III CZ 23/17

Sąd Najwyższy2017-07-26
SNCywilneprawo rzeczoweWysokanajwyższy
służebnośćdroga koniecznazażalenieterminodrzucenie wnioskupostępowanie cywilneSąd Najwyższyśrodek odwoławczy

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy na odrzucenie jego środka odwoławczego przez Sąd Okręgowy, potwierdzając, że środek ten był spóźniony.

Wnioskodawca złożył środek odwoławczy od postanowienia o odrzuceniu wniosku o służebność drogi koniecznej. Sąd Okręgowy zakwalifikował go jako zażalenie i odrzucił jako spóźniony, ponieważ został złożony po upływie tygodniowego terminu. Sąd Najwyższy utrzymał to postanowienie w mocy, podkreślając, że niewłaściwe pouczenie o terminie nie wpływa na jego bieg, a strona może jedynie żądać przywrócenia terminu.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego, który odrzucił jego środek odwoławczy od postanowienia Sądu Rejonowego o odrzuceniu wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej. Sąd Rejonowy odrzucił pierwotny wniosek na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., uznając, że sprawa o to samo roszczenie została już prawomocnie osądzona. Sąd Okręgowy prawidłowo zakwalifikował środek odwoławczy wnioskodawcy jako zażalenie, a nie apelację, ponieważ postanowienie o odrzuceniu wniosku nie było orzeczeniem co do istoty sprawy. Następnie Sąd Okręgowy odrzucił to zażalenie jako spóźnione, wskazując, że zostało złożone po upływie tygodniowego terminu określonego w art. 394 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Wnioskodawca otrzymał postanowienie Sądu Rejonowego z uzasadnieniem 2 marca 2017 r., a termin do wniesienia zażalenia upłynął 9 marca 2017 r. Środek odwoławczy został złożony 15 marca 2017 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego, potwierdził prawidłowość jego rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy przywołał utrwalone stanowisko judykatury, zgodnie z którym niewłaściwe pouczenie strony co do terminu do wniesienia środka zaskarżenia nie ma wpływu na bieg i upływ tego terminu. Czynność procesowa dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna. Strona, która działała w zaufaniu do wadliwego pouczenia, może jedynie żądać przywrócenia terminu. Wnioskodawca nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, niewłaściwe pouczenie nie ma znaczenia dla biegu i upływu terminu ustawowego. Czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przyjął utrwalone stanowisko judykatury, że terminy procesowe mają charakter ustawowy i nie mogą być przedłużane ani skracane. Strona, która działała w zaufaniu do wadliwego pouczenia, może jedynie żądać przywrócenia terminu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy

Strony

NazwaTypRola
J. M.osoba_fizycznawnioskodawca
Z. M.osoba_fizycznauczestnik
M. S.osoba_fizycznauczestnik
A. S.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (11)

Główne

k.p.c. art. 398 § 14 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 518

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 327

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe pouczenie strony o terminie nie wpływa na bieg terminu ustawowego. Środek odwoławczy został złożony po upływie tygodniowego terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie o odrzuceniu wniosku nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy i podlega zaskarżeniu zażaleniem.

Odrzucone argumenty

Środek odwoławczy został złożony w terminie, zgodnie z pouczeniem Sądu Rejonowego.

Godne uwagi sformułowania

Niewłaściwe pouczenie co do terminu, w jakim strona powinna wnieść środek zaskarżenia, nie ma znaczenia dla biegu i upływu tego terminu. Czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna. Strona, która działała w zaufaniu do udzielonego jej wadliwego pouczenia może natomiast żądać przywrócenia jej uchybionego terminu.

Skład orzekający

Jacek Gudowski

przewodniczący

Roman Trzaskowski

członek

Bogusław Dobrowolski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonego stanowiska dotyczącego biegu terminów procesowych i skutków wadliwego pouczenia przez sąd."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odrzucenia wniosku i błędnego pouczenia co do środka odwoławczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na potwierdzenie ważnej zasady dotyczącej terminów procesowych i skutków błędnych pouczeń sądowych.

Błąd sądu w pouczeniu nie zawsze ratuje spóźniony wniosek. Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 23/17
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lipca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)
‎
SSN Roman Trzaskowski
‎
SSA Bogusław Dobrowolski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku J. M.
‎
przy uczestnictwie Z. M., M. S. i A. S.
‎
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 lipca 2017 r.,
‎
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w N.
‎
z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Cz […],
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. odrzucił zażalenie wnioskodawcy J. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 9 lutego 2017 r. o odrzuceniu wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej.
Sąd Okręgowy wyjaśnił, iż przedmiotowy wniosek został odrzucony przez Sąd Rejonowy na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., uznając, że sprawa o to samo roszczenie została już prawomocnie osądzona. Postanowienie to nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 518 k.p.c. i nie przysługuje od niego apelacja. Podlega ono natomiast zaskarżeniu zażaleniem, jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie - stosownie do art. 394 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O rodzaju i dopuszczalności środka odwoławczego decyduje przedmiot rozstrzygnięcia i dlatego wniesiony przez wnioskodawcę środek odwoławczy podlega rozpoznaniu jako zażalenie, mimo że skarżący nazwał go apelacją. Zgodnie z art. 394 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, który nie może zostać skrócony ani wydłużony.
W dniu 13 lutego 2017 r. wnioskodawca zażądał doręczenia mu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, które mu doręczono w dniu 2 marca 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął więc dnia 9 marca 2017 r. Środek odwoławczy nazwany apelacją, zawarty w piśmie z dnia 14 marca 2017 r., wnioskodawca złożył w dniu 15 marca 2017 r. Dlatego Sąd Okręgowy odrzucił ten środek odwoławczy, który należy potraktować jako zażalenie, na podstawie art. 373 w zw. z art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego wniósł wnioskodawca zarzucając naruszenie art. 327 k.p.c. przez uznanie środka odwoławczego za spóźniony i jego odrzucenie, podczas gdy środek ten został złożony w terminie, zgodnie z pouczeniem Sądu Rejonowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy odrzucił wywiedziony przez wnioskodawcę środek odwoławczy od postanowienia Sądu Rejonowego uznając, że w istocie jest nim zażalenie, a nie apelacja. W konsekwencji wnioskodawca uchybił terminowi do zaskarżenia orzeczenia Sądu Rejonowego ponieważ nie dochował tygodniowego terminu, o którym stanowi art. 394 § 2 k.p.c.
W orzecznictwie przyjęte zostało stanowisko, według którego niewłaściwe pouczenie co do terminu, w jakim strona powinna wnieść środek zaskarżenia, nie ma znaczenia dla biegu i upływu tego terminu. Czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna. Strona, która działała w zaufaniu do udzielonego jej wadliwego pouczenia może natomiast żądać przywrócenia jej uchybionego terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2014 r., niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2014 r., III CZ 20/14, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2011 r., I UZ 23/11, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2004 r., V CZ 79/04, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2003 r., V CZ 16/03, niepubl. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1997 r., III CKN 389/97, niepubl.). Jest to przeważające stanowisko w judykaturze, które akcentuje ustawowy charakter terminu do dokonania czynności procesowej. Termin ten nie ulega przedłużeniu, natomiast strona może złożyć wniosek o jego przywrócenie, powołując się na usprawiedliwioną przyczynę jego niedochowania w postaci działania w zaufaniu do udzielonego jej pouczenia.
Sąd Najwyższy zaaprobował stanowisko Sądu Okręgowego, który trafnie zakwalifikował wywiedziony przez wnioskodawcę środek odwoławczy jako zażalenie i w konsekwencji tego przyjął tygodniowy termin do zaskarżenia postanowienia Sądu Rejonowego. Wnioskodawca wniósł zażalenie po upływie tego terminu, co skutkować powinno jego odrzuceniem. Stanowisko Sądu Okręgowego miało oparcie w art. 373 w zw. z art. 370 i 397 § 2 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398
14
§ 3 w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c.
aw
aj

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI