II CZ 8/09
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego, ponieważ zostało ono wniesione osobiście, mimo obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego.
Powódka R.K. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające jej wcześniejsze zażalenia. Powódka argumentowała, że odmowa wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką pozbawiła ją możliwości działania przed Sądem Najwyższym. Sąd Najwyższy odrzucił jednak zażalenie, wskazując na bezwzględny obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Sprawa dotyczy zażalenia powódki R.K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 listopada 2008 r., które odrzuciło jej kolejne zażalenie. Powódka kwestionowała zasadność odrzucenia jej skargi kasacyjnej oraz skargi o wznowienie postępowania. W swoim zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego, powódka podnosiła, że Okręgowa Rada Adwokacka odmówiła jej wyznaczenia pełnomocnika, co uniemożliwiło jej skuteczne działanie przed Sądem Najwyższym. Ponadto zarzucała sądowi błąd w przyjęciu, że na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, odwołał się do art. 871 § 1 k.p.c., który nakłada bezwzględny obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Sąd podkreślił, że przymus ten ma charakter bezwzględny i nie jest uchylany przez okoliczności takie jak odmowa wniesienia skargi przez ustanowionego pełnomocnika. W konsekwencji, zażalenie wniesione osobiście przez stronę, mimo że nie zostało odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie przepisów proceduralnych, bez możliwości merytorycznego rozpoznania zawartych w nim zarzutów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie wniesione osobiście przez stronę, naruszające przymus adwokacko-radcowski, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił bezwzględny charakter przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, wynikający z art. 871 § 1 k.p.c. Naruszenie tego przymusu skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia na podstawie przepisów proceduralnych, bez możliwości odnoszenia się do jego merytorycznej zasadności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.K. | osoba_fizyczna | powódka |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie zażalenia wniesionego z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 1 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski ma charakter bezwzględny i nie jest uchylany przez odmowę wniesienia skargi przez pełnomocnika.
Odrzucone argumenty
Odmowa wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką pozbawiła powódkę możliwości działania. Błędne przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie.
Godne uwagi sformułowania
Przymus ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. Objęte przymusem zażalenie do Sądu Najwyższego, wniesione osobiście przez stronę i nie odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący
Iwona Koper
sprawozdawca
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie bezwzględnego charakteru przymusu adwokacko-radcowskiego w Sądzie Najwyższym i konsekwencji jego naruszenia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań przed Sądem Najwyższym, gdzie obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jasno i stanowczo przypomina o fundamentalnej zasadzie postępowania przed Sądem Najwyższym, jaką jest przymus adwokacko-radcowski, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Sąd Najwyższy: Brak adwokata to koniec drogi w kasacji.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CZ 8/09 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSA Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa R.K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2009 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Po prawomocnym odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 marca 2006 r. i skargi o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem, powódka w piśmie datowanym 12 kwietnia 2007 r. wniosła o „stwierdzenie nieważności postępowania zarówno w zakresie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego jak również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania". Wniosek ten Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. a następnie postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. oddalił wniosek powódki o sporządzenie uzasadnienia tego postanowienia. Postanowienie to powódka zaskarżyła zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2007 r. jako niepodlegajace zaskarżeniu w granicach art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. i nie sporządzone zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. przez adwokata lub radcę prawnego. Postanowienie to powódka zaskarżyła, tak jak kolejne postanowienia odrzucające jej zażalenia, z których ostatnie zapadło w dniu 27 listopada 2008 r. W osobiście wniesionym zażaleniu na to ostatnie postanowienie powódka zarzuciła, iż przy jego wydaniu Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę, że Okręgowa Rada Adwokacka odmówiła wyznaczenia dla niej pełnomocnika, pozbawiając ją tym samym możności działania przed Sądem Najwyższym oraz błędnie przyjął, że na postanowienie dotyczące odrzucenia skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. Nie uchyla go okoliczność, że ustanowiony przez sąd adwokat lub radca prawny odmówił - jak w przedmiotowej sprawie - wniesienia skargi kasacyjnej (uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 21, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 1998 r. III CZP 160/98 nie publ.). 3 Objęte przymusem zażalenie do Sądu Najwyższego, wniesione osobiście przez stronę i nie odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 373 k.p.c., bez możliwości odnoszenia się do zwartych w nim zarzutów.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę