II UZ 8/20

Sąd Najwyższy2021-11-04
SNubezpieczenia społeczneemerytury i rentyWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniazażalenieSąd NajwyższySąd Apelacyjnyustawa emerytalnaTrybunał Konstytucyjnyniedopuszczalnośćk.p.c.

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając je za niedopuszczalne na gruncie aktualnych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J.Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, wskazując, że jego podstawą nie był przepis niezgodny z Konstytucją, a inny przepis, którego TK nie badał. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie, zarzucając błędy proceduralne i materialne. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niedopuszczalne, powołując się na zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych do SN zgodnie z art. 394¹ § 1 k.p.c. w aktualnym brzmieniu.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawczyni J.Ł. na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej skargi o wznowienie postępowania. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, ponieważ uznał, że prawomocny wyrok, którego wznowienia domagała się wnioskodawczyni, nie opierał się na przepisie (art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej) uznanym przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, lecz na innym przepisie (art. 53 ust. 4 ustawy emerytalnej), który nie był przedmiotem badania TK. Wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, twierdząc, że skarga powinna była zostać oparta na przepisie zakwestionowanym przez TK. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie i uznał je za niedopuszczalne. Wskazał, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 394¹ § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na ściśle określone postanowienia, w tym na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną lub skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie mieści się w tym katalogu. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 394¹ § 1 k.p.c., który zawiera zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie znajduje się w tym katalogu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Strony

NazwaTypRola
J. Ł.osoba_fizycznawnioskodawczyni
Zakład Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W.instytucjapozwany

Przepisy (11)

Główne

k.p.c. art. 394¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego, wyłączając z niego postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

ustawa emerytalna art. 53 § ust. 4

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Stanowił podstawę rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonej sprawie, a jego przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie dotyczy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394¹ § § 1¹

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398⁶ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398⁶ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

ustawa emerytalna art. 25 § ust. 1b

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Przepis, którego niezgodność z Konstytucją stwierdził TK, ale który nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonej sprawie.

k.p.c. art. 410 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 401¹

Kodeks postępowania cywilnego

ustawa emerytalna art. 53 § ust. 3

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

ustawa emerytalna art. 26

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

k.p.c. art. 477⁹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie jest niedopuszczalne na gruncie aktualnego brzmienia art. 394¹ § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 401¹ k.p.c.) Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 53 ust. 3 i 4 oraz art. 25 ust. 1b z art. 26 ustawy emerytalnej)

Godne uwagi sformułowania

Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty Wobec powyższego, na podstawie art. 394¹ § 3 w związku z art. 398⁶ § 3 oraz w związku z art. 398⁶ § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Skład orzekający

Piotr Prusinowski

przewodniczący

Maciej Pacuda

członek

Romualda Spyt

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażaleń do Sądu Najwyższego na postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania po zmianach w k.p.c."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego po nowelizacji k.p.c. z 7 listopada 2019 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dostępem do Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Koniec drogi do Sądu Najwyższego? Zaskakujące odrzucenie zażalenia w sprawie emerytalnej.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt II UZ 8/20
POSTANOWIENIE
Dnia 4 listopada 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Piotr Prusinowski (przewodniczący)
‎
SSN Maciej Pacuda
‎
SSN Romualda Spyt (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku J. Ł.
‎
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W.
‎
o wznowienie postępowania ,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 listopada 2021 r.,
‎
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt III AUa (…),
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…)
odrzucił skargę J.Ł.  o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lutego 2016 r., w sprawie III AUa (…).
Uzasadniając rozstrzygnięcie, Sąd Apelacyjny stwierdził, że
podstawę rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonej sprawie III AUa (…)  (dotyczącej decyzji organu rentowego z dnia 8 sierpnia 2013 r.) nie stanowił art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 293 z ze zm.; zwanej dalej ustawą emerytalną), którego niezgodność z Konstytucją stwierdził Trybunał Konstytucyjny w powoływanym w skardze wyroku z dnia 6 marca 2019 r., P 20/16 (
OTK-A 2019 poz. 11
), lecz art. 53 ust. 4 tej ustawy, którego przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie dotyczy.
Natomiast
kwestię przeliczenia emerytury na podstawie art.
25 ust.
1
b ustawy emerytalnej rozstrzygała decyzja organu rentowego z dnia 19 kwietnia 2013 r. i odwołanie od niej zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w W.  z dnia 21 stycznia 2014 r., w sprawie XIV U (…), na podstawie art. 477
9
§ 3 k.p.c., ze względu na to, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, a opóźnienie we wniesieniu tego odwołania było nadmierne.
J.Ł.  wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 410 § 1 k.p.c. w związku z art. 401
1
k.p.c., przez błędne przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowych podstawach, a w konsekwencji bezzasadne odrzucenie tej skargi w sytuacji braku zaistnienia ustawowych przesłanek odrzucenia; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 53 ust. 3 i 4 oraz art. 25 ust. 1b wraz z art. 26 ustawy emerytalnej, przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że podstawą prawną decyzji organu rentowego z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr (…), wyroku Sądu Okręgowego w W.  z dnia 23 września 2014 r., w sprawie XIV U (…), oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lutego 2016 r., w sprawie III AUa (...), był przepis art. 53 ust. 3 i 4, a nie art. 25 ust. b wraz z art. 26 ustawy emerytalnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z aktualnym, właściwym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia i wniesienia zażalenia, brzmieniem
art. 394
1
§ 1
k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bądź w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W myśl zaś z jego § 1
1
, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z dniem 7 listopada 2019 r. został uchylony § 2, który stanowił, że w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398
1
, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Należy więc przyjąć, że katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i aktualnie obejmuje tylko postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W obecnym zatem stanie prawnym zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wniesione do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (por. uchwałę
Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., III CZP 53/21, niepublikowaną).
Wobec powyższego, na podstawie
art. 394
1
§ 3
w związku z
art. 398
6
§ 3
oraz w związku z
art. 398
6
§ 2
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI