III Cz 1921/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2015-01-23
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
koszty procesuzażaleniecofnięcie pozwureformationis in peiussąd okręgowysąd rejonowyfundusz sekurytyzacyjnyzwrot kosztów

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na wysokość zasądzonych kosztów procesu, mimo wadliwości postanowienia sądu pierwszej instancji, ze względu na zakaz reformationis in peius.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie sądu rejonowego dotyczące zasądzenia kosztów procesu po częściowym cofnięciu pozwu. Sąd Okręgowy, analizując sprawę, stwierdził błędy w wyliczeniu kosztów przez sąd pierwszej instancji, w tym nieprawidłowe zwrócenie części opłaty od pozwu. Jednakże, ze względu na zasadę zakazu reformationis in peius, sąd odwoławczy nie mógł zmienić postanowienia na niekorzyść powoda, który wniósł zażalenie, dlatego oddalił zażalenie.

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie powoda, Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego, na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach dotyczące zasądzenia kosztów procesu. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 419,73 zł tytułem zwrotu kosztów, co stanowiło 32,74% poniesionych przez powoda kosztów, uwzględniając częściowe cofnięcie pozwu. Powód zaskarżył to postanowienie w części, domagając się zasądzenia wyższej kwoty kosztów (683,14 zł) i zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących kosztów procesu oraz rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd Okręgowy ustalił, że sąd pierwszej instancji nie zwrócił powodowi połowy opłaty od pozwu (32,50 zł) po częściowym cofnięciu pozwu, co stanowiło naruszenie ustawy o kosztach sądowych. Sąd Okręgowy wyliczył, że prawidłowe koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 1.250,64 zł, a pozwana powinna zwrócić mu 409,46 zł. Jednakże, zgodnie z art. 384 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., sąd odwoławczy nie mógł zmienić postanowienia na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie (powoda), chyba że strona przeciwna również wniosła zażalenie. W tej sytuacji, mimo stwierdzenia wadliwości postanowienia sądu pierwszej instancji, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne, ponieważ zmiana orzeczenia na korzyść powoda oznaczałaby zasądzenie niższej kwoty kosztów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może zmienić postanowienia na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie, chyba że strona przeciwna również wniosła zażalenie.

Uzasadnienie

Zasada zakazu reformationis in peius (art. 384 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.) ogranicza możliwość zmiany orzeczenia na niekorzyść strony wnoszącej środek zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

pozwana

Strony

NazwaTypRola
(...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjnyinstytucjapowód
E. Ż.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 384

Kodeks postępowania cywilnego

Zakaz reformationis in peius w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o apelacji do postępowania zażaleniowego, w tym zakazu reformationis in peius.

Pomocnicze

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do obciążenia strony kosztami procesu w zależności od wyniku sprawy.

Dz. U. 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm. art. 79 § ust. 1 pkt 3a

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Obowiązek zwrotu połowy opłaty od pozwu w przypadku cofnięcia pozwu przed rozpoczęciem posiedzenia.

Dz. U. 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm. art. 28 § pkt 3

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Podstawa do ustalenia opłaty od pozwu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 6 § pkt 4

Podstawa do ustalenia kosztów zastępstwa procesowego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zażalenie powoda jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

sąd nie może zmienić postanowienia na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie, chyba że strona przeciwna również wniosła zażalenie zmiana tego orzeczenia winna prowadzić do zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu w niższej kwocie

Skład orzekający

Leszek Dąbek

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady zakazu reformationis in peius w postępowaniu zażaleniowym, nawet w przypadku stwierdzenia wadliwości orzeczenia sądu pierwszej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji częściowego cofnięcia pozwu i rozliczenia kosztów procesu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę procesową reformationis in peius, która może prowadzić do utrzymania w mocy wadliwego orzeczenia, jeśli jego zmiana byłaby niekorzystna dla strony skarżącej.

Wadliwe orzeczenie utrzymane w mocy? Jak zasada 'nie czyń gorzej' chroni strony w sądzie.

Dane finansowe

WPS: 5165,62 PLN

zwrot kosztów procesu: 419,73 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Cz 1921/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. przeciwko E. Ż. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II C 3101/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 1921/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach w postanowieniu zawartym w punkcie 3 wyroku zaocznego wydanego w dniu 21 08 2014r. zasądził od pozwanej E. Ż. na rzecz powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w G. kwotę 419,73 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, gdyż powód z uwagi na cofnięcie pozwu uległ w sprawie w 67,26 % i poniósł koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw w łącznej kwocie 1.282 zł. W związku z tym kosztami procesu w wysokości 419,73 zł należało obciążyć pozwaną na podstawie art. 100 k.p.c. według wyliczenia 32,74 % (wygrana powoda) x 1.282 zł. Orzeczenie zaskarżył powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w G. „w części w zakresie zasądzonych na rzecz powoda kosztów postępowania w łącznej kwocie 419,73 zł zamiast kwoty 683,14 zł”, który wnosił „o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części oraz rozpoznanie sprawy na nowo w zaskarżonym zakresie w oparciu o art. 395 § 2 k.p.c. jako oczywiście uzasadnionego” bądź o „przekazanie akt sprawy Sądowi Okręgowemu celem rozpoznania zażalenia” oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił orzeczeniu naruszenie przepisów: - art. 98 § 1, 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. przez niezasądzenie na rzecz powoda wszystkich poniesionych przez niego kosztów procesu, - § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu przez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 419,73 zł tytułem kosztów sądowych (w tym opłaty za czynności radcy prawnego) zamiast kwoty 683,14 zł. Sąd odwoławczy zważył co następuje: W niniejszej sprawie powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w G. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanej kwoty 5.165,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot wymienionych w pozwie oraz kosztami procesu. W piśmie procesowym z dnia 25 11 2013r. powód cofnął pozew co do kwoty 3.474,62 zł, na którą składają się: 2.016,30 zł z tytułu niespłaconego kapitału, 1.319,66 zł z tytułu odsetek karnych, 138,66 zł z tytułu odsetek umownych - bez zrzeczenia się roszczenia (k. 11-12). Powód utrzymał natomiast powództwo co do kwoty 1.691 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Częściowe cofnięcie pozwu obligowało Sąd pierwszej instancji do zwrotu z urzędu stronie powodowej połowy uiszczonej opłaty, gdyż cofnięcie nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana ( art. 79 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , Dz. U. 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.) - czego Sąd ten nie uczynił. W związku z powyższym Sąd Rejonowy winien z urzędu zwrócić stronie powodowej połowę opłaty od pozwu tj. 32,50 zł, gdyż opłata ta została ustalona na kwotę 65 zł (abstrahując od tego, że prawidłowo ustalona opłata od pozwu w niniejszej sprawie winna wynosić 250 zł na podstawie regulacji art. 28 pkt 3 ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Na koszty celowego dochodzenia praw poniesione przez powoda składają się zatem: 32,50 zł z tytułu pozostałej części opłaty od pozwu, 1.200 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego ( § 6 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ), 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 1,14 zł z tytułu prowizji e-card – łącznie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 1.250,64 zł. Powód przegrał sprawę w zakresie cofniętego powództwa tj. w 67,26 % i pozwana winna mu zwrócić kwotę 409,46 zł według wyliczenia 1.250,64 zł x 67,26 % = 841,18 zł; 1250,64 zł – 841,18 zł. Regulacja art. 384 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. stanowi jednak, że sąd nie może m.in. zmienić postanowienia na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie, chyba że strona przeciwna również wniosła zażalenie. Powyższe skutkowało oddaleniem zażalenia powoda, pomimo wadliwości zaskarżonego postanowienia, gdyż zmiana tego orzeczenia winna prowadzić do zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu w niższej kwocie. Reasumując, zażalenie powoda jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSO Leszek Dąbek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI