III CZ 288/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie powódki na postanowienie sądu apelacyjnego w sprawie o rozwód z powodu wniesienia go osobiście, z naruszeniem obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Powódka K.Ć. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie o rozwód. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił zażalenie. Głównym powodem odrzucenia było naruszenie art. 87¹ § 1 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Sąd wskazał, że środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem tego przepisu jest niedopuszczalny i wada ta jest nieusuwalna. Dodatkowo, sąd zaznaczył, że samo zażalenie byłoby bezzasadne, ponieważ w sprawach o rozwód skarga kasacyjna jest niedopuszczalna zgodnie z art. 398² § 2 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał na posiedzeniu niejawnym zażalenie K.Ć. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2023 r. w sprawie o rozwód. Sąd Najwyższy postanowił odrzucić zażalenie. Uzasadnienie opiera się na naruszeniu przez powódkę obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., który obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Sąd podkreślił, że przymus ten ma na celu zapewnienie profesjonalnego przygotowania środków odwoławczych i że czynności podjęte przez stronę osobiście lub przez nieuprawnionego pełnomocnika są bezskuteczne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem tego przepisu jest kwalifikowany jako niedopuszczalny, a wada ta ma charakter nieusuwalny. Sąd powołał się na liczne orzeczenia Sądu Najwyższego potwierdzające tę linię orzeczniczą. Dodatkowo, sąd zaznaczył, że zażalenie byłoby również bezzasadne, ponieważ zgodnie z art. 398² § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o rozwód, co ma charakter generalny i wyłącza kontrolę kasacyjną orzeczeń w takich sprawach, niezależnie od ich wad.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie wniesione osobiście przez stronę, z naruszeniem obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, ponieważ zostało ono wniesione przez powódkę osobiście, co stanowi naruszenie art. 87¹ § 1 k.p.c. nakładającego obowiązek zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed SN. Wada ta jest nieusuwalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
A. Ć.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Ć. | osoba_fizyczna | powódka |
| A. Ć. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem tego przepisu jest niedopuszczalny i ma charakter nieusuwalny.
k.p.c. art. 398² § § 2 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawie o rozwód skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Wyłączenie to ma charakter generalny.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione przez stronę osobiście, z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c. nakazującego zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Naruszenie obowiązku zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest wadą nieusuwalną, skutkującą niedopuszczalność środka odwoławczego. W sprawach o rozwód skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z mocy prawa (art. 398² § 2 pkt 1 k.p.c.).
Godne uwagi sformułowania
Przymus adwokacko - radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma na celu zapewnienie złożenia środka odwoławczego, który odpowiada ustawowym wymaganiom i jest wynikiem dochowania staranności, jakiej można wymagać od profesjonalisty. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny a uchybienie leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny. Wyłączenie w powołanym przepisie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o rozwód ma charakter generalny.
Skład orzekający
Krzysztof Wesołowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego stosowania obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o rozwód."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań przed Sądem Najwyższym i spraw o rozwód.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla praktyków prawa ze względu na potwierdzenie rygorystycznego stosowania przepisów proceduralnych dotyczących zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym oraz niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach rozwodowych.
“Błąd formalny w Sądzie Najwyższym: zażalenie odrzucone z powodu braku profesjonalnego pełnomocnika.”
Sektor
rodzinne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III CZ 288/23 POSTANOWIENIE 21 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 lutego 2024 r. w Warszawie zażalenia K. Ć. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 6 lipca 2023 r., I ACa 74/23, w sprawie z powództwa K. Ć. przeciwko A. Ć. o rozwód, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE W związku z zażaleniem powódki K.Ć. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 6 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko - radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma na celu zapewnienie złożenia środka odwoławczego, który odpowiada ustawowym wymaganiom i jest wynikiem dochowania staranności, jakiej można wymagać od profesjonalisty (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19). Odnosi się on do każdego postępowania przed Sądem Najwyższym i wyłącza zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście. Oznacza to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym albo rzecznikiem patentowym są bezskuteczne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny a uchybienie leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18; z 16 stycznia 2009 r., V CZ 87/08, z 8 października 2014 r., II CZ 53/14, z 10 marca 2016 r., III CZ 7/16, z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19, z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23). Zażalenie w niniejszej sprawie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. z tego powodu, że zostało wniesione przez powódkę osobiście, tj. z naruszeniem obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obligatoryjnego zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 87 1 k.p.c.). Ubocznie należy wskazać, że zażalenie było bezzasadne. Zgodnie bowiem z art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c., w sprawie o rozwód skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Wyłączenie w powołanym przepisie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o rozwód ma charakter generalny. Nie jest zatem dopuszczalna kontrola kasacyjna wydawanych w tych sprawach jakichkolwiek orzeczeń i to bez względu na charakter wadliwości, jakimi mogą być one dotknięte (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 listopada 2002 r., II CZ 85/07, z 19 marca 2008 r., V CZ 9/08, postanowienie Sądu z 20 czerwca 2022 r., III CZ 138/22 ). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. [SOP] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI