III CZ 124/26

Sygn. akt  III CZ 124/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
3 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Tomasz Szanciło 
  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 września 2026 r. w Warszawie 
zażalenia M.K. 
na postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2026 r., III CZ 124/26 
w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnych orzeczeń w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-
Krowodrzy w Krakowie wydanego 7 listopada 2023 r. w sprawie  
I C 2385/22/K, bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 20 października 2023 r. oraz 
bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 4 sierpnia 2023 r. 
w sprawie z powództwa Z. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "P." w K. 
przeciwko M.K. 
o zapłatę, 
 
  
odrzuca zażalenie. 
  
  
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Sygn. akt  III CZ 124/26 
2 
 
 
UZASADNIENIE 
  
Postanowieniem z 22 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie 
pozwanej M.K. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w 
Krakowie z 30 kwietnia 2026 r., którym Sąd ten odrzucił skargę pozwanej o 
stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 7 listopada 2023 r. oraz 
dwóch innych „bliżej niesprecyzowanych orzeczeń tego Sądu z 4 sierpnia 2023 r. i 
20 października 2023 r.”. 
Pismem z 24 sierpnia 2026 r. pozwana wniosła osobiście zażalenie 
na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Stosownie do art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego 
przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną 
oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia; zażalenie 
do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji 
wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.  
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego żadne 
postanowienie tego Sądu nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu 
Najwyższego (zob. np. postanowienie SN z 2 września 2020 r., V CO 96/20). Należy 
przy tym zwrócić uwagę, że art. 3941 k.p.c. przewiduje zamknięty katalog 
przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem 
niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek 
innym 
przypadku 
niż 
wymieniony 
w 
powołanym 
wyżej 
przepisie (zob. 
np. postanowienia SN: z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24; z 20 listopada 2024 r., 
III CZ 207/24; z 11 lutego 2025 r., III CZ 3/25).  
Zamknięty katalog zakwestionowania orzeczeń sądu powszechnego 
zażaleniem do Sądu Najwyższego nie przewiduje możliwości zaskarżenia 
postanowienia wydanego przez Sąd Najwyższy, bez względu na jego przedmiot. 
Skutkowało to niedopuszczalnością przedmiotowego zażalenia, a więc bez 
znaczenia pozostawały podniesione w nim zarzuty. 

Sygn. akt  III CZ 124/26 
3 
 
Jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że aktualne pozostają wywody 
zawarte w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2026 r. 
odnośnie do braku zdolności postulacyjnej po stronie pozwanej. W związku z tym, 
niezależnie od niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego, i tak nie było 
możliwe, aby pozwana osobiście wniosła przedmiotowe zażalenie. Nie jest również 
możliwe skuteczne podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika złożonego już 
przez stronę pisma procesowego, jeżeli termin do jego wniesienia już upłynął. Czym 
innym jest zaś rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia pisma procesowego przez 
profesjonalnego pełnomocnika po jego ustanowieniu, aby reprezentował stronę 
z urzędu. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. 
Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów w związku z art. 3986 
§ 3 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 
  
  
[P.L.]  
[a.ł]