III Cz 1097/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, uznając, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta.
Powód wniósł o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, twierdząc, że jest bezdomny i po opuszczeniu zakładu karnego nie będzie miał gdzie mieszkać. Sąd Rejonowy odrzucił pozew, powołując się na art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. (powaga rzeczy osądzonej). Sąd Okręgowy uznał, że sprawa o identycznym przedmiocie i żądaniu była już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem zaocznym z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie o sygn. I C 779/16, dlatego oddalił zażalenie powoda.
Powód wniósł pozew o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, argumentując swoją trudną sytuację życiową, w tym pobyt w zakładzie karnym i brak perspektyw na znalezienie dachu nad głową po jego opuszczeniu. Sąd Rejonowy w Zabrzu odrzucił ten pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., uznając, że sprawa dotyczy już prawomocnie osądzonego roszczenia. Powód złożył zażalenie, zarzucając nieprawidłowe zastosowanie przepisu o powadze rzeczy osądzonej i wskazując, że prawo do lokalu socjalnego może być ustalane także w innych postępowaniach lub jego podstawa może pojawić się później. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że powód już wcześniej zainicjował postępowanie o ustalenie prawa do lokalu socjalnego (sygn. akt I C 779/16), które zostało zakończone wyrokiem zaocznym z dnia 12 lipca 2016 r. oddalającym powództwo. Ponieważ obecny pozew miał identyczną treść i żądanie, a powód nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, Sąd Okręgowy uznał, że zastosowanie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. przez Sąd Rejonowy było słuszne. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli pozew dotyczy identycznego roszczenia i nie przedstawiono nowych okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sprawa o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, zainicjowana przez tego samego powoda i o identycznej treści, została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w sprawie o sygn. I C 779/16. Brak nowych okoliczności uzasadniał zastosowanie przepisu o powadze rzeczy osądzonej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Gmina Miejska Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. J. | osoba_fizyczna | powód |
| Gmina Miejska Z. | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis o powadze rzeczy osądzonej, stosowany do odrzucenia pozwu, gdy sprawa o identycznym przedmiocie i żądaniu została już prawomocnie rozstrzygnięta.
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący postępowania w przedmiocie zażalenia.
u.o.p.l. art. 35 § ust. 4
Ustawa o ochronie praw lokatorów
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa o identycznym przedmiocie i żądaniu została już prawomocnie rozstrzygnięta w innej sprawie. Brak nowych okoliczności uzasadniających ponowne rozpatrzenie sprawy.
Odrzucone argumenty
Nieprawidłowe zastosowanie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Podstawy uzasadniające prawo do lokalu socjalnego mogą pojawić się w terminie późniejszym.
Godne uwagi sformułowania
o orzeczeniu dotyczącym uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego sąd może rozstrzygać przede wszystkim w postępowaniu o eksmisję na wszystkich jego szczeblach nie mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej, ponieważ podstawy uzasadniające prawo do lokalu socjalnego nie muszą istnieć wyłącznie w chwili wyrokowania o eksmisję, a mogą pojawić się w terminie późniejszym o roszczeniu powoda prawomocnie już rozstrzygnięto w sprawie o sygn. I C 779/16 złożony pozew jest kopią pozwu złożonego w sprawie już rozstrzygniętej
Skład orzekający
Mirella Szpyrka
Przewodniczący-Sędzia
Magdalena Balion - Hajduk
Sędzia sprawozdawca
Roman Troll
Sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie przepisu o powadze rzeczy osądzonej (res iudicata) w sprawach o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, gdy podobne roszczenie było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pozew jest identyczny z wcześniej rozstrzygniętym i nie przedstawiono nowych okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego (powaga rzeczy osądzonej) w kontekście prawa do lokalu socjalnego, ale jej rozstrzygnięcie jest oparte na rutynowym zastosowaniu przepisów, bez nowych interpretacji.
“Czy można dochodzić prawa do lokalu socjalnego, jeśli sprawa była już sądzona?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Cz 1097/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Mirella Szpyrka Sędziowie: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) SO Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2017 r. w G. sprawy z powództwa C. J. przeciwko Gminie Miejskiej Z. o ustalenie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt I C 1543/16 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Roman Troll SSO Mirella Szpyrka SSO Magdalena Balion-Hajduk "Niniejsze pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 roku w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym". Sygn. III Cz 1097/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2017 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu odrzucił pozew i orzekł o kosztach postępowania. Powód w zażaleniu wniósł o jego zmianę bądź uchylenie, zarzucając nieprawidłowe zastosowanie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Wskazał, iż o orzeczeniu dotyczącym uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego sąd może rozstrzygać przede wszystkim w postępowaniu o eksmisję na wszystkich jego szczeblach, także w postępowaniu apelacyjnym, ale także w sprawie o podział majątku wspólnego oraz na mocy art. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów . Nawet po wydaniu wyroku nakazującym opróżnienie lokalu, w którym nie przyznano lokatorowi prawa do lokalu socjalnego istnieje możliwość ubiegania się o ustalenie prawa do lokalu socjalnego. Zarzucił, że nie mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej, ponieważ podstawy uzasadniające prawo do lokalu socjalnego nie muszą istnieć wyłącznie w chwili wyrokowania o eksmisję, a mogą pojawić się w terminie późniejszym, dlatego zażalenie jest uzasadnione. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie pozwem z 14 marca 2016 roku powód wniósł o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, podnosząc iż jest pozbawiony dachu nad głową bez możliwości zamieszkania gdziekolwiek, a obecnie przebywa zakładzie karnym i po jego opuszczeniu nie będzie miał gdzie mieszkać. Sąd Rejonowy w sprawie o sygn. I C 779/16 rozpoznał sprawę powoda o ustalenie prawa do lokalu socjalnego zainicjowaną przez powoda pozwem z 4 kwietnia 2016 roku. Pozew ten ma identyczną treść jak żądanie pozwu w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem zaocznym z 12 lipca 2016 roku oddalił powództwo w sprawie o sygn. I C 779/16. Sąd Okręgowy uznał zatem, iż o roszczeniu powoda prawomocnie już rozstrzygnięto w sprawie o sygn. I C 779/16, zaś w niniejszej sprawie powód nie podnosił żadnych nowych okoliczności, a złożony pozew jest kopią pozwu złożonego w sprawie już rozstrzygniętej. Słusznie zatem Sąd Rejonowy zastosował przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Okręgowy, biorąc powyższe pod uwagę, na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Roman Troll SSO Mirella Szpyrka SSO Magdalena Balion-Hajduk "Niniejsze pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 roku w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym".
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI