III CZ 244/24

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestniczki B.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku, które odrzuciło jej skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie o zniesienie współwłasności i dział spadku. Podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej była zbyt niska wartość przedmiotu zaskarżenia, która według Sądu Okręgowego wynosiła najwyżej 26 323 zł, podczas gdy w sprawach o dział spadku i zniesienie współwłasności skarga kasacyjna jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość ta przekracza 150 000 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, podkreślił, że w sprawach działowych wartość przedmiotu zaskarżenia jest ściśle związana z interesem skarżącego i zazwyczaj nie przekracza wartości jego udziału w majątku. Analiza zakresu zaskarżenia w apelacji i skardze kasacyjnej wykazała, że B.K. kwestionowała głównie kwestie związane z wartością nieruchomości i wysokością spłat, co bezpośrednio wpływało na jej interes finansowy. Sąd Najwyższy uznał, że interes skarżącej był ograniczony do kwoty niższej niż wymagany próg dopuszczalności skargi kasacyjnej, co potwierdzało prawidłowość postanowienia Sądu Okręgowego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398¹⁴ § 1 w zw. z art. 394¹ § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający