III Cz 1939/18

Sygn. akt III Cz 1939/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Artur Żymełka SO Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2019 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) w W. przeciwko R. K. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt I Co 1439/18 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w (...) do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka Sygn. akt III Cz 1939/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 25 09 2018r. oddalił wniosek (...) w W. o nadanie na jej rzecz klauzuli wykonalności przedłożonemu tytułowi egzekucyjnemu, uznając, iż wierzyciel nie wykazał przejścia na jego rzecz uprawnień wynikających z tego tytułu za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym. Orzeczenie to zaskarżył wierzyciel (...) w W. , która wnosiła o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku, bądź o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jej rzecz od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła, że przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia naruszono podane w zażalenie regulacje prawa procesowego i materialnego w sposób w nim wskazany. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu powinien odpowiadać ogólnym warunkom pisma procesowego ( art. 126 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. ), w tym między innymi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika ( art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c. ). Ustawodawca nie sprecyzował bliżej jakie wymogi formalne powinien spełniać podpis pozostawiając to judykaturze i doktrynie prawa. Zgodnie z powszechnie akceptowanym poglądem judykatury i doktryny prawa wskazany powyżej wymóg złożenia podpisu oznacza obowiązek złożenia go w zasadzie własnoręcznie i tylko w drodze wyraźnie wskazanych w prawie wyjątków może on być złożony w inny sposób, z czym jednak nie mamy do czynienia w sprawie (cecha konieczności zachowania własnoręczności podpisu wynika z art. 78 § 1 k.c. ). Dotychczasowe wypowiedzi judykatury i doktryny prawa pozwalają przyjąć, że podpis powinien obejmować co najmniej nazwisko podpisującego i nie chodzi przy tym o dowolną postać pisanego znaku ręcznego, lecz o napisanie nazwiska. Nazwisko może zostać napisane w formie skróconej i nie koniecznie musi być czytelne, lecz musi być napisane w sposób charakterystyczny dla osoby podpisanej, a kształt i wykonanie własnoręcznego podpisu powinny stwarzać w stosunku do niej pewność, że chciała ona podpisać się pełnym swoim nazwiskiem oraz uczyniła to w formie, jakiej przy podpisywaniu dokumentów stale używa (pewności takiej nie stwarzają znaki graficzne z reguły obejmujące tylko pierwszą literę imienia i nazwiska zwane inicjałami, które przybierają z reguły charakter parafy, stanowiącej sposób sygnowania dokumentu przygotowanego do złożenia podpisu). W niniejszej sprawie wniosek skarżącej został opatrzony znakiem graficznym który nie spełnia wskazanych powyżej wymogów stawianych podpisowi i w istocie jest parafą podpisu. Z tej przyczyny wszczynający postępowanie wniosek skarżącej nie został opatrzny podpisem, przez co posiada on brak formalny, który uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu. Wadliwość ta powinna była zostać sanowana – w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. – przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku (nie uczyniono tego), a jej usunięcie jest możliwe tylko w postę-powaniu przed sądem pierwszej instancji (por. odpowiednio w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 12 2015r. III CZP 93/15, LEX nr 1954239). Czyni to zażalenie uzasadnionym (niezależnie od oceny zasadności zarzutów zażalenia, których ocena jest bezprzedmiotowa) i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażale­nie jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji w oparciu o przepis art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i zobowiąże wnioskodawczynię do usunięcia braku formalnego wniosku przez jego prawidłowe podpisanie - pod sankcją zawieszenia postępowania (sprawa otrzymała bieg i na obecnym etapie postępowanie nie jest możliwe stosowanie przewidzianej w art. 130 k.p.c. sankcji zwrotu wniosku).