III Cz 1351/14

Sygn. akt III Cz 1351/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Tomasz Pawlik (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Balion - Hajduk SO Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy z wniosku A. J. o wyodrębnienie (...) , założenie ksiąg wieczystych i wpis prawa własności na skutek zażalenia wnioskodawczyni na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt Dz.Kw 6361/14, Dz.Kw 6362/14, Dz.Kw 6363/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Anna Hajda SSO Tomasz Pawlik SSO Magdalena Balion - Hajduk sygn. akt III Cz 1351/14 UZASADNIENIE Zaskarżonymi zarządzeniami Przewodniczący Sądu Rejonowego zwrócił wnioski o wyodrębnienie z księgi wieczystej (...) odrębnej własności lokali nr (...) wraz z założeniem dla tych lokali ksiąg wieczystych i wpisem prawa własności. Przewodniczący wskazał, że należne od wniosków opłaty sądowe, których wysokość wynika z przepisów art.42 ust.1 i 2 oraz z art.44 ust.1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nie zostały uiszczone, co powoduje zwrot wniosku bez dodatkowego wezwania na zasadzie art.511 ( 1) § 1 k.p.c. . Jednocześnie Przewodniczący podał wysokość należnej opłaty sądowej od każdego z wniosków na kwotę 360 zł i wyjaśnił, że na poczet tych opłat podlega zaliczeniu uiszczona przez wnioskodawczynię, w związku ze zwróconym wnioskiem Dz. Kw. 2045-52/01, kwota 50 zł Na opisane zarządzenia zażalenie wniosła wnioskodawczyni. Skarżąca nie kwestionowała podstawy prawnej rozstrzygnięcia Przewodniczącego. Jednocześnie podniosła, że obciążenie ją kosztami jest krzywdzące, gdyż konieczność złożenia wniosków jest wynikiem procesu przenoszenia ksiąg wieczystych do systemu elektronicznej księgi wieczystej. Zwróciła w tym kontekście uwagę na postanowienie Sądu Rejonowego z 26.05.2014 r. (Dz. Kw. 5528/14), wydanym bez jej inicjatywy. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Księga wieczysta nr (...) została zamknięta na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 26.05.2014 r. Dz. Kw. 5528/14. Jak wynika z tego postanowienia nie było możliwe przeniesienie tej księgi do systemu elektronicznej księgi wieczystej, gdyż prowadzona ona była jednocześnie dla odrębnej własności 3 lokali (...) . Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art.12 ust.3 ustawy o przenoszeniu treści księgi wieczystej do struktury księgi wieczystej prowadzonej w systemie elektronicznym. Pouczona o możliwości zaskarżenia tego orzeczenia wnioskodawczyni nie wniosła na nie zażalenia. Rozpoznanie sprawy, zgodnie z zasadą z art.626 ( 1) §1 k.p.c. , miało miejsce na posiedzeniu niejawnym (udział skarżącej w tym postępowaniu polegał na tym, że została uznana za uczestniczkę postępowania, doręczono jej postanowienie i pouczono o środkach odwoławczych). W tej sytuacji, mając zwłaszcza na uwadze, że dla każdej nieruchomości (a nieruchomością jest także odrębna własność lokalu) należy prowadzić odrębną księgę wieczystą, prawidłowość zamknięcia przez Sąd Rejonowy dotychczasowej księgi prowadzonej dla 3 lokali nie budzi żadnych zastrzeżeń. W konsekwencji tego, prawidłowe założenie ksiąg wieczystych dla poszczególnych lokali wymagało złożenia stosownych wniosków. Wnioski te podlegały rozpoznaniu na zasadach ogólnych, żaden przepis prawa nie zobowiązywał też w tym wypadku Sądu do działania z urzędu. Odpowiednio do tego wnioski te podlegały opłacie sądowej na zasadzie art.42 ust.1 i 2 oraz z art.44 ust.1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, której wysokości skarżąca zresztą nie kwestionuje. Obowiązujące przepisy nie przewidują w takim wypadku ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a nawet zaliczenia jakichkolwiek wniesionych wcześniej opłat. Wniosek o zwolnienie od kosztów należało natomiast zgłosić przed złożeniem wniosku o wpis do księgi wieczystej pod rygorem pominięcia w dalszym postępowaniu (art.106 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych). Z tych wszystkich względów, gdy Przewodniczący Sądu Rejonowego prawidłowo zwrócił nieopłacony wniosek o wpis w księdze wieczystej, na zasadzie art.385 w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. SSO A. Hajda SSO T. Pawlik (spr.) SSO M. Balion-Hajduk