III Cz 1092/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu jej zarzutów, uznając, że nie uiściła ona wymaganej opłaty od zażalenia.
Pozwana złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu jej zarzutów od nakazu zapłaty. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie, ponieważ pozwana nie uiściła opłaty od zażalenia, mimo wezwania. Pozwana argumentowała, że nie zrozumiała wezwania i powołała się na wcześniej uiszczoną opłatę od zarzutów. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że opłata od zarzutów była odrębna od opłaty od zażalenia, a pozwana nie uiściła tej drugiej, mimo prawidłowego wezwania.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie pozwanej K. W. na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 15 marca 2015 r., które odrzuciło jej zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanej z powodu nieuiszczenia opłaty w wysokości 30 zł, mimo wezwania doręczonego w dniu 14 stycznia 2015 r. Pozwana w swoim zażaleniu podnosiła, że nie zrozumiała pisma wzywającego do zapłaty i powoływała się na opłatę uiszczoną wcześniej od zarzutów. Sąd Okręgowy, analizując przebieg postępowania, ustalił, że pozwana pierwotnie złożyła zarzuty od nakazu zapłaty, które opłaciła kwotą 30 zł po wezwaniu z 2 września 2014 r. Następnie Sąd Rejonowy odrzucił te zarzuty postanowieniem z 21 października 2014 r. z powodu niedostarczenia odpisu dla strony przeciwnej. Pozwana złożyła zażalenie na to postanowienie, ale nie opłaciła go. Informacja o wpłacie 30 zł, którą dołączyła do zażalenia, dotyczyła opłaty od zarzutów, a nie od zażalenia. Sąd Okręgowy uznał, że wezwanie Sądu Rejonowego do uiszczenia opłaty od zażalenia było jasne i zrozumiałe, a pozwana nie uiściła wymaganej kwoty w terminie. W związku z tym, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c., Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, nieuiszczenie wymaganej opłaty od zażalenia w terminie, mimo prawidłowego wezwania, skutkuje jego odrzuceniem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wezwanie do uiszczenia opłaty od zażalenia było jasne i zrozumiałe, a opłata ta była odrębna od opłaty od zarzutów. Niewykonanie tego wezwania w terminie uzasadnia odrzucenie zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
pozwana
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. C. | osoba_fizyczna | powód |
| K. W. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe opłacenie pisma procesowego (zażalenia) stanowi podstawę do jego odrzucenia. Opłata od zarzutów jest odrębna od opłaty od zażalenia.
Odrzucone argumenty
Pozwana argumentowała, że nie zrozumiała wezwania do zapłaty i powołała się na wcześniej uiszczoną opłatę od zarzutów.
Godne uwagi sformułowania
nie zrozumiała pisma odebranego 14 stycznia 2015 roku nie zaznaczono, że dotyczy ona drugiego zażalenia nie zaznaczono, że wpłata ma być inna, dodatkowa Ta kwota została uiszczona przez pozwaną 30 września 2014 roku. Ta kwota została uiszczona przez pozwaną 30 września 2014 roku. Opłata od zażalenia nie została więc uiszczona 30 września 2014 roku. Wezwanie to zostało sformułowane wyraźnie i w sposób zrozumiały.
Skład orzekający
Roman Troll
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad opłacania pism procesowych w postępowaniu cywilnym, w szczególności rozróżnienia między opłatą od zarzutów a opłatą od zażalenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie kluczowe jest prawidłowe opłacenie kolejnych pism.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Cz 1092/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący- Sędzia: SO Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. C. przeciwko K. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 15 marca 2015 r., sygn. akt II Nc 3034/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Roman Troll Sygn. akt III Cz 1092/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z 15 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w (...) odrzucił zażalenie pozwanej, gdyż pomimo wezwania do uiszczenia opłaty od zażalenia, które otrzymała 14 stycznia 2015 roku, w wysokości 30 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, opłata ta nie została uiszczona. Jednocześnie Sąd Rejonowy wskazał, że opłata, na którą powoływała się pozwana w piśmie z 20 stycznia 2015 roku dotyczy złożonych przez nią zarzutów i nie może zostać zarachowana na poczet zażalenia na postanowienie o odrzuceniu tych zarzutów. Jako podstawą prawną orzeczenia wskazano art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła pozwana wskazując, że jest ono bezzasadne, bo nie zrozumiała pisma odebranego 14 stycznia 2015 roku i dlatego powołała się na wcześniej uiszczoną opłatę. Wskazała w uzasadnieniu, że w piśmie wzywającym do uiszczenia opłaty nie zaznaczono, że dotyczy ona drugiego zażalenia; nie zaznaczono, że wpłata ma być inna, dodatkowa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Pozwana pierwotnie złożyła zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym uproszczonym, które opłaciła po wezwaniu doręczonym jej 23 września 2014 roku kwotą 30 zł. Na tym wezwaniu, piśmie z 2 września 2014 roku, Sąd Rejonowy wyraźnie wskazał, że wymagane jest uiszczenie 30 zł tytułem opłaty od zarzutów /k. 21/. Ta kwota została uiszczona przez pozwaną 30 września 2014 roku. Natomiast Sąd Rejonowy postanowieniem z 21 października 2014 roku odrzucił zarzuty pozwanej, albowiem nie złożyła ona ich odpisu dla strony przeciwnej. To ostatnie postanowienie Sądu Rejonowego zostało zaskarżone zażaleniem przez stronę pozwaną, do którego dołączyła ona także informację o wpłaceniu 30 zł tytułem opłaty od zarzutów. To zażalenie nie zostało natomiast opłacone. Informacja o opłacie dokonanej 30 września 2014 roku, która została dołączona do tego zażalenia dotyczyła faktycznie opłaty od zarzutów. Opłata od zażalenia nie została więc uiszczona 30 września 2014 roku. Wtedy pozwana nawet nie składała zażalenia, bo zaskarżone przez nią postanowienie wydano 21 października 2014 roku. Zażalenie zostało złożone dopiero 24 listopada 2014 roku. Dlatego też Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy wezwał pozwaną do uiszczenia opłaty od zażalenia w wysokości 30 zł wskazując, w piśmie z 18 grudnia 2014 roku, które pozwana otrzymała 14 stycznia 2015 roku, że powinna ona uiścić kwotę 30 zł tytułem opłaty od zażalenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało sformułowane wyraźnie i w sposób zrozumiały. Porównanie tego wezwania z wezwaniem do uiszczenia opłaty od zarzutów wyraźnie wskazuje na rozróżnienie przez Sąd Rejonowy w tych wezwaniach czego ma dotyczyć konkretna opłata. Powoływanie się przez pozwaną na to, że Sąd Rejonowy nie zaznaczył, że opłata dotyczy drugiego zażalenia jest zupełnie bezzasadne, albowiem pozwana drugiego zażalenia nie składała – pierwsza opłata dotyczyła zarzutów, a druga zażalenia (co uwidoczniono na wezwaniach). Opłata od zażalenia złożonego 24 listopada 2014 roku nie została uiszczona, zaś termin do jej uregulowania upłynął bezskutecznie 21 stycznia 2015 roku. Zastosowana przez Sąd Rejonowy regulacja prawna jest prawidłowa. Dlatego też zarzuty zażalenia są bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. , zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSO Roman Troll :
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI