III Cz 1128/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie o odrzuceniu jego zażalenia na nadanie klauzuli wykonalności, potwierdzając, że od orzeczenia referendarza przysługuje skarga, a nie zażalenie.
Dłużnik złożył zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, które zostało odrzucone przez Sąd Rejonowy jako niedopuszczalne. Dłużnik zarzucił naruszenie art. 130 § 1 k.p.c., domagając się wezwania do uzupełnienia pisma. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wskazując, że od orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga, a nie zażalenie, a pismo dłużnika było zażaleniem, a nie skargą.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał sprawę z wniosku wierzyciela Banku Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikowi A. W. o nadanie klauzuli wykonalności. Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie dłużnika na orzeczenie referendarza sądowego o nadaniu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. Dłużnik w swoim zażaleniu zarzucił naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 130 § 1 k.p.c., przez niezastosowanie i niewezwanie go do uzupełnienia pisma z dnia 4 marca 2014 r. Dłużnik domagał się uchylenia postanowienia i rozpoznania jego pisma jako skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Sąd Okręgowy uznał zażalenie dłużnika za nieuzasadnione. Podkreślono, że na orzeczenia referendarza sądowego, w tym wydane w postępowaniu egzekucyjnym, przysługuje skarga zgodnie z art. 767³a k.p.c. W rozpoznawanej sprawie orzeczenie o nadaniu klauzuli wykonalności wydał referendarz sądowy, od którego przysługiwała skarga. Pismo dłużnika z dnia 4 marca 2014 r. zostało wniesione jako zażalenie, a nie skarga, i skierowane do sądu okręgowego, a nie rejonowego. Sąd Okręgowy stwierdził, że nie było podstaw do zastosowania art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. dotyczącego mylnego oznaczenia pisma, ponieważ nie chodziło jedynie o niedokładność, lecz o charakter pisma jako zażalenia, które jest niedopuszczalne od orzeczenia referendarza. W związku z tym Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na mocy art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Od orzeczenia referendarza sądowego o nadaniu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności przysługuje skarga, a nie zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 767³a k.p.c., który stanowi, że na orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga. W przypadku pisma dłużnika, które zostało błędnie oznaczone jako zażalenie, sąd uznał, że nie można zastosować art. 130 § 1 k.p.c. o poprawianiu pisma, ponieważ nie chodziło o drobną niedokładność, a o fundamentalne błędne oznaczenie środka zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
wierzyciel
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Bank Spółka Akcyjna w W. | spółka | wierzyciel |
| A. W. | osoba_fizyczna | dłużnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 767³a
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, że na orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga.
Pomocnicze
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący wezwania do uzupełnienia braków pisma procesowego; sąd uznał, że nie miał zastosowania w tej sprawie ze względu na charakter błędu.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznawania zażaleń.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu w sprawach, w których nie unormowano odrębnie.
k.p.c. art. 795
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności (przywołany przez dłużnika, ale nie miał zastosowania).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga, a nie zażalenie. Pismo dłużnika było zażaleniem, a nie skargą, co czyniło je niedopuszczalnym. Nie zachodziły podstawy do zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. o uzupełnieniu braków pisma.
Odrzucone argumenty
Zażalenie dłużnika na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności było dopuszczalne. Sąd powinien był wezwać dłużnika do uzupełnienia pisma na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Na orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga. W przypadku pisma skarżącego z 4 marca 2014 roku nie chodziło bowiem tylko o mylne oznaczenie jego rodzaju ale o zawartą w tym piśmie treść, świadczącą o charakterze tego pisma jako zażaleniu a nie skardze na orzeczenie referendarza sądowego.
Skład orzekający
Tomasz Tatarczyk
przewodniczący
Gabriela Sobczyk
sędzia
Roman Troll
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie właściwego środka zaskarżenia od orzeczeń referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym oraz interpretacja art. 130 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji orzeczenia referendarza w przedmiocie klauzuli wykonalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury cywilnej i właściwego środka zaskarżenia, co jest istotne dla prawników praktyków, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Skarga czy zażalenie? Kluczowa różnica w postępowaniu egzekucyjnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Cz 1128/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Tatarczyk ( spr.) Sędzia SO Gabriela Sobczyk Sędzia SR del. Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy z wniosku wierzyciela (...) Bank Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikowi A. W. o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt II Co 6426/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 1128/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 marca 2014 roku Sąd Rejonowy odrzucił, jako niedopuszczalne, zażalenie dłużnika na orzeczenie referendarza sądowego o nadaniu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. W zażaleniu dłużnik zarzucił naruszenie prawa procesowego – art. 130 § 1 k.p.c. przez niezastosowanie i niewezwanie go do uzupełnienia pisma z 4 marca 2014 roku, domagał się uchylenia postanowienia i rozpoznania pisma z 4 marca 2014 roku jako skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Na orzeczenia referendarza sądowego przysługuje skarga. Stanowi o tym, jak idzie o orzeczenia wydawane przez referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym, art. 767 3a k.p.c. W rozpoznawanej sprawie orzeczenie o nadaniu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności wydał w dniu 16 grudnia 2013 roku referendarz sądowy. Od orzeczenia tego przysługiwało zatem dłużnikowi prawo wniesienia skargi. W dniu 4 marca 2014 roku dłużnik wniósł zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Zażalenie dłużnika jako środek zaskarżenia od orzeczenia referendarza sądowego niedopuszczalny prawidłowo Sąd Rejonowy odrzucił działając w oparciu o art. 370 w związku z art. 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 130 § 1 zdanie 2 k.p.c. stanowiący, że mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. W przypadku pisma skarżącego z 4 marca 2014 roku nie chodziło bowiem tylko o mylne oznaczenie jego rodzaju ale o zawartą w tym piśmie treść, świadczącą o charakterze tego pisma jako zażaleniu a nie skardze na orzeczenie referendarza sądowego. Pismo z 4 marca 2014 roku skierował skarżący do sądu okręgowego właściwego do rozpoznania zażalenia, a nie do sądu rejonowego, który byłby właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W piśmie domagał się wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia zażalenia i przywołał art. 795 k.p.c. dotyczący zażalenia na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności. Składając w sądzie to pismo uiścił skarżący opłatę od zażalenia. Wniesione przez skarżącego pismo nie stanowiło przeto skargi na orzeczenie referendarza sądowego mylnie oznaczonej jako zażalenie lecz zażalenie, czyli środek zaskarżenia niedopuszczalny od orzeczenia wydanego przez referendarza. Chybiony jest zarzut skarżącego, że zachodziły podstawy do wezwania go w trybie art. 130 § 1 k.p.c. o poprawienie pisma przez prawidłowe oznaczenie jego rodzaju. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia z mocy art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Gabriela Sobczyk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI