III CZ 25/13

Sygn. akt III CZ 25/13 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 maja 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Wojciech Katner 
SSN Barbara Myszka 
 
 
w sprawie z powództwa J. P. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych  
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 22 maja 2013 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. 
z dnia 31 stycznia 2013 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił 
skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 8 listopada 2012 r,. 
oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 czerwca 2012 
r., oddalającego powództwo powoda skierowane przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń 
Społecznych, o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego - wyroku Sądu 
Wojewódzkiego w K.z dnia 5 września 1995 r., zaopatrzonego w klauzulę 
wykonalności - zasądzającego na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 
odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności powoda jako członka zarządu spółki z 
ograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania spółki, powstałe na skutek 
niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. Sąd Okręgowy 
stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość zaskarżenia 
wynosi 25 942,44 zł, a więc nie sięga progu określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. 
Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., 
gdyż jej podstawa została sformułowana w sposób zbyt ogólny, bez  wskazania 
konkretnych przepisów, które zostały - zdaniem skarżącego - naruszone. 
 
Skarżący zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego zażaleniem, w którym 
zarzucił, że „niniejsza sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, 
w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być niższa niż 10 tys. zł, gdyż 
dotyczy roszczenia  ZUS przeciwko powodowi o rzekomo niezapłacone składki”. 
Podniósł także, że przepisy, których naruszenie wytknął, zostały „enumeratywnie 
wskazane 
akapit 
wyżej, 
razem 
ze 
wskazaniem 
podstaw 
kasacyjnych”. 
Zdaniem  skarżącego, „takie niedopatrzenie winno się potraktować jako brak 
i  w trybie art. 3986 § 1 k.p.c. wezwać do doprecyzowania zarzutów”. 
Skarżący  wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy 
Sądowi drugiej instancji. 
 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
3 
 
Ustawowa, regulacyjna definicja sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych 
została sformułowana w art. 479 § 2 i 3 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, przez 
sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których 
wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących ubezpieczeń 
społecznych i ubezpieczenia rodzinnego, emerytur i rent, innych świadczeń 
w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także 
odszkodowań przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających 
w związku ze służbą wojskową albo służbą w Policji lub Służbie Więziennej. 
Przez omawiane sprawy rozumie się również sprawy wszczęte na skutek 
niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie, a także sprawy, 
w których wniesiono odwołanie od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw 
orzekania o stopniu niepełnosprawności, sprawy o roszczenia ze stosunków 
prawnych między członkami otwartych funduszy emerytalnych a tymi funduszami 
lub ich organami oraz sprawy ze stosunków między emerytami lub osobami 
uposażonymi w rozumieniu przepisów o emeryturach kapitałowych a Zakładem 
Ubezpieczeń Społecznych. Sprawy te – zgodnie z art. 459 k.p.c. - podlegają 
rozpoznaniu w postępowaniu odrębnym unormowanym w art. 459-47716 k.p.c., 
a w myśl art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna w tych sprawach przysługuje wtedy, 
gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej dziesięć tysięcy zł. 
Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna przysługuje 
także w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie 
obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. 
 
W tej sytuacji jest oczywiste, że sprawa o pozbawienie tytułu wykonalności 
tytułu wykonawczego, prawomocnego wyroku zasądzającego na rzecz Zakładu 
Ubezpieczeń Społecznych odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności dłużnika jako 
członka zarządu  spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania spółki 
powstałe na skutek niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne pracowników, 
zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, nie jest sprawą z zakresu ubezpieczeń 
społecznych; jest „zwykłą” sprawą cywilną o prawa majątkowe, w której skarga 
kasacyjna przysługuje wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 
co najmniej pięćdziesiąt tysięcy zł (art. 3982 § 1 in principio k.p.c.) 

 
4 
Z tych względów, nie rozpoznając dalszych zarzutów zażalenia jako 
niemających już żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy orzekł, jak 
w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jw