V PZ 92/13

Sygn. akt V Pz 92/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SO Mariola Mastalerz (spr.) Sędziowie: SO Beata Łapińska SO Magdalena Marczyńska Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. W. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce w T. M. . o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe i inne w przedmiocie wynagrodzenia biegłego na skutek zażalenia pełnomocnika pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt IV P 99/12 postanawia: 1. zmienić zaskarżone postanowienie punkcie „1” w ten sposób, że przyznać biegłej sądowej B. Z. kwotę 6.366,36 zł (sześć tysięcy trzysta sześćdziesiąt sześć złotych trzydzieści sześć groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzoną opinię w przedmiotowej sprawie, 2. oddalić zażalenie w pozostałej części. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu transportu drogowego B. Z. W niniejszej sprawie biegła B. Z. sporządziła opinię pisemną i wniosła o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie w kwocie 10.690,68 złotych (356 godziny x 30,03 złotych). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy przyznał biegłej wynagrodzenie w kwocie 7.987,98 złotych za sporządzenie opinii, oddalił wniosek biegłej w pozostałym zakresie oraz wskazaną kwotę nakazał wypłacić tymczasowo ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. Jak wskazał Sąd Rejonowy, ze złożonej karty pracy biegłego wynikało, iż czynności przygotowawcze zajęły biegłej 126 godzin, w tym zapoznanie się z aktami sprawy – 10 godzin, analiza 55 sztuk tarcz tachografu – 10 godzin, analiza wydruków z 17 sztuk tachografów cyfrowych – 4 godziny, analiza danych cyfrowych z tachografu za 507 dni – 102 godziny. Na czynności badawcze biegła poświęciła łącznie 190 godzin, w tym na obliczenie czasu pracy powoda 115 godzin, na wyliczenie nadgodzin dobowych i okresowych – 30 godzin, na wyliczenie czasu dyżuru powoda – 30 godzin, na wyliczenie godzin pracy w niedziele i święta – 5 godzin, na porównanie wyników – 10 godzin. Opracowanie opinii zajęło biegłej łącznie 40 godzin (po 20 godzin na wnioski i sporządzenie opinii). Łącznie na wydanie opinii biegła poświęciła 356 godzin. W ocenie Sądu Rejonowego nie budziło wątpliwości podana przez biegłą ilość godzin przeznaczonych na czynności przygotowawcze, natomiast zastrzeżenia wiązały się z przyjęciem, że na czynności badawcze biegła poświęciła aż 190 godzin. Zdaniem Sądu Rejonowego, biegła znacznie zawyżyła liczbę godzin na czynności badawcze, bowiem szczegółowa analiza materiałów źródłowych dokonana przez biegłą w czasie 116 godzin pozwalała na przedstawienie w formie tabelarycznej czasu pracy powoda i dokonania matematycznych obliczeń zarówno co do czasu jego pracy, jak i nadgodzin dobowych i okresowych, czasu dyżuru, godzin pracy w niedziele i święta oraz porównania wyników. W tych warunkach Sąd Rejonowy uznał, że czynności badawcze zajęły biegłej nie więcej niż 100 godzin, a łącznie wszystkie czynności 266 godzin. Zażalenie na powyższe postanowienie w części przekraczającej kwotę 3.963,96 złotych wniósł pełnomocnik pozwanego . Wskazał, że zakładając, iż po podjęciu akt biegła rozpoczęła pracę w dniu 15 kwietnia 2013 roku a zakończyła w dniu 31 maja 2013 roku to okres przygotowania i sporządzenia opinii wynosił 33 dni robocze, czyli 264 godziny pracy przy przyjęciu 8 godzinnego dnia pracy we wszystkie dni powszednie, przez 5 dni pracy w tygodniu. Jak wskazał skarżący, przy takim założeniu biegła musiałaby pracować codziennie wyłącznie nad przygotowaniem opinii w niniejszej sprawie, nie poświęcając w ogóle czasu na inne swoje czynności i sprawy zawodowe. Ponadto skarżący podniósł, że biegła w tym samym czasie wydawała również opinię w sprawie IV P 98/12 o podobnym przedmiocie i również złożyła kartę pracy, w której wskazała, że na wydanie opinii poświęciła 368 godzin. W ocenie skarżącego biegła łącznie poświęciła 724 godziny na pracę, a więc musiałaby pracować przez 90 dni po 8 godzin dziennie albo 45 dni przez 16 godzin dziennie. W konkluzji pełnomocnik pozwanego uznał, że uzasadnione jest przyznanie wynagrodzenia biegłej za 132 godziny pracy przy stawce 30,03 złote czyli 3.963,96 złote. Biegła B. Z. w odpowiedzi na zażalenia pozwanego podniosła, że akta do sporządzenia opinii otrzymała w dniu 11 kwietnia 2013 roku, a nie jak wskazuje skarżący w dniu 15 kwietnia 2013 roku i od razu przystąpiła do pracy. Wydawanie opinii zakończyła w dniu 5 czerwca 2013 roku. W tym okresie cały swój czas po zakończeniu pracy zawodowej poświęcała na sporządzenie opinii. Pracowała również w dni wolne od pracy tj. soboty, niedziele i święta oraz w godzinach nocnych. Sąd Rejonowy przyznał jej wynagrodzenie za 266 godzin pracy, co daje średnio około 4,754 godziny dziennie. Biorąc pod uwagę, że w tym samym okresie sporządzała opinię w analogicznej sprawie i poświęcała na nią mniej więcej tyle samo czasu, to średnio pracowała dziennie około 9 godzin. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na częściowe uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego przyjęty przez Sąd Rejonowy wymiar czasu pracy biegłej sądowej B. Z. poświęcony na sporządzenie opinii pisemnej jest zawyżony i nie odpowiada rzeczywistemu rozmiarowi pracy przez nią wykonanej. Zgodnie z treścią art. 288 k.p.c. biegły ma prawo żądać wynagrodzenia za stawiennictwo do sądu i wykonaną pracę. Przepis art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) stanowi natomiast, że biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii. Wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala się, uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków, o których mowa w ust. 1 - na podstawie złożonego rachunku (ust. 2) Dokonując analizy czasu pracy biegłej wynikającego z przedłożonej przez nią karty pracy, w świetle treści sporządzonej przez nią opinii pisemnej, Sąd Okręgowy uznał za uzasadnione przyznanie biegłej wynagrodzenia w wysokości odpowiadającej 212 godzinom pracy. Według Sądu Okręgowego czas pracy jaki biegła poświęciła na zapoznanie się z aktami sprawy wynosił, tak jak biegła podała w karcie pracy - 10 godzin. Wydanie opinii wymagało bowiem zapoznanie się z aktami sprawy do których zostały załączone: rozliczenie czasu pracy powoda, ewidencja czasu pracy, kserokopie kart z kalendarza, tarcze i wydruki, listy płac, wydruki z programu Visio, regulamin wynagradzania. Czynności te to również posegregowanie zgromadzonych materiałów badawczych oraz ułożenie ich w kolejności potrzebnej do sporządzenia opinii. Nie budzi również wątpliwości Sadu Okręgowego czas jaki biegła poświęciła na analizę tarcz 55 sztuk tachografów oraz analizę 17 wydruków z tachografu cyfrowego łącznie w ilości 14 godzin (tak jak to podała biegła w karcie pracy). Natomiast odnośnie czasu poświeconego na analizę danych cyfrowych z tachografu obejmującego okres 507 dni, to czas ten winien zdaniem Sądu Okręgowego wynieść 80 godzin. Jak wynika z załączonej do opinii szczegółowej analizy dni pracy powoda, biegła każdy dzień opisywała tak samo tj. określała czas poświęcony na jazdę, inną pracę, dyspozycyjność, przerwę w pracy, odpoczynek, okres inny niż przerwa, przerwę zaliczaną do czasu dyżuru oraz podsumowywała pracę. Tym samym każdorazowo czynność biegłej ograniczała się tylko do dopisania do poszczególnych pozycji tych kilku danych liczbowych z cyfrowych wydruków z tachografów, co winno zając jej nie więcej niż 9-10 minut na każdy dzień. Zastrzeżenia Sądu Okręgowego budzi również czas poświęcony przez biegłą na czynności badawcze. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, iż przy dokonywaniu analizy tarcz tachografów, wydruków z tarcz i wydruków cyfrowych biegła winna czynić odpowiednie notatki, zapisy potrzebne do dalszych obliczeń. Tym samym same już obliczenia czasu pracy powoda, obliczanie nadgodzin, czasu dyżurów, czasu pracy w niedzielę i święta, sprowadzały się tylko do matematycznych wyliczeń. Zasadnym było więc, w ocenie Sądu Okręgowego, obniżenie czasu pracy za poszczególne te wyliczenia: do 60 godzin za obliczenie czasu pracy powoda, do 10 godzin za wyliczenie nadgodzin dobowych i okresowych, do 10 godzin za wyliczenie czasu dyżuru powoda, do 3 godzin za wyliczenie czasu pracy powoda w niedziele i święta oraz do 5 godzin za porównanie wyników. Nie można również przyjąć, że czynności związane z już samym opracowaniem opinii tj. wyprowadzeniem końcowych wniosków oraz samym technicznym sporządzeniem zajęły biegłej łącznie 40 godzin. Opracowując wnioski, biegła dysponowała przecież już wszystkimi wyliczeniami, a sporządzenie opinii to tylko sama techniczna czynność podsumowująca dane. Logicznym jest, że biegła wykonując wszystkie wskazane czynności badawcze, musiała je opisywać w sposób gotowy, tj. pozwalający na wykorzystanie w opinii. Odnośnie czasu potrzebnego na opracowanie opinii, to czas ten winien w ocenie Sądu Okręgowego wynieść łącznie 20 godzin. W świetle powyższego Sąd Okręgowy uznał, iż czasem wystarczającym na wykonanie wszystkich czynności związanych z wydaniem opinii było 212 godzin, a nie jak to przyjął Sąd Rejonowy 266 godzin. Na marginesie wskazać należy, iż w tym samym okresie biegła sporządzała opinię w analogicznej sprawie IV P 98/12 i poświęciła na nią mniej więcej tyle samo czasu. Przy uwzględnieniu godzin pracy wskazanych w karcie pracy tj. 356 godzin, pracując zawodowo oraz wydając drugą opinię, która według załączonej do sprawy IV P 98/12 karty pracy zajęła biegłej 368 godzin, biegła B. Z. praktycznie nie miałaby czasu na inne czynności życia codziennego, nie mówiąc już o odpoczynku nocnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu Okręgowego, średni dzienny czas jaki biegła mogła poświęcić na wydanie jednej opinii wynosi 3,5 godziny. Opracowując dwie opinie, biegła pracowała średnio przez 7 godzin. Przy uwzględnieniu, że biegła pracowała zawodowo, średni dzienny czas pracy w ilości 7 godzin, jest w ocenie Sądu Okręgowego maksymalnym czasem jaki mogła poświęcić na wydanie dwóch opinii. Przy przyjęciu, że biegła na wydanie przedmiotowej opinii poświęciła 212 godzin i pracowała przez 56 dni (na co wskazuje w biegła w odpowiedzi na zażalenia), to dziennie średnio pracowała przez około 3,5 godziny. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy ustalił wynagrodzenie biegłej na kwotę 6.366,36 złotych (212 godzin x 30,03 zł) i na postawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł w punkcie „1” sentencji. W zakresie dalej idącym zażalenie podlegało natomiast oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.