III Cz 1252/14
Podsumowanie
Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódek na postanowienie o kosztach postępowania, uznając koszty dojazdu pełnomocnika za niecelowe.
Powódki złożyły zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego dotyczące kosztów postępowania, domagając się zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika na ostatnią rozprawę. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, uznając te koszty za niecelowe, ponieważ kluczowe czynności procesowe (przesłuchania świadków i stron) odbyły się w obecności substytuta pełnomocnika z Gliwic, a ostatnia rozprawa nie wymagała już skomplikowanego postępowania dowodowego. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące celowości kosztów.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie powódek G. K. i B. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 maja 2014 r. w zakresie kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W. na rzecz powódek kwotę 4 934 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, jednak nie uwzględnił w nich kwoty 272,47 zł z tytułu kosztów podróży pełnomocnika powódek na ostatnią rozprawę. Powódki wniosły o zmianę tego postanowienia poprzez podwyższenie zasądzonych kosztów o tę kwotę oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy, powołując się na art. 98 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego (uchwała III CZP 33/12 i postanowienie IV CZ 109/12), uznał koszty dojazdu pełnomocnika za niecelowe i niezbędne. Wskazano, że kluczowe czynności procesowe, takie jak przesłuchanie świadków i stron, zostały przeprowadzone w obecności substytuta pełnomocnika z Gliwic. Ostatnia rozprawa, na której miały miejsce jedynie dowody z dokumentów i nie zgłoszono zastrzeżeń do opinii biegłego, nie wymagała obecności pełnomocnika z odległego miejsca zamieszkania. Sąd podkreślił, że sprawa nie była skomplikowana faktycznie ani prawnie, a w miejscu siedziby sądu rejonowego wykonywali praktykę adwokaci z wystarczającą wiedzą. W związku z tym zażalenie powódek jako bezzasadne zostało oddalone na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli czynności te mogły być przeprowadzone przez substytuta lub nie były obiektywnie potrzebne do realizacji praw strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że koszty dojazdu pełnomocnika z odległego miejsca na ostatnią rozprawę były niecelowe, ponieważ kluczowe czynności procesowe odbyły się z udziałem substytuta z Gliwic, a sama rozprawa nie wymagała skomplikowanego postępowania dowodowego ani obecności głównego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. K. | osoba_fizyczna | powódka |
| B. M. ( M. ) | osoba_fizyczna | powódka |
| Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 98 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się także wydatki jednego adwokata, jednakże nie oznacza to ich automatycznego zaliczenia do kosztów celowych i niezbędnych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Koszty dojazdu pełnomocnika na ostatnią rozprawę były niecelowe, ponieważ kluczowe czynności procesowe odbyły się z udziałem substytuta z Gliwic. Ostatnia rozprawa nie wymagała skomplikowanego postępowania dowodowego ani obecności pełnomocnika z odległego miejsca zamieszkania. W miejscu siedziby sądu rejonowego wykonywali praktykę adwokaci z wystarczającą wiedzą prawną.
Odrzucone argumenty
Koszty podróży pełnomocnika na ostatnią rozprawę w kwocie 272,47 zł powinny zostać uwzględnione w kosztach postępowania.
Godne uwagi sformułowania
ustalając czy określone koszty są niezbędne i celowe trzeba wziąć pod uwagę okoliczności sprawy i jej charakter, a w szczególności rozważyć czy czynność powodująca koszty obiektywnie była potrzebna do realizacji praw strony. Włączenie kosztów przejazdu adwokata do sądu do wydatków opisanych w art. 98 § 3 kpc nie oznacza bowiem ich automatycznego zaliczenia do kosztów celowych i niezbędnych.
Skład orzekający
Arkadia Wyraz – Wieczorek
przewodniczący
Anna Hajda
sędzia
Roman Troll
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie celowości i niezbędności kosztów zastępstwa procesowego, w szczególności kosztów dojazdu pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy kluczowe czynności procesowe odbyły się z udziałem substytuta, a ostatnia rozprawa miała charakter formalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia praktyczne aspekty rozliczania kosztów sądowych, co jest istotne dla prawników praktyków, choć nie zawiera przełomowych wniosków prawnych.
“Kiedy sąd nie zwróci pełnomocnikowi kosztów podróży? Kluczowe zasady celowości wydatków.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania: 4934 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III Cz 1252/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadia Wyraz – Wieczorek Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. K. i B. M. ( M. ) przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódek od postanowienia w zakresie kosztów postępowania zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt I C 1602/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 1252/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. zawartym w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z tegoż samego dnia zasądzono od pozwanego na rzecz powódek kwotę 4 934 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W kosztach tych Sąd Rejonowy nie uwzględnił kwoty 272,47 zł tytułem kosztów podróży pełnomocnika powódek na ostatnią rozprawę. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyły powódki wskazując, iż został naruszony art. 98 § 2 kpc , gdyż nie uwzględniono w kosztach postępowania kosztów dojazdu pełnomocnika powódek na rozprawę w wysokości 272,47 zł i wniosły o zmianę tego postanowienia poprzez podwyższenie zasądzonych kosztów o kwotę 272,47 zł z tytułu kosztów dojazdu pełnomocnika oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wyrok ten został w części dotyczącej B. M. zaskarżony apelacją pozwanego, natomiast co do drugiej powódki G. K. uprawomocnił się, gdyż nie został zaskarżony apelacją. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił zakażony wyrok poprzez obniżenie kwoty zadośćuczynienia zasądzonej na rzecz B. M. do kwoty 10 000 zł oddalając apelację pozwanej w części dotyczącej kosztów postępowania oraz nie obciążył powódki B. M. kosztami postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 98 § 3 kpc do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się także wydatki jednego adwokata. W spisie kosztów przedstawionym na ostatniej rozprawie wykazano koszty stawiennictwa na ostatniej rozprawie pełnomocnika powódek przed Sądem Rejonowym w Gliwicach w kwocie 272,47 zł z tytułu przejazdu z W. do G. i z powrotem wg stawki 0,8358 zł za kilometr podając jednocześnie, iż w jedną stronę ta odległość wynosi 163 km. Jednocześnie we wcześniejszych dwóch posiedzeniach Sądu Rejonowego wyznaczonych na rozprawę (4 kwietnia 2013 r. i 29 kwietnia 2013 r. - k. 103 – 104, 122 – 123) brał udział ustanowiony przez pełnomocnika powódek substytut, wówczas przeprowadzono dowody z osobowych źródeł dowodowych. Na ostatniej rozprawie dnia 19 maja 2014 r. /k. 178/ przeprowadzono jedynie dowody z dokumentów zawnioskowane już w pozwie oraz skazującego wyroku karnego, a żadna ze stron nie zgłaszała potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego ani zastrzeżeń do opinii biegłej psycholog. Według orzecznictwa Sądu Najwyższego, z którym Sąd Okręgowy w pełni się zgadza, ustalając czy określone koszty są niezbędne i celowe trzeba wziąć pod uwagę okoliczności sprawy i jej charakter, a w szczególności rozważyć czy czynność powodująca koszty obiektywnie była potrzebna do realizacji praw strony. Włączenie kosztów przejazdu adwokata do sądu do wydatków opisanych w art. 98 § 3 kpc nie oznacza bowiem ich automatycznego zaliczenia do kosztów celowych i niezbędnych (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 18 lipca 2012 r., sygn. akt III CZP 33/12, opubl. W OSNC z 2013 r., nr 2, poz. 14, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt IV CZ 109/12, LEX 1265575). Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wszelkie czynności związane z przesłuchaniem świadków i stron, co do których obecność pełnomocnika na rozprawie jest szczególnie konieczna zostały przeprowadzone w obecności substytuta tego pełnomocnika mającego siedzibę w G. , a do koszów związanych z przejazdami doszło w sytuacji, gdy zostało wyznaczone posiedzenie na rozprawę już po doręczeniu opinii biegłej, co do której strony nie miały zastrzeżeń. Poza tym sprawa dotycząca ustalenia wysokości zadośćuczynienia w tak zgromadzonym materiale dowodowym uzupełnionym o zgłoszone w pozwie dowody z dokumentów, a dodatkowo o skazujący wyrok karny nie jest szczególnie skomplikowaną zarówno faktycznie jak i prawnie. Z powyższych względów za nieuzasadnione należy uznać wyznaczenie adwokata mającego siedzibę oddaloną od Sądu Rejonowego o 163 km, albowiem w miejscowości stanowiącej siedzibę Sądu Rejonowego wykonują praktykę adwokaci mający wystarczającą wiedzę w zakresie obowiązujących przepisów prawnych. Ponadto substytut reprezentujący powódki podczas przesłuchiwania świadków i stron był właśnie z G. . Nic nie stało więc na przeszkodzie ustanowieniu pełnomocnikiem adwokata mającego siedzibę w G. . Dlatego też koszty dojazdu pełnomocnika na ostatnią rozprawę należało uznać jako wydatki niecelowe i Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy to ocenił. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc oraz 98 § 3 kpc , zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę