III Cz 220/19

Sygn. akt III Cz 220/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Tomasz Pawlik SO Artur Żymełka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2019 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko I. G. o zapłatę w przedmiocie rozpoznania skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem wydanym w sprawie I C 895/16 na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt I C 2320/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Artur Żymełka SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik Sygn. akt III Cz 220/19 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w wyroku z dnia 4 12 2018 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 grudnia 2016 r. (został wydany w sprawie I C 895/16), umorzył postępowanie i zasądził od pozwanego I. G. na rzecz powoda A. K. kwotę 600 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu między innymi stwierdził, że pozwany przywrócił nieruchomość powoda do stanu zgodnego z prawem w toku postępowania, zatem wniesienie powództwa w sprawie było uzasadnione i na pozwanym spoczywał obowiązek zwrotu kosztów postępowania stronie przeciwnej, o czym orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 2 k.p.c. Orzeczenie dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach procesu zaskarżył pozwany I. G. , który wniósł o jego zmianę przez zobowiązanie powoda do zapłaty na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe, regulacje: art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, podczas gdy to powoda należy uznać za przegrywającego sprawę wobec zrzeczenia się przez niego roszczenia. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Sąd Rejonowy w wyroku z dnia 4 12 2018 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 grudnia 2016 r. i umorzył postępowanie, uznając, że powód skutecznie cofnął pozew. Orzeczenia te nie zostały zaskarżone i są prawomocne, co wiąże Sąd odwoławczy przy rozpoznaniu zażalenia pozwanego. U podstaw stanowiska powoda legł fakt, iż w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji nieruchomość została przywrócona do stanu pierwotnego, w konsekwencji czego należy przyjąć, że pozwany przegrał sprawę w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. i z mocy tej regulacji powinien zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu. Wbrew zażaleniu nie ma znaczenia, iż powód zrzekł się dochodzonego roszczenia, gdyż nie ma to żadnego wpływu na powyższą ocenę (oświadczenie to rodzi jedynie skutki procesowe w postaci nieuzależnienia skuteczność cofnięcia od zgody pozwanego). Powód domagał się jedynie zasądzenia od pozwanego zwrotu poniesionych przez niego kosztów sądowych, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu. W połączeniu z powyższym czyni to zażalenie bezzasadnym w rozumieniu art. 385 k.p.c. , w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. , co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do oddalenia zażalenia. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. Sędzia Artur Żymełka Sędzia L. D. Sędzia Tomasz Pawlik