III Cz 1902/14

Sygn. akt III Cz 1902/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Barbara Braziewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) we W. przeciwko K. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 5 września 2014r., sygn. akt VIII Nc 2570/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Barbara Braziewicz Sygn. akt III Cz 1902/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2014r. Sąd Rejonowy w Zabrzu – w sprawie z powództwa (...) we W. przeciwko K. W. o zapłatę – oddalił wniosek powoda o zwrot ¾ opłaty od pozwu. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że powód wniósł pozew w postępowaniu uproszczonym, uiszczając tytułem opłaty stałej od pozwu kwotę 100 zł. W sprawie został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, a po jego uprawomocnieniu się w dniu 9 lipca 2014r. zwrócono powodowi kwotę 70 zł tytułem ¾ opłaty od pozwu. Sąd pierwszej instancji podał, że w związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku powoda. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał regulację art. 79 ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1025 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniósł powód (...) we W. , domagając się jego zmiany poprzez orzeczenie zgodnie z żądaniem oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił orzeczeniu naruszenie regulacji art. 79 ust. 1 pkt 2 lit c ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie. Stwierdził, że Sąd Rejonowy oddalił jego wniosek o zwrot ¾ opłaty od pozwu, uznając, że uiszczona opłata od pozwu w kwocie 30 zł stanowi minimum wymogu fiskalnego związanego z postępowaniem cywilnym. Zwrot ¾ tej opłaty doprowadziłby do bezpodstawnego wzbogacenia powoda i pozbawiłby Skarb Państwa należnego ekwiwalentu za sprawowanie wymiaru sprawiedliwości. Skarżący argumentował, że Sąd pierwszej instancji miał obowiązek dokonania zwrotu ¾ opłaty od pozwu na podstawie w/w przepisu. Regulacja ta nakłada bowiem obowiązek zwrotu ¾ opłaty od pozwu w przypadku uprawomocnienia się nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i nie zostały wskazane żadne dodatkowe warunki zwrotu opłaty. Takie stanowisko znajduje poparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego – na poparcie swojego stanowiska skarżący przytoczył uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2008r., sygn. akt III CZP 146/07. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, a rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego należy uznać za trafne. Zażalenie skarżącego (...) we W. i podniesione w nim argumenty nie przystają do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy i świadczą o niezapoznaniu się przez skarżącego z uzasadnieniem zaskarżonego orzeczenia. W niniejszej sprawie (...) we W. wniosła pozew przeciwko K. W. o zapłatę kwoty 3.970,95 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania, uiszczając w związku z wartością przedmiotu sporu opłatę od pozwu w wysokości 100 zł (art. 28 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005r.o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2014, poz. 1025), a nie – jak wskazuje skarżący w zażaleniu - w kwocie 30 zł. W dniu 15 listopada 2013r., sygn. akt VIII Nc 2570/13, referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Zabrzu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, orzekając zgodnie z żądaniem pozwu tj. nakazując pozwanemu, aby zapłacił powodowi kwotę 3.970,95 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 30 października 2013r. wraz z kwotą 647 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym, orzekając w przedmiocie kosztów procesu, nakazał więc pozwanemu zapłatę powodowi kwoty 647 zł, na którą składa się 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ( § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu , Dz.U. z 2013r., poz. 490), 30 zł tytułem ¼ opłaty od pozwu (art. 28 pkt 2, art. 79 ust. 1 pkt 2c, art. 14 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005r.o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2014r., wobec uprawomocnienia się nakazu zapłaty, polecono zwrócić powodowi na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 2c ustawy pozostałą część opłaty od pozwu w kwocie 70 zł (k. 22). Z powyższego wynika więc, że - wbrew stanowisku skarżącego - po uprawomocnieniu się nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym uproszczonym pozostała część opłaty od pozwu została mu zwrócona na podstawie zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2014r. Wobec powyższego zażalenie powoda nie przystaje do okoliczności sprawy i jako bezzasadne podlega oddaleniu na podstawie regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Na marginesie wskazać należy, że w ocenie Sądu Okręgowego opłata w kwocie 30 zł w istocie stanowi opłatę minimalną, jaką strona zobowiązana jest uiścić, aby pokryć część kosztów wymiaru sprawiedliwości rozpatrującego sprawę cywilną, w której – z wyjątkami określonymi w ustawie – obowiązuje zasada odpłatności postępowania. W ustawie z dnia z dnia 28 lipca 2005r.o kosztach sądowych w sprawach cywilnych unormowano, że zarówno opłata stała, stosunkowa jak i podstawowa wynoszą najmniej 30 zł (art. 12, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 3 ustawy). Zgodnie z regulacją art. 28 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w sprawie podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym pobiera się opłatę stałą od pozwu, przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu umowy, a od apelacji, przy wartości przedmiotu zaskarżenia do 2.000 złotych - 30 złotych. W tej sytuacji opłata od pozwu w kwocie 30 zł nie podlega więc zwrotowi w wysokości ¾ tej opłaty, stanowiąc wyjątek od regulacji art. 79 ust. 1 pkt 2 lit c ukswsc z uwagi na ustanowienie opłaty minimalnej na kwotę 30 zł będącej ekwiwalentem za uruchomienie procedury cywilnej. Sądowi Okręgowego znany mu jest pogląd prawny wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2008r. (sygn. akt III CZP 146/2007, OSNC 2009/3/39), jednak Sąd odwoławczy w tej sprawie nie jest jednak związany zapatrywaniem prawnym wyrażonym w tym orzeczeniu i obecnym składzie nie podziela tegoż poglądu. Reasumując, zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSO Barbara Braziewicz