III CZ 26/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu oczywistej omyłki w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego w sprawie o podział majątku wspólnego, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie, wskazując na oczywistą omyłkę w oznaczeniu tej wartości i prostując ją. Sąd Najwyższy uznał, że podana wartość była wynikiem omyłki i stanowiła niedokładność, która nie powinna stanowić przeszkody do nadania skardze biegu, uchylając zaskarżone postanowienie.
Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego dotyczącego podziału majątku wspólnego. Powodem odrzucenia była niedopuszczalność skargi z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, która została wskazana jako niższa niż 150 000 zł, zgodnie z art. 519¹ § 2 k.p.c. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i nadania biegu skardze kasacyjnej. Argumentowała, że podana wartość przedmiotu zaskarżenia była wynikiem oczywistej omyłki, polegającej na wpisaniu cyfry „1” zamiast „5” jako pierwszej cyfry liczby określającej wartość. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji wynosiła 3 500 000 zł, a wartość przedmiotu sprawy we wniosku była określona na 1 500 000 zł. Sąd uznał, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej było wynikiem omyłki i stanowiło oczywistą niedokładność. Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., taka niedokładność nie powinna stanowić przeszkody do nadania skardze właściwego biegu. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, oczywista omyłka w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, która stanowi oczywistą niedokładność, nie stanowi przeszkody do nadania skardze kasacyjnej właściwego biegu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że podana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia była wynikiem omyłki, a nie celowym zaniżeniem. Zgodnie z przepisami k.p.c., takie niedokładności nie powinny blokować postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
wnioskodawczyni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| N. N. | inne | wnioskodawczyni |
| S. N. | inne | uczestnik |
| J. N. | inne | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 130 § § 1 zd. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi, że oczywista niedokładność nie stanowi przeszkody do nadania pisma właściwego biegu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 519¹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa minimalną wartość przedmiotu zaskarżenia dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 398¹⁶
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia była wynikiem oczywistej omyłki. Omyłka w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinna stanowić przeszkody do nadania skardze biegu.
Godne uwagi sformułowania
oczywista omyłka zawarta w skardze, dotycząca podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia stan rzeczy dostatecznie uzasadnia twierdzenie skarżącej, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia [...] jest wynikiem omyłki i stanowi oczywistą niedokładność
Skład orzekający
Iwona Koper
przewodniczący, sprawozdawca
Grzegorz Misiurek
członek
Zbigniew Strus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi kasacyjnej w przypadku omyłek w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji omyłki, a nie celowego zaniżenia wartości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej związanej ze skargą kasacyjną i omyłkami w dokumentach, co jest interesujące dla praktyków prawa.
“Omyłka w liczbie może uratować skargę kasacyjną – Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 1 500 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 26/07 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Zbigniew Strus w sprawie z wniosku N. N. przy uczestnictwie S. N. i J. N. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazaną w skardze na kwotę niższą niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 2 k.p.c.). W zażaleniu wnioskodawczyni wniosła o uchylenie postanowienia oraz nadanie biegu skardze kasacyjnej zarzucając, że podstawą jej odrzucenia była oczywista omyłka zawarta w skardze, dotycząca podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia i polegająca na wpisaniu w liczbie ją określającej jako początkowej cyfry „1” zamiast „5” , którą skarżąca niniejszym prostuje. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została przez wnioskodawczynię w apelacji na kwotę 3.500.000 zł. Zaskarżeniem objęte były rozstrzygnięcia negatywne dotyczące następujących przedmiotów majątkowych: udziału w ½ części nieruchomości położonej przy ul. P. w K., samochodów osobowych i ciężarowych, 5 kg złota oraz kwoty 3 mln zł. Sąd Okręgowy uwzględnił apelację przez zaliczenie dodatkowo w skład majątku wspólnego 51 sztuk monet dwudziestodolarowych w złocie i 31 sztuk sztabek złotych. W sprawie nie była ustalana wartość przedmiotu sprawy, która we wniosku określona została na kwotę 1.500.000 zł. Wartość ta nie obejmowała przedmiotów o które wnioskodawczyni następnie rozszerzyła wniosek w postaci złota oraz samochodów. Ten stan rzeczy dostatecznie uzasadnia twierdzenie skarżącej, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jest wynikiem omyłki i stanowi oczywistą niedokładność, co z punktu widzenia tego wymagania skargi, zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., nie stanowi przeszkody do nadania jej właściwego biegu. Z tych względów orzeczono ja w sentencji postanowienia (art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI