje, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji w rozumieniu przepisów k.p.c. dotyczących zażaleń. Jego orzeczenia, jako organu sprawującego nadzór judykacyjny, nie podlegają zaskarżeniu środkami odwoławczymi, chyba że istnieje wyraźny przepis ustawowy to przewidujący.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. Ł. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłącza to zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście. Czynności strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym są bezskuteczne.
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Niedopuszczalny środek odwoławczy podlega odrzuceniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przypadki, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej instancji.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje na odrzucenie zażalenia w przypadkach niedopuszczalności.
k.p.c. art. 394² § § 1¹
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy postanowień sądu drugiej instancji, nie Sądu Najwyższego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie wniesione osobiście przez stronę narusza obowiązkowy przymus adwokacko-radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. • Zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego co do zasady nie przysługuje.
Godne uwagi sformułowania
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych • wyłącza on zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście • środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny • uchybieńe leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny • zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji • Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji • Orzeczenia Sądu Najwyższego [...] nie podlegają legis latae zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych
Skład orzekający
Mariusz Łodko
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązkowego charakteru przymusu adwokacko-radcowskiego w Sądzie Najwyższym oraz niedopuszczalności zażaleń na postanowienia SN."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji wniesienia środka zaskarżenia osobiście przez stronę w Sądzie Najwyższym oraz zażaleń na postanowienia SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie przypomina o fundamentalnych zasadach postępowania przed Sądem Najwyższym, w tym o przymusie adwokacko-radcowskim, co jest kluczowe dla praktyków prawa. Pokazuje również, jak rygorystycznie sądy egzekwują te zasady.
“Osobiste zażalenie do Sądu Najwyższego? Sąd je odrzucił. Oto dlaczego.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 360 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.